Sahih al-Bukhari, hadith 4566
Isinalaysay ni Usama ibn Zayd. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Mula kay al‑Bukhari pabalik sa Propeta ﷺ
- 1Abu al‑Yamanisinalaysay ito kay al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
- 2Shu'aybشُعَيْبٌ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ
- 5Usama ibn Zaydأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ
- 6Ang Sugo ng Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَى قَطِيفَةٍ فَدَكِيَّةٍ، وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَرَاءَهُ، يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ ـ قَالَ ـ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ، ابْنُ سَلُولَ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ وَالْمُسْلِمِينَ، وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ، ثُمَّ قَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا. فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ، وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ، فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ، إِنَّهُ لاَ أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ، إِنْ كَانَ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِينَا بِهِ فِي مَجْلِسِنَا، ارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ، فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَاغْشَنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا، فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ. فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ، فَلَمْ يَزَلِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَنُوا، ثُمَّ رَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ". يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ " قَالَ كَذَا وَكَذَا ". قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ عَنْهُ، فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ، لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ، لَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُونَهُ بِالْعِصَابَةِ، فَلَمَّا أَبَى اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ اللَّهُ شَرِقَ بِذَلِكَ، فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ ما رَأَيْتَ. فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنِ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمُ اللَّهُ، وَيَصْبِرُونَ عَلَى الأَذَى قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا } الآيَةَ، وَقَالَ اللَّهُ {وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَأَوَّلُ الْعَفْوَ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ، حَتَّى أَذِنَ اللَّهُ فِيهِمْ، فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدْرًا، فَقَتَلَ اللَّهُ بِهِ صَنَادِيدَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَعَبَدَةِ الأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ. فَبَايَعُوا الرَّسُولَ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ فَأَسْلَمُوا.
Ikinuwento sa amin ni Abu Al-Yaman, ipinabalita sa amin ni Shu'ayb, mula kay Az-Zuhri, na nagsabi: Ipinabalita sa akin ni 'Urwah bin Az-Zubayr na si Usamah bin Zayd — radiya Allahu 'anhuma — ay nag-ulat sa kanya na ang Sugo ng Allah ﷺ ay sumakay sa isang asno na may makapal na kumot na gawa sa Fadak, at sinakay niya si Usamah bin Zayd sa likod niya. Siya ay nagpunta upang dalawin si Sa'd bin 'Ubadah sa Bani Al-Harith bin Al-Khazraj bago ang Labanan ng Badr. Sinabi niya: Hanggang sa dumaan siya sa isang pagtitipon kung saan naroon si 'Abdullah bin Ubayy bin Salul, at iyon ay bago pa man yakapin ni 'Abdullah bin Ubayy ang Islam. Naroon sa pagtitipong iyon ang magkakasamang mga Muslim, mga Mushrik na sumasamba sa mga idolyo, mga Hudyo, at mga Muslim, at naroon din si 'Abdullah bin Rawahah. Nang mapuno ng alikabok mula sa hayop ang pagtitipon, tinakpan ni 'Abdullah bin Ubayy ang kanyang ilong gamit ang kanyang balabal, at sinabi:
"Huwag ninyo kaming tabunan ng alikabok." Pagkatapos ay binati sila ng Sugo ng Allah ﷺ, tumigil, bumaba, at inanyayahan sila patungo sa Allah, at binasa sa kanila ang Qur'an. Sinabi ni 'Abdullah bin Ubayy bin Salul: "O tao! Walang mas mabuti pa kaysa sa iyong sinasabi, kung ito ay totoo. Ngunit huwag mo kaming abalahin dito sa aming pagtitipon. Bumalik ka sa iyong tirahan, at sinumang lumapit sa iyo ay kuwentuhan mo." Sumagot si 'Abdullah bin Rawahah: "Oo, O Sugo ng Allah! Dalhin mo ito sa aming mga pagtitipon, sapagkat mahal namin iyon." Nag-awayan ang mga Muslim, mga Mushrik, at mga Hudyo hanggang sa halos sila ay magkakasakitan. Patuloy na pinatahimik ng Nabi ﷺ ang lahat hanggang sa sila ay tumahimik. Pagkatapos ay sumakay muli ang Nabi ﷺ sa kanyang hayop at nagpatuloy hanggang sa pumasok kay Sa'd bin 'Ubadah. Sinabi ng Nabi ﷺ kay Sa'd: "O Sa'd, hindi mo ba narinig ang sinabi ni Abu Hubab?" Tinutukoy niya si 'Abdullah bin Ubayy. "Sinabi niya ang ganito at ganyan." Sumagot si Sa'd bin 'Ubadah: "O Sugo ng Allah! Patawarin mo siya at bigyan ng pasensya, dahil sa Kanya na nagbaba ng Aklat sa iyo, dinala ng Allah ang Katotohanang ibinigay Niya sa iyo noong panahong nagkasunduan ang mga tao ng bayang ito na korunahan siya at lagyan ng turbante bilang pinuno. Ngunit nang hadlangan ito ng Allah sa pamamagitan ng Katotohanang ibinigay Niya sa iyo, siya ay nalungkot at naiinggit, kaya't ginawa niya ang nakita mo." Kaya't pinatawad siya ng Sugo ng Allah ﷺ. Ang Nabi ﷺ at ang kanyang mga kasama ay karaniwang nagpapatawad sa mga Mushrik at Ahl al-Kitab ayon sa utos ng Allah, at nagtitiis sa kanilang pananakit. Sinabi ng Allah (Azza wa Jalla): {At tiyak na makakarinig kayo ng maraming masasakit na salita mula sa mga binigyan ng Aklat bago kayo at mula sa mga nagsishirik...} [3:186]. At sinabi rin ng Allah: {Nais ng marami sa mga Ahl al-Kitab na maibalik kayo bilang mga kafir matapos kayong sumampalataya, dahil sa inggit mula sa kanilang sarili...} [2:109]. Ang Nabi ﷺ ay nanatiling tapat sa prinsipyo ng pagpapatawad habang inuutusan siya ng Allah, hanggang sa pahintulutan ng Allah ang pakikipaglaban laban sa kanila. Nang makipaglaban ang Sugo ng Allah ﷺ sa Badr at pinatay ng Allah ang mga pangunahing kufar ng Quraysh, sinabi ni Ibn Ubayy bin Salul at ng mga kasama niyang mga Mushrik at sumasamba sa idolyo: "Ang bagay na ito (Islam) ay nagtagumpay na." Kaya't sila ay nanumpa ng katapatan sa Sugo ﷺ at yumakap sa Islam.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Tumugon ang Propeta ﷺ sa masasakit na salita nang mahinahon at mapagpatawad.
Naganap ang pangyayaring ito bago ang Labanan sa Badr, habang naglalakbay ang Propeta ﷺ upang dalawin si Sa'd ibn 'Ubada. Isinasalaysay ng hadith kung paano niya inanyayahan sa Islam ang isang pangkat na binubuo ng iba’t ibang tao, pinayapa ang lumalalang pagtatalo, at pinatawad si Abdullah ibn Ubayy.
Tawag sa mga pamayanang naunang tumanggap ng inihayag na kasulatan, gaya ng mga Hudyo at Kristiyano.
Palayaw ni Abdullah ibn Ubayy ibn Salul.
Ang kapahayagan at patnubay mula kay Allah na ipinahayag ng Propeta ﷺ.
Hinuha ng mga iskolar mula sa salaysay na ito na ang pag-anyaya sa mga tao tungo kay Allah ay nangangailangan ng karunungan, pagtitiis, at pagpipigil sa sarili, kahit tanggihan ng isang tao ang mensahe o magsalita nang nakasasakit. Hindi pinalala ng Propeta ﷺ ang alitan; pinili niya ang pagpapatawad batay sa utos ni Allah noong panahong iyon. Ipinaliwanag ni Sa'd ibn 'Ubada na ang inggit at mga inaasahang nabigo ang dahilan ng asal ni Abdullah ibn Ubayy. Gayunman, humantong ang pag-unawang ito sa pagpapatawad, hindi sa paghihiganti. Inilalarawan din ng bahaging ito ang isang tiyak na yugto sa kasaysayan, kaya hindi ito dapat gamitin nang hiwalay sa mga kaugnay na kapahayagan at kalagayan.
- Kapag ininsulto, huwag agad gumanti; maglaan muna ng oras upang humupa ang tensiyon.
- Anyayahan ang iba nang may paggalang at pagsasaalang-alang sa kalagayan, kahit hindi nila tanggapin ang mensahe.
- Hanapin ang mga sanhi ng alitan at piliin ang pagpapatawad kapag makatarungan at angkop.
Nagbibigay ang salaysay na ito sa parehong aklat ng tafsir ng karagdagang konteksto sa mga talata ng Qur'an at kaugnay ito ng paksa ng pagharap sa mga pagsubok.
Sahih al-Bukhari · #4568 (Sahih)Tinatalakay ng salaysay na ito ang pagpapaliwanag sa isang talata ng Qur'an, kaya nagbibigay ito ng karagdagang konteksto sa pagpapaliwanag ng Propeta sa Qur'an sa kabanatang ito.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.