Sahih al-Bukhari, hadith 1926
Isinalaysay ni Aisha and Umm Salama. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Aisha and Umm Salama
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كُنْتُ أَنَا وَأَبِي، حِينَ دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ ح. حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ أَبَاهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَ مَرْوَانَ، أَنَّ عَائِشَةَ، وَأُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ وَهُوَ جُنُبٌ مِنْ أَهْلِهِ، ثُمَّ يَغْتَسِلُ وَيَصُومُ. وَقَالَ مَرْوَانُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ أُقْسِمُ بِاللَّهِ لَتُقَرِّعَنَّ بِهَا أَبَا هُرَيْرَةَ. وَمَرْوَانُ يَوْمَئِذٍ عَلَى الْمَدِينَةِ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ثُمَّ قُدِّرَ لَنَا أَنْ نَجْتَمِعَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ، وَكَانَتْ لأَبِي هُرَيْرَةَ هُنَالِكَ أَرْضٌ، فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لأَبِي هُرَيْرَةَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكَ أَمْرًا، وَلَوْلاَ مَرْوَانُ أَقْسَمَ عَلَىَّ فِيهِ لَمْ أَذْكُرْهُ لَكَ. فَذَكَرَ قَوْلَ عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ. فَقَالَ كَذَلِكَ حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ، وَهُنَّ أَعْلَمُ، وَقَالَ هَمَّامٌ وَابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ بِالْفِطْرِ. وَالأَوَّلُ أَسْنَدُ.
Ibinigay sa amin ni Abdullah bin Maslama, mula kay Malik, mula kay Sumay, mawla ni Abu Bakr bin Abdur-Rahman bin Al-Harith bin Hisham bin Al-Mughira, na narinig niya si Abu Bakr bin Abdur-Rahman na nagsabi: Ako at ang aking ama ay pumasok kay Aisha at Umm Salama. Ibinigay din sa amin ni Abu Al-Yaman, ipinabalita sa amin ni Shu'ayb, mula kay Az-Zuhri, na sinabi: Ipinabalita sa akin ni Abu Bakr bin Abdur-Rahman bin Al-Harith bin Hisham na ang kanyang amang si Abdur-Rahman ay nagbalita kay Marwan na sina Aisha at Umm Salama ay nagbalita sa kanya na ang Rasûlullah ﷺ ay minsan nararanasan ang pagsikat ng Fajr habang siya ay junub dahil sa kanyang mga asawa, pagkatapos ay siya ay naliligo at nagpapatuloy sa kanyang pag-aayuno. Sinabi ni Marwan kay Abdur-Rahman bin Al-Harith: 'Sumumpa ako kay Allah, kailangan mong ipagtanggol ito laban kay Abu Huraira.' Noong panahong iyon ay namumuno si Marwan sa Madina. Sinabi ni Abu Bakr: Ayaw noon ni Abdur-Rahman, ngunit itinakda para sa amin na magkita sa Dhul-Hulaifa, kung saan may lupain si Abu Huraira. Kaya't sinabi ni Abdur-Rahman kay Abu Huraira: 'May babanggitin akong bagay sa iyo, at kung hindi man lang sumumpa si Marwan sa akin tungkol dito, hindi ko ito ibabanggit sa iyo.' Pagkatapos ay binanggit niya ang sinabi nina Aisha at Umm Salama. Sumagot si Abu Huraira: 'Ganoon din ang ibinalita sa akin ni Al-Fadl bin Abbas, at sila (mga asawa ng Propeta) ay mas may kaalaman.' Sinabi nina Hammam at Ibn Abdullah bin Umar mula kay Abu Huraira na ang Nabi ﷺ ay dating nag-uutos ng pagbubukas ng pag-aayuno (kung mangyari ito). Ngunit ang unang ulat ay may mas matibay na sanad.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Kung sumapit ang madaling-araw habang nasa janaba matapos makipagtalik, maaari pa ring ipagpatuloy ang pag-aayuno sa araw na iyon.
Hiniling ni Marwan kay Abd ar-Rahman ibn al-Harith na iharap kay Abu Huraira ang salaysay na ito upang tiyakin. Nang ikuwento ni Abd ar-Rahman sa kanya ang mga ulat nina Aisha at Umm Salama, pinagtibay ni Abu Huraira na gayon din ang iniulat sa kanya ni al-Fadl ibn Abbas at kinilala niyang mas alam ito ng mga babae.
Ang madaling-araw na nagmamarka sa simula ng araw ng obligadong pag-aayuno.
Kalagayan ng malaking ritwal na karumihan matapos makipagtalik, na nangangailangan ng ghusl.
Ganap na ritwal na paghuhugas ng buong katawan.
Hinuha ng mga iskolar mula rito na wasto ang pag-aayuno kung sumapit ang madaling-araw matapos makipagtalik at saka lamang nagsagawa ng ghusl; hindi kailangang matapos ang ritwal na paglilinis bago ang Fajr. Pinabubulaanan ng salaysay na ito ang paniniwalang awtomatikong nagpapawalang-bisa sa pag-aayuno ang pagiging nasa janaba sa pagsapit ng madaling-araw. Binanggit ni Al-Bukhari na mas matibay ang salaysay na ito kaysa sa mga ulat na nagsasabing pinatigil ng Propeta ﷺ ang pag-aayuno sa gayong kalagayan. Tinatalakay rin ng mga paaralan ng batas ang magkakahiwalay na tuntunin tungkol sa pagdarasal: kailangang isagawa ang ghusl sa tamang oras upang maisagawa ang dasal na Fajr sa loob ng takdang oras nito.
- Kung sumapit ang madaling-araw matapos makipagtalik, magsagawa ng ghusl at ipagpatuloy ang pag-aayuno.
- Isagawa ang ghusl sa tamang oras upang makapagdasal ng Fajr sa loob ng itinakdang oras nito.
- Makinig nang mabuti sa mapagkakatiwalaang kaalaman at hayagang kilalanin kapag itinatama ng mas matibay na ebidensiya ang naunang pananaw.
Inilalahad din ng salaysay na Sahih na ito ang mga ulat nina Aisha at Umm Salama tungkol sa pagsapit ng Fajr habang nasa janaba at saka pag-aayuno.
Sahih al-Bukhari · #1927 (Sahih)Sinusuportahan ng salaysay na ito ni Aisha ang tuntuning maaaring sumapit ang madaling-araw matapos makipagtalik ang Propeta ﷺ, pagkatapos ay magsagawa siya ng ghusl at mag-ayuno.
Sahih al-Bukhari · #1928 (Sahih)Tinatalakay rin ng salaysay na ito ang pag-aayuno kapag sumapit ang madaling-araw habang nasa janaba ang isang tao.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.