Mga Kagalingan ng mga Ansar sa Madinah · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 3906

Isinalaysay ni Suraqa ibn Malik. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.

Sahih (mapagkakatiwalaan)Aklat: Mga Kagalingan ng mga Ansar sa Madinah
صحيح البخاري
Sino ang nagsalaysay nito?

Isinalaysay ni Suraqa ibn Malik

Sahih (mapagkakatiwalaan)

Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.

Ang salaysay

Tekstong Arabic

قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَالِكٍ الْمُدْلِجِيُّ ـ وَهْوَ ابْنُ أَخِي سُرَاقَةَ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ ـ أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ سُرَاقَةَ بْنَ جُعْشُمٍ، يَقُولُ جَاءَنَا رُسُلُ كُفَّارِ قُرَيْشٍ يَجْعَلُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ دِيَةَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا، مَنْ قَتَلَهُ أَوْ أَسَرَهُ، فَبَيْنَمَا أَنَا جَالِسٌ فِي مَجْلِسٍ مِنْ مَجَالِسِ قَوْمِي بَنِي مُدْلِجٍ أَقْبَلَ رَجُلٌ مِنْهُمْ حَتَّى قَامَ عَلَيْنَا وَنَحْنُ جُلُوسٌ، فَقَالَ يَا سُرَاقَةُ، إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ آنِفًا أَسْوِدَةً بِالسَّاحِلِ ـ أُرَاهَا مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ‏.‏ قَالَ سُرَاقَةُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُمْ هُمْ، فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُمْ لَيْسُوا بِهِمْ، وَلَكِنَّكَ رَأَيْتَ فُلاَنًا وَفُلاَنًا انْطَلَقُوا بِأَعْيُنِنَا‏.‏ ثُمَّ لَبِثْتُ فِي الْمَجْلِسِ سَاعَةً، ثُمَّ قُمْتُ فَدَخَلْتُ فَأَمَرْتُ جَارِيَتِي أَنْ تَخْرُجَ بِفَرَسِي وَهْىَ مِنْ وَرَاءِ أَكَمَةٍ فَتَحْبِسَهَا عَلَىَّ، وَأَخَذْتُ رُمْحِي، فَخَرَجْتُ بِهِ مِنْ ظَهْرِ الْبَيْتِ، فَحَطَطْتُ بِزُجِّهِ الأَرْضَ، وَخَفَضْتُ عَالِيَهُ حَتَّى أَتَيْتُ فَرَسِي فَرَكِبْتُهَا، فَرَفَعْتُهَا تُقَرَّبُ بِي حَتَّى دَنَوْتُ مِنْهُمْ، فَعَثَرَتْ بِي فَرَسِي، فَخَرَرْتُ عَنْهَا فَقُمْتُ، فَأَهْوَيْتُ يَدِي إِلَى كِنَانَتِي فَاسْتَخْرَجْتُ مِنْهَا الأَزْلاَمَ، فَاسْتَقْسَمْتُ بِهَا أَضُرُّهُمْ أَمْ لاَ فَخَرَجَ الَّذِي أَكْرَهُ، فَرَكِبْتُ فَرَسِي، وَعَصَيْتُ الأَزْلاَمَ، تُقَرِّبُ بِي حَتَّى إِذَا سَمِعْتُ قِرَاءَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ لاَ يَلْتَفِتُ، وَأَبُو بَكْرٍ يُكْثِرُ الاِلْتِفَاتَ سَاخَتْ يَدَا فَرَسِي فِي الأَرْضِ حَتَّى بَلَغَتَا الرُّكْبَتَيْنِ، فَخَرَرْتُ عَنْهَا ثُمَّ زَجَرْتُهَا فَنَهَضَتْ، فَلَمْ تَكَدْ تُخْرِجُ يَدَيْهَا، فَلَمَّا اسْتَوَتْ قَائِمَةً، إِذَا لأَثَرِ يَدَيْهَا عُثَانٌ سَاطِعٌ فِي السَّمَاءِ مِثْلُ الدُّخَانِ، فَاسْتَقْسَمْتُ بِالأَزْلاَمِ، فَخَرَجَ الَّذِي أَكْرَهُ، فَنَادَيْتُهُمْ بِالأَمَانِ فَوَقَفُوا، فَرَكِبْتُ فَرَسِي حَتَّى جِئْتُهُمْ، وَوَقَعَ فِي نَفْسِي حِينَ لَقِيتُ مَا لَقِيتُ مِنَ الْحَبْسِ عَنْهُمْ أَنْ سَيَظْهَرُ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ قَوْمَكَ قَدْ جَعَلُوا فِيكَ الدِّيَةَ‏.‏ وَأَخْبَرْتُهُمْ أَخْبَارَ مَا يُرِيدُ النَّاسُ بِهِمْ، وَعَرَضْتُ عَلَيْهِمِ الزَّادَ وَالْمَتَاعَ، فَلَمْ يَرْزَآنِي وَلَمْ يَسْأَلاَنِي إِلاَّ أَنْ قَالَ أَخْفِ عَنَّا‏.