Sahih al-Bukhari, hadith 4086
Isinalaysay ni Abu Huraira. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abu Huraira
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً عَيْنًا، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ ـ وَهْوَ جَدُّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لَحِيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ، يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ، فَتَبِعُوهُمْ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ رَامٍ، فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى أَتَوْا مَنْزِلاً نَزَلُوهُ فَوَجَدُوا فِيهِ نَوَى تَمْرٍ تَزَوَّدُوهُ مِنَ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ. فَتَبِعُوا آثَارَهُمْ حَتَّى لَحِقُوهُمْ، فَلَمَّا انْتَهَى عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ، وَجَاءَ الْقَوْمُ فَأَحَاطُوا بِهِمْ، فَقَالُوا لَكُمُ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ إِنْ نَزَلْتُمْ إِلَيْنَا أَنْ لاَ نَقْتُلَ مِنْكُمْ رَجُلاً. فَقَالَ عَاصِمٌ أَمَّا أَنَا فَلاَ أَنْزِلُ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ، اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ. فَقَاتَلُوهُمْ حَتَّى قَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةِ نَفَرٍ بِالنَّبْلِ، وَبَقِيَ خُبَيْبٌ، وَزَيْدٌ وَرَجُلٌ آخَرُ، فَأَعْطَوْهُمُ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ، فَلَمَّا أَعْطَوْهُمُ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ نَزَلُوا إِلَيْهِمْ، فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ حَلُّوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَرَبَطُوهُمْ بِهَا. فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ الَّذِي مَعَهُمَا هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ. فَأَبَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ، فَلَمْ يَفْعَلْ، فَقَتَلُوهُ، وَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَزَيْدٍ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ، فَاشْتَرَى خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلٍ، وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ يَوْمَ بَدْرٍ، فَمَكَثَ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا حَتَّى إِذَا أَجْمَعُوا قَتْلَهُ اسْتَعَارَ مُوسَى مِنْ بَعْضِ بَنَاتِ الْحَارِثِ أَسْتَحِدَّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ، قَالَتْ فَغَفَلْتُ عَنْ صَبِيٍّ لِي فَدَرَجَ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَاهُ، فَوَضَعَهُ عَلَى فَخِذِهِ، فَلَمَّا رَأَيْتُهُ فَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَ ذَاكَ مِنِّي، وَفِي يَدِهِ الْمُوسَى فَقَالَ أَتَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لأَفْعَلَ ذَاكِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ. وَكَانَتْ تَقُولُ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ، لَقَدْ رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ، وَمَا بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ ثَمَرَةٌ، وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ، وَمَا كَانَ إِلاَّ رِزْقٌ رَزَقَهُ اللَّهُ، فَخَرَجُوا بِهِ مِنَ الْحَرَمِ، لِيَقْتُلُوهُ فَقَالَ دَعُونِي أُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ. ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ لَوْلاَ أَنْ تَرَوْا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ مِنَ الْمَوْتِ، لَزِدْتُ. فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ عِنْدَ الْقَتْلِ هُوَ، ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا ثُمَّ قَالَ مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَىِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهِ عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ فَقَتَلَهُ، وَبَعَثَ قُرَيْشٌ إِلَى عَاصِمٍ لِيُؤْتَوْا بِشَىْءٍ مِنْ جَسَدِهِ يَعْرِفُونَهُ، وَكَانَ عَاصِمٌ قَتَلَ عَظِيمًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ، فَبَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِ مِثْلَ الظُّلَّةِ مِنَ الدَّبْرِ، فَحَمَتْهُ مِنْ رُسُلِهِمْ، فَلَمْ يَقْدِرُوا مِنْهُ عَلَى شَىْءٍ.
Ikinuwento ni Abu Huraira: Nagpadala ang Propeta ﷺ ng isang pangkat na maniniktik at itinalaga si Asim bin Thabit, lolo ni Asim bin Umar bin Al-Khattab, bilang kanilang pinuno. Kaya't sila ay lumakad, at nang makarating sila sa isang lugar sa pagitan ng Usfan at Mecca, nabalitaan sila ng isang sangay ng tribong Bani Hudhail na tinatawag na Lihyan. Kaya't humigit-kumulang isang daang mamamana ang sumunod sa kanilang mga bakas hanggang sa makarating sila sa isang himpilan kung saan nagkampo sina Asim at ang kanyang mga kasama, at nakita nila ang mga buto ng dates na dinala nila bilang baon mula sa Medina. Sinabi ng mga mamamana,
