Sahih al-Bukhari, hadith 4552
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Mula kay al‑Bukhari pabalik kay Ibn Abu Mulayka
- 1Nasr ibn Ali ibn Nasrisinalaysay ito kay al‑Bukhariنَصْرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ نَصْرٍ
- 2Abdullah ibn Dawudعَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ
- 3Ibn Jurayjابْنِ جُرَيْجٍ
- 4Ibn Abu Mulaykaابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ
Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا تَخْرِزَانِ فِي بَيْتٍ ـ أَوْ فِي الْحُجْرَةِ ـ فَخَرَجَتْ إِحْدَاهُمَا وَقَدْ أُنْفِذَ بِإِشْفًى فِي كَفِّهَا، فَادَّعَتْ عَلَى الأُخْرَى، فَرُفِعَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ، فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لَذَهَبَ دِمَاءُ قَوْمٍ وَأَمْوَالُهُمْ ". ذَكِّرُوهَا بِاللَّهِ وَاقْرَءُوا عَلَيْهَا {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ}. فَذَكَّرُوهَا فَاعْتَرَفَتْ، فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْيَمِينُ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ ".
Ikinuwento ni Ibn Abu Mulaika: May dalawang babae na nagtatahi ng sapatos sa isang bahay o silid. Pagkatapos ay lumabas ang isa sa kanila na may tinusok na karayom sa kanyang palad, at inakusahan niya ang kabilang babae. Dinala ang usapin kay Ibn Abbas, at sinabi ni Ibn Abbas:
"Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: 'Kung ibibigay sa mga tao ang kanilang mga inaangkin nang walang patunay, mawawala ang dugo at ari-arian ng mga mamamayan.'" Paalalahanan siya sa pangalan ni Allah at basahin sa kanya ang talatang: {Sesungguhnya ang mga taong nagpapalit ng tipid na pakinabang kapalit ng Tipan ng Allah...}. Kaya't pinalaman nila siya at umamin siya. Sinabi naman ni Ibn Abbas: "Sinabi ng Propeta ﷺ: 'Ang panunumpa ay nasa taong pinagbibintangan.'"
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Hindi sapat ang paratang lamang: kailangan ang katibayan at nanunumpa ang nasasakdal.
Matulis na kasangkapang ginagamit sa pananahi ng sapatos.
Taong pinatawan ng paratang o isinakdal.
Seryosong pahayag na tinatawag si Allah bilang saksi.
Hinuha ng mga klasikong iskolar mula rito ang prinsipyong legal na dapat magharap ng katibayan ang nagsasakdal; kung wala nito, maaaring hilinging manumpa ang nasasakdal. Hindi pamalit sa magagamit na katibayan ang sumpa; layunin nitong pigilan ang mga paghahabol na walang batayan. Kinikilala ng mga paaralang pang-batas ang prinsipyong ito, bagaman may mga pagkakaiba sa detalye ng paggamit nito sa mga partikular na uri ng kaso. Ipinaalala rin ni Ibn Abbas sa babae si Allah at ang babala sa Qur’an 3:77 laban sa maling paggamit ng sumpa para sa makamundong pakinabang.
- Huwag magparatang kaninuman nang walang tiyak na batayan, at bigyan ang kabilang panig ng pagkakataong sumagot.
- Kapag may alitan, maingat na itala ang mga pangyayari at humanap ng awtorisado at walang-kinikilingang tagapamagitan.
- Huwag kailanman manumpa nang mali upang makakuha ng ari-arian, pakinabang, o panalo.
Binabanggit sa salaysay na Sahih na ito ang mga pagkakataong pinangangalagaan ang buhay ng isang Muslim; idinidiin nito ang bigat ng kawalang-katarungan laban sa buhay at kaligtasan ng katawan.
Sahih al-Bukhari · #4477 (Sahih)Tinatalakay sa salaysay na Sahih na ito ang bigat ng di-makatarungang pagdanak ng dugo, na kaugnay ng babala laban sa mga paratang na walang batayan.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.