‏ فَسَأَلْتُهُ أَنْ يَكْتُبَ لِي كِتَابَ أَمْنٍ، فَأَمَرَ عَامِرَ بْنَ فُهَيْرَةَ، فَكَتَبَ فِي رُقْعَةٍ مِنْ أَدِيمٍ، ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقِيَ الزُّبَيْرَ فِي رَكْبٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا تِجَارًا قَافِلِينَ مِنَ الشَّأْمِ، فَكَسَا الزُّبَيْرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَا بَكْرٍ ثِيَابَ بَيَاضٍ، وَسَمِعَ الْمُسْلِمُونَ بِالْمَدِينَةِ مَخْرَجَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ، فَكَانُوا يَغْدُونَ كُلَّ غَدَاةٍ إِلَى الْحَرَّةِ فَيَنْتَظِرُونَهُ، حَتَّى يَرُدَّهُمْ حَرُّ الظَّهِيرَةِ، فَانْقَلَبُوا يَوْمًا بَعْدَ مَا أَطَالُوا انْتِظَارَهُمْ، فَلَمَّا أَوَوْا إِلَى بُيُوتِهِمْ، أَوْفَى رَجُلٌ مِنْ يَهُودَ عَلَى أُطُمٍ مِنْ آطَامِهِمْ لأَمْرٍ يَنْظُرُ إِلَيْهِ، فَبَصُرَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ مُبَيَّضِينَ يَزُولُ بِهِمُ السَّرَابُ، فَلَمْ يَمْلِكِ الْيَهُودِيُّ أَنْ قَالَ بِأَعْلَى صَوْتِهِ يَا مَعَاشِرَ الْعَرَبِ هَذَا جَدُّكُمُ الَّذِي تَنْتَظِرُونَ‏.‏ فَثَارَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى السِّلاَحِ، فَتَلَقَّوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِظَهْرِ الْحَرَّةِ، فَعَدَلَ بِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ حَتَّى نَزَلَ بِهِمْ فِي بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ، وَذَلِكَ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ مِنْ شَهْرِ رَبِيعٍ الأَوَّلِ، فَقَامَ أَبُو بَكْرٍ لِلنَّاسِ، وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَامِتًا، فَطَفِقَ مَنْ جَاءَ مِنَ الأَنْصَارِ مِمَّنْ لَمْ يَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَيِّي أَبَا بَكْرٍ، حَتَّى أَصَابَتِ الشَّمْسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى ظَلَّلَ عَلَيْهِ بِرِدَائِهِ، فَعَرَفَ النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ، فَلَبِثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً وَأُسِّسَ الْمَسْجِدُ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى، وَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَسَارَ يَمْشِي مَعَهُ النَّاسُ حَتَّى بَرَكَتْ عِنْدَ مَسْجِدِ الرَّسُولِ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ، وَهْوَ يُصَلِّي فِيهِ يَوْمَئِذٍ رِجَالٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ، وَكَانَ مِرْبَدًا لِلتَّمْرِ لِسُهَيْلٍ وَسَهْلٍ غُلاَمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي حَجْرِ أَسْعَدَ بْنِ زُرَارَةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ بَرَكَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ ‏"‏ هَذَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ الْمَنْزِلُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغُلاَمَيْنِ، فَسَاوَمَهُمَا بِالْمِرْبَدِ لِيَتَّخِذَهُ مَسْجِدًا، فَقَالاَ لاَ بَلْ نَهَبُهُ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ثُمَّ بَنَاهُ مَسْجِدًا، وَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْقُلُ مَعَهُمُ اللَّبِنَ فِي بُنْيَانِهِ، وَيَقُولُ وَهُوَ يَنْقُلُ اللَّبِنَ ‏"‏ هَذَا الْحِمَالُ لاَ حِمَالَ خَيْبَرْ هَذَا أَبَرُّ رَبَّنَا وَأَطْهَرْ ‏"‏‏.‏ وَيَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنَّ الأَجْرَ أَجْرُ الآخِرَهْ فَارْحَمِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ ‏"‏‏.‏ فَتَمَثَّلَ بِشِعْرِ رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ لَمْ يُسَمَّ لِي‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَمْ يَبْلُغْنَا فِي الأَحَادِيثِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَمَثَّلَ بِبَيْتِ شِعْرٍ تَامٍّ غَيْرِ هذه الآيات

