Sahih al-Bukhari, hadith 1288
Isinalaysay ni Aisha bint Abi Bakr. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Aisha bint Abi Bakr
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ تُوُفِّيَتِ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ ـ رضى الله عنه ـ بِمَكَّةَ وَجِئْنَا لِنَشْهَدَهَا، وَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا ـ أَوْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى أَحَدِهِمَا. ثُمَّ جَاءَ الآخَرُ، فَجَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ أَلاَ تَنْهَى عَنِ الْبُكَاءِ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَدْ كَانَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ، ثُمَّ حَدَّثَ قَالَ صَدَرْتُ مَعَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ، إِذَا هُوَ بِرَكْبٍ تَحْتَ ظِلِّ سَمُرَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ، فَانْظُرْ مَنْ هَؤُلاَءِ الرَّكْبُ قَالَ فَنَظَرْتُ فَإِذَا صُهَيْبٌ، فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ادْعُهُ لِي. فَرَجَعْتُ إِلَى صُهَيْبٍ فَقُلْتُ ارْتَحِلْ فَالْحَقْ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ. فَلَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ دَخَلَ صُهَيْبٌ يَبْكِي يَقُولُ وَاأَخَاهُ، وَاصَاحِبَاهُ. فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَا صُهَيْبُ أَتَبْكِي عَلَىَّ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما فَلَمَّا مَاتَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ رَحِمَ اللَّهُ عُمَرَ، وَاللَّهِ مَا حَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ اللَّهَ لَيُعَذِّبُ الْمُؤْمِنَ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ. وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَيَزِيدُ الْكَافِرَ عَذَابًا بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". وَقَالَتْ حَسْبُكُمُ الْقُرْآنُ {وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى}. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عِنْدَ ذَلِكَ وَاللَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ وَاللَّهِ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ شَيْئًا.
Ibinigay sa amin ni Abdan, ibinigay sa amin ni Abdullah, ipinabatid sa amin ni Ibn Jurayj, na nagsabing: Ipinabatid sa akin ni Abdullah bin Ubaidullah bin Abi Mulaika, na nagsabi: Namatay ang isang anak na babae ni Uthman — raḍiya Allāhu ʿanhu — sa Makkah, at pumunta kami upang dumalo sa kanyang libing. Dumalo rin sina Ibn Umar at Ibn Abbas — raḍiya Allāhu ʿanhum — at ako ay nakaupo sa pagitan nila (o sinabi niya: nakaupo ako sa tabi ng isa sa kanila). Pagkatapos ay dumating ang isa pa at umupo sa aking tabi. Sinabi ni Abdullah bin Amr — raḍiya Allāhu ʿanhuma — kay Amr bin Uthman:
"Hindi mo ba ipagbabawal ang pag-iyak? Sapagkat sinabi ng Rasūlullāh ﷺ: 'Ang namatay ay pinarurusahan dahil sa pag-iyak ng kanyang pamilya para sa kanya.'" Ngunit sinabi ni Ibn Abbas — raḍiya Allāhu ʿanhuma —: "Ganoon nga ang karaniwang sinasabi ni Umar — raḍiya Allāhu ʿanhu." Pagkatapos ay nagkwento siya: "Sumama ako kay Umar — raḍiya Allāhu ʿanhu — mula sa Makkah hanggang sa makarating kami sa Al-Baida'. Doon ay nakita niya ang ilang manlalakbay na nagpapahinga sa lilim ng isang punong Samurah. Sinabi niya sa akin: 'Pumaroon ka at tingnan kung sino ang mga manlalakbay na iyon.' Kaya't pumunta ako at nakita ko na isa sa kanila