Jami at-Tirmidhi، حدیث 932
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّآن را به الترمذي روایت کرد
- 2زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 3يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ
- 4مُجَاهِدٍ
- 5ابْنِ عَبَّاسٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " دَخَلَتِ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ سُرَاقَةَ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنْ لاَ بَأْسَ بِالْعُمْرَةِ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ . وَهَكَذَا قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوا لاَ يَعْتَمِرُونَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ رَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَقَالَ " دَخَلَتِ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ " . يَعْنِي لاَ بَأْسَ بِالْعُمْرَةِ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ . وَأَشْهُرُ الْحَجِّ شَوَّالٌ وَذُو الْقَعْدَةِ وَعَشْرٌ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ لاَ يَنْبَغِي لِلرَّجُلِ أَنْ يُهِلَّ بِالْحَجِّ إِلاَّ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ . وَأَشْهُرُ الْحُرُمِ رَجَبٌ وَذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ . هَكَذَا قَالَ غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ .
احمد بن عبده ضبی به ما حدیث کرد، زیاد بن عبدالله به ما حدیث کرد، از یزید بن ابی زیاد، از مجاهد، از ابن عباس، از پیامبر ﷺ که فرمودند:
«عمره تا روز قیامت در حج داخل شده است.» راوی گفت: در این باب از سراقه بن مالک بن جعشم و جابر بن عبدالله نیز روایت آمده است. ابوعیسی میگوید: حدیث ابن عباس حدیثی حسن است. معنای این حدیث آن است که انجام عمره در ماههای حج اشکالی ندارد. شافعی، احمد و اسحاق نیز همین نظر را دارند. مفهوم دیگر این حدیث آن است که مردم دوران جاهلیت در ماههای حج عمره به جا نمیآوردند؛ اما چون اسلام آمد، پیامبر ﷺ در این باره رخصت دادند و فرمودند: «عمره تا روز قیامت در حج داخل شده است.» یعنی انجام عمره در ماههای حج جایز است. ماههای حج عبارتند از شوال، ذوالقعده و ده روز از ذوالحجه. شایسته نیست کسی جز در ماههای حج برای حج احرام ببندد. و ماههای حرام عبارتند از رجب، ذوالقعده، ذوالحجه و محرم. بیش از یک نفر از اهل علم از اصحاب پیامبر ﷺ و دیگران چنین گفتهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمره در ماههای حج نیز جایز است.
زیارت کوچک مکه که از جمله شامل طواف و سعی است.
زیارت بزرگ مکه که در روزهای معینی انجام میشود.
حالتی مقدس که زائر با ورود به آن مناسک زیارت را آغاز میکند و قواعد مشخصی را رعایت میکند.
ترمذی توضیح میدهد که منظور از این سخن، جایز بودن انجام عمره در ماههای حج است. او یادآور میشود که شافعی، احمد و اسحاق نیز همین دیدگاه را داشتهاند. در این توضیح، شوال، ذوالقعده و ده روز نخست ذوالحجه ماههای حج شمرده شدهاند؛ ماههایی که در آنها برای حج احرام بسته میشود.
- عمره را در ماههای حج نیز برنامهریزی کنید و این دوره را ممنوع ندانید.
- پیش از آغاز زیارت، احکام احرام و ماههای حج را بیاموزید.
- برای پرسشهای شخصی دربارهٔ انجام همزمان حج و عمره، از عالمی آگاه راهنمایی بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.