Salin

Sinabi ni Ibn Shihab: At ipinagbalita sa akin ni Abdur-Rahman bin Malik Al-Mudliji — na siyang anak ng kapatid ni Suraqa bin Malik bin Ju'shum — na ang kanyang ama ay nagbalita sa kanya na narinig niya si Suraqa bin Ju'shum na nagsasabi:

"Dumating sa amin ang mga sugo ng mga mapagsamba sa idolo mula sa Quraysh, na nag-aalok ng gantimpala para kay Rasûlullah ﷺ at kay Abu Bakr na katumbas ng dugo-bayad (diyah) ng bawat isa sa kanila, para sa sinumang makapatay o makahuli sa kanila. Habang ako'y nakaupo sa isang pagtitipon ng aking tribong Bani Mudlij, lumapit ang isang lalaki mula sa kanila at tumayo sa harap namin habang kami'y nakaupo, at sinabi: 'O Suraqa! Nakita ko kanina ang ilang anino sa baybayin, at sa tingin ko ay sila Muhammad at ang kanyang mga kasama.' Sinabi ni Suraqa: 'Nabatid kong sila nga iyon, ngunit sinabi ko sa kanya: Hindi sila iyon, nakita mo lamang sina fulan at fulan na nakita naming umalis.' Nanatili ako sa pagtitipon nang sandali, pagkatapos ay tumayo ako at pumasok sa loob, at inutusan ang aking aliping babae na ilabas ang aking kabayo na nasa likod ng burol at ihanda ito para sa akin. Kinuha ko ang aking sibat at lumabas sa pintuan sa likod ng bahay, hinila ang dulo nito sa lupa at ibinaba ang tuktok nito hanggang sa marating ko ang aking kabayo. Sumakay ako rito at pinatakbo ito nang mabilis hanggang sa malapit na akong makaabot sa kanila. Ngunit natalsikan ang aking kabayo at nahulog ako rito. Tumayo ako, inabot ang aking tagdan ng pana at kinuha ang mga palaso panghula, at nagpalabunutan kung sasaktan ko ba sila o hindi, at lumabas ang resulta na ayaw ko. Muling sumakay ako sa aking kabayo at sinuway ang mga palaso, pinatakbo ito nang mabilis hanggang sa marinig ko ang pagbasa ni Rasûlullah ﷺ habang hindi siya lumingon-lingon, samantalang si Abu Bakr ay madalas lumingon. Biglang lumubog ang mga paang harapan ng aking kabayo sa lupa hanggang sa tuhod, at nahulog muli ako. Pinagalitan ko ito at tumayo ito, ngunit halos hindi mailabas ang mga paa nito. Nang makatayo ito nang tuwid, may usok na parang alikabok na umakyat sa langit mula sa bakas ng mga paa nito. Muling nagpalabunutan ako gamit ang mga palaso, at lumabas muli ang resulta na ayaw ko. Kaya't dinaluhan ko sila ng kapayapaan at tumigil sila. Sumakay ako sa aking kabayo at nilapitan sila. Nang makita ko kung paano ako pinigilan sa pananakit sa kanila, napagtanto ko na ang usapin ni Rasûlullah ﷺ ay magtatagumpay. Sinabi ko sa kanya: 'Ang iyong mga tao ay nagtakda ng gantimpala para sa iyo.' Ipinagbalita ko sa kanila ang mga plano ng mga tao laban sa kanila, at inalok ko sila ng pagkain at gamit sa biyahe, ngunit walang tinanggap o hiningi sa akin maliban sa sinabi niyang: 'Itago mo kami.' Hiningian ko siya ng kasulatan ng kaligtasan, at inutusan niya si Amir bin Fuhaira na isulat ito sa isang piraso ng balat. Pagkatapos ay nagpatuloy si Rasûlullah ﷺ sa kanyang lakbay." Sinabi