Sahih al-Bukhari, hadith 1478
Isinalaysay ni Sa'd ibn Abi Waqqas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Sa'd ibn Abi Waqqas
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ غُرَيْرٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَهْطًا وَأَنَا جَالِسٌ فِيهِمْ قَالَ فَتَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ رَجُلاً لَمْ يُعْطِهِ، وَهُوَ أَعْجَبُهُمْ إِلَىَّ، فَقُمْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ وَاللَّهِ إِنِّي لأُرَاهُ مُؤْمِنًا. قَالَ " أَوْ مُسْلِمًا " قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ فِيهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ وَاللَّهِ إِنِّي لأُرَاهُ مُؤْمِنًا. قَالَ " أَوْ مُسْلِمًا ". قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ فِيهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ وَاللَّهِ إِنِّي لأُرَاهُ مُؤْمِنًا. قَالَ " أَوْ مُسْلِمًا ـ يَعْنِي فَقَالَ ـ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْهُ، خَشْيَةَ أَنْ يُكَبَّ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ ". وَعَنْ أَبِيهِ عَنْ صَالِحٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ هَذَا فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَجَمَعَ بَيْنَ عُنُقِي وَكَتِفِي ثُمَّ قَالَ " أَقْبِلْ أَىْ سَعْدُ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {فَكُبْكِبُوا} قُلِبُوا {مُكِبًّا} أَكَبَّ الرَّجُلُ إِذَا كَانَ فِعْلُهُ غَيْرَ وَاقِعٍ عَلَى أَحَدٍ، فَإِذَا وَقَعَ الْفِعْلُ قُلْتَ كَبَّهُ اللَّهُ لِوَجْهِهِ، وَكَبَبْتُهُ أَنَا.
Ibn Shihab ay nagsabi: Ikinuwento sa akin ni Amir bin Sa'd, mula sa kanyang ama, na nagsabi: Nagbigay ang Sugo ng Allah ﷺ ng mga kalo sa isang pangkat ng mga tao habang ako ay nakaupo kasama nila. Ngunit may isang lalaki siyang hindi binigyan, bagaman siya ang pinakamahalaga sa kanila para sa akin. Kaya't lumapit ako sa Sugo ng Allah ﷺ at bumulong sa kanya, 'Bakit po hindi ninyo binigyan si Fulan? Sumumpa ako kay Allah, sa tingin ko po ay siya ay isang tunay na mananampalataya.' Sumagot siya, 'O baka naman isang Muslim lamang.' Tumigil ako nang saglit, ngunit dahil sa alam kong kabutihan niya, napilitan akong magsalita muli. Sinabi ko, 'O Sugo ng Allah! Bakit po hindi ninyo binigyan si Fulan? Sumumpa ako kay Allah, sa tingin ko po ay siya ay isang tunay na mananampalataya.' Sumagot siya, 'O baka naman isang Muslim lamang.' Tumigil ulit ako nang saglit, ngunit muling nananaig ang aking kaalaman tungkol sa kanya, kaya't sinabi ko, 'O Sugo ng Allah! Bakit po hindi ninyo binigyan si Fulan? Sumumpa ako kay Allah, sa tingin ko po ay siya ay isang tunay na mananampalataya.' Sumagot siya, 'O baka naman isang Muslim lamang.' Pagkatapos ay ipinaliwanag ng Sugo ng Allah ﷺ, 'Ako ay nagbibigay sa isang tao kahit na may iba pa akong mas minamahal kaysa sa kanya, dahil sa takot na siya ay itapon sa Apoy ng Impiyerno nakasubsob ang mukha.' At mula sa kanyang ama, mula kay Salih, mula kay Ismail bin Muhammad, na nagsabi: Nakinig ako sa aking ama na nagkukuwento nito, at sa kanyang salaysay ay idinagdag niya: Hinawakan ng Sugo ng Allah ﷺ ang aking leeg at balikat gamit ang kanyang kamay at sinabi, 'Tanggapin mo ito, O Sa'd! Ako ay nagbibigay sa isang tao...' Sinabi ni Abu Abdullah: Ang salitang 'fakubkibu' ay nangangahulugang sila ay itinapon; at 'mukibban' ay tumutukoy sa pagbagsak ng isang tao nang nakasubsob kung ang kilos ay hindi sadyang ginawa sa iba, ngunit kung ang kilos ay naganap, sasabihin mong 'Inilagay siya ng Allah nang nakasubsob ang kanyang mukha,' o 'Inilagay ko siya nang nakasubsob.'
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Minsan ay nagbigay ang Propeta ﷺ upang pangalagaan ang pananampalataya ng isang tao, hindi dahil sa pagtatangi.
Obligadong kawanggawa na ibinibigay sa mga grupong karapat-dapat tumanggap nito ayon sa mga tuntunin ng Islam.
Ipinakita ng Propeta ﷺ ang pagkakaiba ng panlabas na pagpapasakop sa Islam at ng mas malalim na pananampalatayang nasa puso.
Matinding babala ito tungkol sa panganib ng pagtalikod ng isang tao sa Islam at sa kaparusahang maaaring kasunod nito.
Hinuha ng mga iskolar mula rito na maaaring isaalang-alang ng isang pinuno ang kalagayan ng isang tao at layunin ng pagkakaloob kapag namamahagi ng mga yaman. Maaaring magbigay upang makuha ang loob ng isang tao o matulungan siyang manatiling matatag, kahit mas mahal ng nagbibigay ang ibang tao. Itinuturo rin ng mga salitang “o isang Muslim” na hindi dapat tawaging ganap na mananampalataya ang mga tao nang walang sapat na kaalaman: nakikita ang panlabas na pagsunod sa Islam, samantalang si Allah lamang ang nakaaalam sa buong katotohanan ng pananampalatayang nasa puso. Hindi pinahihintulutan ng hadith na ito lamang na ipamahagi nang basta-basta ang obligadong zakat; nananatiling batayan ang mga umiiral na tuntunin at ang mga kategoryang may karapatang tumanggap nito.
- Huwag magbigay ng tiyak na hatol tungkol sa panloob na pananampalataya ng isang tao; mag-ingat sa pagsasalita tungkol sa ganap na nalalaman lamang ni Allah.
- Tumulong nang may karunungan: kung minsan, nakatutulong ang isang kaloob upang manatiling matatag ang pananampalataya ng isang tao.
- Ipamahagi ang obligadong kawanggawa ayon sa mga tuntunin at isaalang-alang din ang mga pangangailangan ng mga tatanggap.
Nasa tabi mismo ng salaysay na ito ang ulat na ito sa kabanata tungkol sa zakat, at nakatutulong itong maunawaan ang konteksto ng pamamahagi.
Sahih al-Bukhari · #1477 (Sahih)Tungkol din sa pamamahagi ng mga yaman ang kaugnay na salaysay na ito, kaya nagbibigay ito ng konteksto sa mga pasiya ng Propeta ﷺ.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.