ay si Suhaib. Ibinabalita ko ito kay Umar, at sinabi niya: 'Tawagin mo siya para sa akin.' Bumalik ako kay Suhaib at sinabi: 'Maglakbay ka na at sumunod sa Amirul-Mu'minin.' Nang masaksak si Umar, pumasok si Suhaib na umiiyak at nagsasabi: 'O aking kapatid! O aking kasama!' Kaya't sinabi ni Umar — raḍiya Allāhu ʿanhu —: 'O Suhaib! Umiiyak ka ba para sa akin samantalang sinabi ng Rasūlullāh ﷺ: Ang namatay ay pinarurusahan dahil sa ilan sa pag-iyak ng kanyang pamilya para sa kanya?'" Dagdag ni Ibn Abbas — raḍiya Allāhu ʿanhuma —: "Nang mamatay si Umar — raḍiya Allāhu ʿanhu —, ibinalita ko ito kay Aisha — raḍiya Allāhu ʿanha —, at sinabi niya: 'Nawa'y pagpalain ni Allah si Umar. Demi Allah, hindi sinabi ng Rasūlullāh ﷺ na ang mananampalataya ay pinarurusahan dahil sa pag-iyak ng kanyang pamilya. Bagkus, sinabi ng Rasūlullāh ﷺ: Dinadagdagan ni Allah ang parusa ng di-mananampalataya dahil sa pag-iyak ng kanyang pamilya para sa kanya.' At idinagdag niya: 'Sapat na para sa inyo ang Qur'an: {At walang magdadala ng pasanin ng iba}.'" Sinabi ni Ibn Abbas — raḍiya Allāhu ʿanhuma — noong oras na iyon: "Allah lamang ang nagpapatawa at nagpaiiyak." At sinabi ni Ibn Abi Mulaika: "Demi Allah, wala nang sinabi si Ibn Umar — raḍiya Allāhu ʿanhuma — pagkatapos noon."
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Hindi mananagot ang yumao sa dalamhati ng mga naulila kung ipinapahayag ito sa paraang pinahihintulutan.
Isinasalaysay rito na namatay sa Makkah ang isang anak na babae ni Uthman. Sa kanyang libing, binanggit ni Ibn Umar ang pag-iyak ng mga naulila; pagkatapos ay ipinarating ni Ibn Abbas ang paliwanag ni Aisha.
Isang lugar sa daan sa pagitan ng Makkah at Madinah.
Isang uri ng puno na sinilungan ng mga manlalakbay sa salaysay.
Isang simulain ng Qur’an: bawat tao ay mananagot sa sarili niyang mga gawa.
Ipinaliliwanag ng mga klasikong iskolar ang salaysay na ito kasabay ng iba pang mga teksto tungkol sa pagluluksa. Pinahihintulutan ang karaniwang pag-iyak at pagpapakita ng dalamhati; iba rito ang ipinagbabawal na pagdadalamhati, gaya ng malakas na panaghoy at mga salitang pagsalungat sa itinakda ni Allah. Nililinaw ng paliwanag ni Aisha na hindi parurusahan ang isang mananampalataya dahil sa lungkot ng kanyang pamilya. Tinalakay ng mga iskolar ang magkakaibang pananalita at konteksto ng mga salaysay, at ipinagkakaiba rin ng apat na paaralang pangkautusan ng Sunni ang likas na pag-iyak at ang ipinagbabawal na panaghoy.
- Samahan at aliwin ang nagdadalamhati sa mahinahong pananalita, nang hindi hinahatulan ang likas na pag-iyak.
- Iwasan ang malakas na panaghoy at mga salitang tumatanggi sa itinakda ni Allah.
- Unawain ang mga teksto tungkol sa pagluluksa kasabay ng simulain ng Qur’an na walang sinumang papasan sa kasalanan ng iba.
Tinutukoy rin ng kaugnay na salaysay na ito ang pahayag tungkol sa pag-iyak ng mga naulila at tumutulong maunawaan ang konteksto ng talakayan.
Sahih al-Bukhari · #1289 (Sahih)Kaugnay ang salaysay na ito ng paliwanag ni Aisha tungkol sa mga pahayag hinggil sa pag-iyak at kaparusahan.
Sahih al-Bukhari · #1290 (Sahih)Binibigyang-diin ng hadith na hindi ipinagbabawal sa sarili nito ang lungkot at mga luha kapag may namatay.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.