Sahih al-Bukhari, hadith 439
Isinalaysay ni Aisha. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Mula kay al‑Bukhari pabalik kay Aisha
- 1Ubayd ibn Isma'ilisinalaysay ito kay al‑Bukhariعُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Abu Usamaأَبُو أُسَامَةَ
- 3Hishamهِشَامٍ
- 4Ang kanyang amaأَبِيهِ
- 5Aishaعَائِشَةَ
Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ وَلِيدَةً، كَانَتْ سَوْدَاءَ لِحَىٍّ مِنَ الْعَرَبِ، فَأَعْتَقُوهَا، فَكَانَتْ مَعَهُمْ قَالَتْ فَخَرَجَتْ صَبِيَّةٌ لَهُمْ عَلَيْهَا وِشَاحٌ أَحْمَرُ مِنْ سُيُورٍ قَالَتْ فَوَضَعَتْهُ أَوْ وَقَعَ مِنْهَا، فَمَرَّتْ بِهِ حُدَيَّاةٌ وَهْوَ مُلْقًى، فَحَسِبَتْهُ لَحْمًا فَخَطَفَتْهُ قَالَتْ فَالْتَمَسُوهُ فَلَمْ يَجِدُوهُ قَالَتْ فَاتَّهَمُونِي بِهِ قَالَتْ فَطَفِقُوا يُفَتِّشُونَ حَتَّى فَتَّشُوا قُبُلَهَا قَالَتْ وَاللَّهِ إِنِّي لَقَائِمَةٌ مَعَهُمْ، إِذْ مَرَّتِ الْحُدَيَّاةُ فَأَلْقَتْهُ قَالَتْ فَوَقَعَ بَيْنَهُمْ قَالَتْ فَقُلْتُ هَذَا الَّذِي اتَّهَمْتُمُونِي بِهِ ـ زَعَمْتُمْ ـ وَأَنَا مِنْهُ بَرِيئَةٌ، وَهُوَ ذَا هُوَ قَالَتْ فَجَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَسْلَمَتْ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَ لَهَا خِبَاءٌ فِي الْمَسْجِدِ أَوْ حِفْشٌ قَالَتْ فَكَانَتْ تَأْتِينِي فَتَحَدَّثُ عِنْدِي قَالَتْ فَلاَ تَجْلِسُ عِنْدِي مَجْلِسًا إِلاَّ قَالَتْ وَيَوْمَ الْوِشَاحِ مِنْ أَعَاجِيبِ رَبِّنَا أَلاَ إِنَّهُ مِنْ بَلْدَةِ الْكُفْرِ أَنْجَانِي قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لَهَا مَا شَأْنُكِ لاَ تَقْعُدِينَ مَعِي مَقْعَدًا إِلاَّ قُلْتِ هَذَا قَالَتْ فَحَدَّثَتْنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ.
Ibinigay sa amin ni Ubaid bin Ismail, na nagsabing: Ibinigay sa amin ni Abu Usamah, mula kay Hisham, mula sa kanyang ama, mula kay Aisha, na may isang aliping babae na itim ang kulay at kabilang sa isang tribong Arabo. Pinalaya siya ngunit nanatili pa rin sa kanila. Sinabi niya:
"Isang araw, lumabas ang isang batang babae nila na nakasuot ng pulang panyo na yari sa katad. Inilagay niya ito o nahulog mula sa kanya. Dumaan ang isang agila at nakita itong nakalatag; inakala nitong karne kaya sinunggaban ito. Hinanap nila ito ngunit hindi natagpuan. Kaya't inakusahan ako ng pagnanakaw nito at sinimulan akong halughugin, hanggang sa hinanapan nila kahit ang aking pribadong bahagi." Sinabi niya: "Diyos ko! Habang nakatayo ako sa harap nila sa kalagayang iyon, dumaan muli ang agila at ibinaba ang panyo, at nahulog ito sa gitna nila. Sinabi ko sa kanila, 'Ito ang inyong inakusa sa akin, samantalang ako ay walang sala, at narito ito ngayon.'" Dagdag ni Aisha: Pumunta ang aliping babae sa Sugo ng Allah ﷺ at nag-Islam. Siya ay nagkaroon ng tolda o maliit na silid sa loob ng Masjid. Kapag bumibisita siya sa akin at kami ay nag-uusap, hindi siya makakaupo sa tabi ko nang hindi sinasabi ang mga salitang: "Ang araw ng panyo ay isa sa mga kamangha-manghang gawa ng ating Panginoon; tunay na iniligtas Niya ako mula sa bayan ng mga di-sumasampalataya." Sabi ni Aisha: "Tinatanong ko siya, 'Ano ang iyong kapansanan? Bakit tuwing umuupo ka sa tabi ko ay laging sinasabi mo ito?' At doon niya ikinuwento sa akin ang buong pangyayaring ito."
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Nakita ng babaeng walang-sala ngunit pinaratangan kung paano ipinahayag ni Allah ang kanyang kawalang-sala.
Pinalaya mula sa pagkaalipin; nanatili ang babae sa tribo pagkaraan nito.
Isang ibong mandaragit na napagkamalang pagkain ang isang bagay at tinangay ito.
Isang tolda o payak at maliit na tuluyan.
Itinuturo ng mga iskolar na nanatili sa tribo ang babae matapos siyang palayain at kalaunan ay naging Muslim. Ipinakikita ng paninirahan niya sa moske na maaaring manatili roon ang mga babae; tinatalakay ng mga iskolar kaugnay nito ang mga tuntunin tungkol sa kalinisan, kaligtasan, at layunin ng pananatili. Pinupuri ng kuwento ang pagtitiwala niya kay Allah at ipinapaalala na kawalang-katarungan ang pagbibintang nang walang ebidensiya. Itinuturing ng mga tagapagpaliwanag na tanda ng pagkalinga ni Allah ang pagbanggit sa ibon at sa pagbabalik ng alampay, hindi isang pangkalahatang tuntunin na maibabalik sa gayong paraan ang bawat nawawalang bagay.
- Huwag pagbintangan ang sinuman ng pagnanakaw o iba pang masamang gawain nang walang maingat na ebidensiya.
- Tratuhin nang may dangal ang taong pinaghinalaan nang walang katarungan at ibalik ang kanyang mabuting pangalan kapag malinaw na ang mga pangyayari.
- Pag-isipan ang mga biyaya ni Allah at magpasalamat sa Kanya kapag naituwid ang kawalang-katarungan.
Tungkol din ang salaysay na ito sa paggamit sa moske, kaya kaugnay ito ng pagbanggit sa tuluyan ng babae sa moske.
Sahih al-Bukhari · #441 (Sahih)Naganap ang ulat na ito sa paligid ng bahay ni Fatima at dinaragdagan nito ang magkakaugnay na salaysay sa aklat tungkol sa pagdarasal.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.