ni Ibn Shihab: Ipinagbalita sa akin ni Urwa bin Az-Zubair na sinalubong ni Rasûlullah ﷺ si Az-Zubair sa isang grupo ng mga Muslim na mangangalakal na bumabalik mula sa Sham. Binigyan ni Az-Zubair si Rasûlullah ﷺ at si Abu Bakr ng mga puting damit. Nang mabalitaan ng mga Muslim sa Madinah ang pag-alis ni Rasûlullah ﷺ mula sa Makkah, araw-araw silang pumupunta sa Harra tuwing umaga upang hintayin siya hanggang sa init ng tanghali ang magpauwi sa kanila. Isang araw, matapos ang mahabang paghihintay, umuwi sila, at nang makapasok na sa kanilang mga bahay, umakyat ang isang Hudyo sa bubong ng isa sa kanilang muog upang tumingin, at nakita niya si Rasûlullah ﷺ at ang kanyang mga kasama na nakaputi, lumilitaw mula sa alikabok ng disyerto. Hindi mapigilan ang Hudyo na sumigaw nang malakas: 'O mga Arabo! Narito na ang inyong dakilang taong hinihintay ninyo!' Kaya't nagmadaling kumuha ng sandata ang mga Muslim at sinalubong si Rasûlullah ﷺ sa tuktok ng Harra. Dinalhan sila ng Propeta ﷺ pakanan hanggang sa Bumaba sila sa Bani Amr bin Auf, at iyon ay noong Lunes ng buwan ng Rabi' Al-Awwal. Tumayo si Abu Bakr upang salubungin ang mga tao, habang si Rasûlullah ﷺ ay nakaupo at tahimik. Nagsimulang bumati ang mga dumating na Ansaar na hindi pa nakakakita kay Rasûlullah ﷺ kay Abu Bakr, hanggang sa tumama ang araw kay Rasûlullah ﷺ at lumapit si Abu Bakr upang payungan siya ng kanyang kapa. Doon lamang nakilala ng mga tao si Rasûlullah ﷺ. Nanatili si Rasûlullah ﷺ sa Bani Amr bin Auf ng sampung gabi at itinayo ang masjid na itinatag sa takwa (Masjid Quba), at nanalangin doon si Rasûlullah ﷺ. Pagkatapos ay sumakay siya sa kanyang sasakyan at naglakbay kasama ang mga tao hanggang sa lumuhod ito sa lugar ng Masjid ni Rasûlullah ﷺ sa Madinah, kung saan noon ay nananalangin ang ilang Muslim. Ang lugar na iyon ay dating bakuran ng pagtutuyo ng petsa na pag-aari nina Suhail at Sahl, dalawang ulilang bata na nasa pangangalaga ni As'ad bin Zurara. Nang lumuhod ang kanyang sasakyan, sinabi ni Rasûlullah ﷺ: 'Ito, Insha Allah, ang ating tahanan.' Pagkatapos ay tinawag ni Rasûlullah ﷺ ang dalawang bata at nakipagnegosasyon para sa bakuran upang gawing masjid. Sinabi nila: 'Hindi po, ibibigay namin ito bilang regalo, O Rasûlullah ﷺ!' Itinayo ni Rasûlullah ﷺ ang isang masjid doon, at siya mismo ay nakilahok sa pagdadala ng mga ladrilyo kasama ang kanyang mga kasama habang itinatatag ito, at sinasabi habang nagdadala: 'Ang pasanin na ito ay hindi tulad ng pasanin ng Khaybar; ito ay mas banal at mas malinis sa paningin ng ating Panginoon.' At sinabi rin niya: 'O Allah! Ang tunay na gantimpala ay ang gantimpala sa Kabilang Buhay, kaya't kaawaan Mo ang mga Ansaar at Muhajirin.' Kaya't bumigkas siya ng tula ng isang Muslim na hindi nabanggit ang pangalan sa akin." Sinabi ni Ibn Shihab: "Hindi namin nabalitaan sa mga hadith na si Rasûlullah ﷺ ay bumigkas ng isang buong taludtod ng tula maliban dito."

Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.

Pangunahing mensahe

Pinangalagaan ni Allah ang Propeta ﷺ sa panahon ng hijra, at pagkatapos ay malugod siyang tinanggap ng mga Ansar.

Kaligiran at dahilan

Inilalarawan ng hadith ang hijra ng Propeta ﷺ at ni Abu Bakr mula Mecca patungong Medina. Hinabol sila ni Suraqa, ngunit matapos makaranas ng mga pambihirang hadlang, hinayaan niya silang magpatuloy nang ligtas. Pagkatapos, malugod na tinanggap ng mga Muslim sa Medina ang Propeta ﷺ.

Paliwanag sa mahihirap na salita
bayad-pinsala sa dugo

Itinakdang kabayarang ibinibigay sa pamilya ng taong napatay.

mga palaso sa panghuhula

Mga palasong ginamit bago ang Islam upang humingi ng pasiya sa pamamagitan ng palabunutan.

Ansar

Mga Muslim ng Medina na malugod na tumanggap at tumulong sa Propeta ﷺ at sa mga lumipat mula Mecca.

Mga aral na hinango ng mga iskolar

Itinuturo ng mga klasikong iskolar na pinangalagaan ni Allah ang Propeta ﷺ sa panahon ng hijra at kalaunan ay tinalikuran ni Suraqa ang masamang balak nito. Isinasalaysay ang paggamit niya ng mga palaso sa panghuhula bilang bahagi ng buhay niya bago siya yumakap sa Islam, hindi bilang gawaing pinahihintulutan sa Islam. Ipinakikita ng pagdating sa Medina ang kabutihan ng mga Ansar at ang pagkakapatiran ng mga Ansar at Muhajirun. Hinuha rin ng mga iskolar mula sa pagtatayo ng moske na nakibahagi mismo ang Propeta ﷺ sa paggawa at na kailangang makuha ang lupa para sa moske nang maingat at naaayon sa katarungan.

Mga aral para sa kasalukuyan
  1. Manatiling matatag sa paghahangad ng kabutihan at magtiwala kay Allah habang gumagawa ng matalinong pag-iingat.
  2. Tanggapin ang mga bagong dating sa inyong pamayanan sa pamamagitan ng kongkretong pagtulong, gaya ng ginawa ng mga Ansar para sa mga Muhajirun.
  3. Makibahagi sa kapakanan ng lahat at pangasiwaan nang maingat at makatarungan ang mga ari-arian, lalo na ang sa mga ulila.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Isang hadith araw-araw, sa iyong wika

Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.