Jami at-Tirmidhi، حدیث 973
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ اشْتَكَيْتُ . فَقَالَ أَنَسٌ أَفَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَلَى . قَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شَافِيَ إِلاَّ أَنْتَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَسَأَلْتُ أَبَا زُرْعَةَ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقُلْتُ لَهُ رِوَايَةُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَصَحُّ أَوْ حَدِيثُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كِلاَهُمَا صَحِيحٌ . وَرَوَى عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَعَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ .
قتیبه برای ما حدیث کرد، عبدالوارث بن سعید برای ما حدیث کرد، از عبدالعزیز بن صهیب که گفت: من و ثابت بُنانی بر انس بن مالک وارد شدیم. ثابت گفت:
«ای ابوحَمْزه! بیمار شدهام.» انس گفت: «آیا رقیهٔ رسول الله ﷺ را بر تو نخوانم؟» گفت: «بله، حتماً.» انس خواند: «اللّهُمَّ رَبَّ النّاسِ، مُذْهِبَ الْبَأْسِ، اشْفِ أَنْتَ الشّافِي، لا شافِيَ إِلاّ أَنْتَ، شِفاءً لا يُغادِرُ سَقَمًا.» (بار خدایا! پروردگار مردم، برطرفکنندهٔ درد و رنج، شفا ده که تویی شفادهنده، هیچ شفادهندهای جز تو نیست، شفایی کامل که هیچ بیماری بر جای نگذارد). او گفت: در این باب از انس و عایشه نیز حدیث آمده است. ابوعیسی میگوید: حدیث ابوسعید، حسن صحیح است. و من از ابوزُرعه دربارهٔ این حدیث پرسیدم و گفتم: آیا روایت عبدالعزیز از ابونضره از ابوسعید صحیحتر است یا حدیث عبدالعزیز از انس؟ او گفت: هر دو صحیح هستند. و عبدالصمد بن عبدالوارث از پدرش، از عبدالعزیز بن صهیب، از ابونضره از ابوسعید و نیز از عبدالعزیز بن صهیب از انس روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
انس دعایی نبوی را میآموزد که برای شفای کامل خوانده میشود.
دعایی یا تلاوتی که در آن از الله برای حفاظت یا شفا درخواست میشود.
الله است که شفا میبخشد؛ اسباب و درمانها قدرت مستقلی ندارند.
درخواستی برای بهبودی کامل، بدون باقی ماندن بیماری.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که رقیه با دعایی روشن خطاب به الله جایز است و شفا در نهایت به الله نسبت داده میشود. میتوان عبارت نبوی را برای بیمار خواند؛ این کلمات درخواست بهبودی کامل، بدون برجای ماندن بیماری، هستند. این با مذاهب فقهی اهلسنت سازگار است؛ آنها رقیه را به شرط آنکه محتوای ممنوعی نداشته باشد و جایگزین توکل بر الله نشود، جایز میدانند.
- با توجه به حال بیمار به عیادتش بروید و پیشنهاد کنید برای او دعا کنید.
- با کلماتی صادقانه از الله شفا بخواهید و بپذیرید که او شفادهنده است.
- در کنار مراقبت مناسب از رقیه استفاده کنید و دعا را جایگزین درمان نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.