"Ang mga dates na ito ay galing sa Medina," at sinundan nila ang kanilang mga bakas hanggang sa mahuli sila. Nang hindi na makausad sina Asim at ang kanyang mga kasama, umakyat sila sa isang mataas na lugar, at pinalibutan sila ng mga tumutugis. Sinabi ng mga ito, "Mayroon kayong kasunduan at pangako na kapag bumaba kayo sa amin, wala kaming papatayin sa inyo." Ngunit sinabi ni Asim, "Kung ako, hinding-hindi ako bababa sa ilalim ng proteksyon ng isang di-mananampalataya. O Allah! Ipaalam Mo sa Iyong Propeta ang aming kalagayan." Kaya't nakipaglaban sila hanggang sa mapatay si Asim kasama ang pitong kasama niya sa pamamagitan ng mga pana, at natira na lamang si Khubaib, Zaid, at isa pang lalaki na binigyan nila ng pangako at kasunduan. Nang ibigay ng mga di-mananampalataya ang kanilang pangako, bumaba ang tatlo. Ngunit nang mahuli na sila, hinubasan ng mga kaaway ang mga tali ng kanilang mga busog at ginamit itong pantali sa kanila. Sinabi ng ikatlong lalaking kasama nila, "Ito ang unang pagtataksil sa kasunduan," at tumanggi siyang sumama. Hinila siya ng mga kaaway at pinilit na sumama, ngunit tumanggi pa rin siya, kaya't pinatay nila siya. Dinala nila sina Khubaib at Zaid hanggang sa ipinagbili nila ang dalawa sa Mecca. Binili ng mga anak ni Al-Harith bin Amr bin Naufal si Khubaib. Si Khubaib mismo ang pumatay kay Al-Harith bin Amr noong araw ng Badr. Nanatiling bihag si Khubaib sa kanila hanggang sa magkaisa silang patayin siya. Noong panahong iyon, humiram si Khubaib ng razor mula sa isa sa mga anak na babae ni Al-Harith upang mag-ahit. Ibinigay ito ng babae sa kanya. Nang maglaon, sinabi ng babae, "Napabaya ko ang aking maliit na sanggol, at gumapang ito patungo kay Khubaib. Nang marating ito sa kanya, inilagay niya ito sa kanyang hita. Nang makita ko ito, napalakas ang aking takot at napansin ni Khubaib ang aking pagkabalisa habang hawak niya ang razor. Sinabi niya, 'Natatakot ka bang papatayin ko ito? Hindi ko gagawin iyon, Insha'Allah.'" Nang maglaon, madalas niyang sabihin, "Wala akong nakitang bihag na mas mabuti pa kay Khubaib. Nakita ko siyang kumakain ng isang tangkay ng ubas bagama't walang prutas sa Mecca noong panahong iyon, at siya ay nakakadena sa bakal. Tunay na ito ay sustansiyang ipinagkalo sa kanya ng Allah." Kaya't dinala nila siya palabas ng Santuwaryo ng Mecca upang patayin. Sinabi niya, "Pahintulutan ninyo akong magdasal ng dalawang rak'ah." Pagkatapos, humarap siya sa kanila at sinabi, "Kung hindi lang dahil baka isipin ninyong natatakot ako sa kamatayan, sana ay nagdagdag pa ako ng dasal." Kaya't si Khubaib ang unang nagtatag ng tradisyong pagdarasal ng dalawang rak'ah bago bitayin. Pagkatapos ay sinabi niya, "O Allah! Bilangin Mo sila nang isa-isa," at idinagdag niya, 'Kapag ako'y namamatay bilang isang Muslim, wala akong pakialam kung paano darating ang aking kamatayan para sa Kapakanan ng Allah, sapagkat ang kamatayang ito ay para sa Daan ng Allah. Kung nais Niya, pagpapalain Niya ang mga putol na bahagi ng aking katawan.' Pagkatapos ay tumayo si Uqba bin Al-Harith at pinatay siya. Idinagdag ng tagapagsalaysay: Nagpadala ang Quraysh ng mga tao kay Asim upang kumuha ng bahagi ng kanyang katawan bilang patunay ng kanyang kamatayan, sapagkat pumatay si Asim ng isa sa kanilang mga pinuno noong araw ng Badr. Ngunit nagpadala ang Allah ng ulap ng mga bubuyog na nagprotekta sa kanyang katawan laban sa kanilang mga mensahero, kaya't hindi nila magawang saktan ang kanyang bangkay.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Nanatiling matatag si Khubaib at nagtiwala kay Allah hanggang sa pagbitay sa kanya.
Inilalarawan ng pangyayaring ito ang ekspedisyon sa ar-Rajiʿ, kung saan hinabol at dinakip ng mga tauhan ng Banu Lihyan si Asim ibn Thabit at ang kanyang mga kasamahan.
Isang pangkat-militar na ipinadala ng Propeta ﷺ.
Pangakong magbibigay ng proteksiyon at kaligtasan na pinagtitiwalaan ng isang tao.
Isang yunit ng pagdarasal na kinabibilangan ng pagtayo, pagyukod, at pagpapatirapa.
Binabanggit ng mga klasikong iskolar ang pagdarasal ni Khubaib bago siya bitayin bilang halimbawa ng pagpapanatili sa pagdarasal at paninindigan sa mahihirap na kalagayan. Pinupuri rin ng salaysay ang pagtupad sa mga pangako at kinokondena ang pagtataksil; isinasalaysay din nito na pinangalagaan ni Allah ang katawan ni Asim. Itinuturing ng mga iskolar ang ulat na ito bilang paglalarawan ng isang pambihirang pangyayari, hindi bilang pahintulot sa karahasan sa labas ng lehitimong awtoridad.
- Panghawakan ang pagdarasal at pagtitiwala kay Allah kahit nasa ilalim ka ng matinding panggigipit.
- Huwag mangakong magbibigay ng kaligtasan kung wala kang balak tuparin iyon; maging mapagkakatiwalaan sa mga kasunduan.
- Magpakita ng tapang nang hindi nilalabag ang mga karapatan at kaligtasan ng iba.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.