Sahih al-Bukhari, hadith 4677
Isinalaysay ni Ka'b ibn Malik. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Ka'b ibn Malik
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ، أَنَّ الزُّهْرِيَّ، حَدَّثَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ،، وَهْوَ أَحَدُ الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ تِيبَ عَلَيْهِمْ أَنَّهُ لَمْ يَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ غَيْرَ غَزْوَتَيْنِ غَزْوَةِ الْعُسْرَةِ وَغَزْوَةِ بَدْرٍ. قَالَ فَأَجْمَعْتُ صِدْقَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضُحًى، وَكَانَ قَلَّمَا يَقْدَمُ مِنْ سَفَرٍ سَافَرَهُ إِلاَّ ضُحًى وَكَانَ يَبْدَأُ بِالْمَسْجِدِ، فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ، وَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ كَلاَمِي وَكَلاَمِ صَاحِبَىَّ، وَلَمْ يَنْهَ عَنْ كَلاَمِ أَحَدٍ مِنَ الْمُتَخَلِّفِينَ غَيْرِنَا، فَاجْتَنَبَ النَّاسُ كَلاَمَنَا، فَلَبِثْتُ كَذَلِكَ حَتَّى طَالَ عَلَىَّ الأَمْرُ، وَمَا مِنْ شَىْءٍ أَهَمُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَمُوتَ فَلاَ يُصَلِّي عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَوْ يَمُوتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَكُونَ مِنَ النَّاسِ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ، فَلاَ يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ مِنْهُمْ، وَلاَ يُصَلِّي عَلَىَّ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَوْبَتَنَا عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ بَقِيَ الثُّلُثُ الآخِرُ مِنَ اللَّيْلِ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ أُمِّ سَلَمَةَ، وَكَانَتْ أُمُّ سَلَمَةَ مُحْسِنَةً فِي شَأْنِي مَعْنِيَّةً فِي أَمْرِي، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أُمَّ سَلَمَةَ تِيبَ عَلَى كَعْبٍ ". قَالَتْ أَفَلاَ أُرْسِلُ إِلَيْهِ فَأُبَشِّرَهُ قَالَ " إِذًا يَحْطِمَكُمُ النَّاسُ فَيَمْنَعُونَكُمُ النَّوْمَ سَائِرَ اللَّيْلَةِ ". حَتَّى إِذَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْفَجْرِ آذَنَ بِتَوْبَةِ اللَّهِ عَلَيْنَا، وَكَانَ إِذَا اسْتَبْشَرَ اسْتَنَارَ وَجْهُهُ حَتَّى كَأَنَّهُ قِطْعَةٌ مِنَ الْقَمَرِ، وَكُنَّا أَيُّهَا الثَّلاَثَةُ الَّذِينَ خُلِّفُوا عَنِ الأَمْرِ الَّذِي قُبِلَ مِنْ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ اعْتَذَرُوا حِينَ أَنْزَلَ اللَّهُ لَنَا التَّوْبَةَ، فَلَمَّا ذُكِرَ الَّذِينَ كَذَبُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمُتَخَلِّفِينَ، وَاعْتَذَرُوا بِالْبَاطِلِ، ذُكِرُوا بِشَرِّ مَا ذُكِرَ بِهِ أَحَدٌ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ {يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ قُلْ لاَ تَعْتَذِرُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ} الآيَةَ.
Ikinuwento sa akin ni Muhammad, ikinuwento sa amin ni Ahmad bin Abi Shu'ayb, ikinuwento sa amin ni Musa bin A'yan, ikinuwento sa amin ni Ishaq bin Rashid, na ang Az-Zuhri ay nagkuwento sa kanya at sinabi: Ibinabalita sa akin ni Abdur-Rahman bin Abdullah bin Ka'b bin Malik, mula sa kanyang ama, na sinabi: Nakinig ako sa aking amang si Ka'b bin Malik, at siya ay isa sa tatlong taong tinanggap ang kanilang pagsisisi, na nagsasabing hindi siya naiwan mula kay Rasûlullah ﷺ sa anumang pakikipaglaban na kanyang sinalihan maliban sa dalawang labanan: ang Labanan ng Al-Usra (Tabuk) at ang Labanan ng Badr. Sinabi niya:
"Nagpasya akong magsabi ng totoo kay Rasûlullah ﷺ sa umaga, at bihira siyang bumalik mula sa isang paglalakbay maliban kung sa umaga, at una siyang pupunta sa masjid upang manalangin ng dalawang rak'at. Ipinagbawal ng Nabi ﷺ ang pakikipag-usap sa akin at sa aking dalawang kasama, ngunit hindi Niya ipinagbawal ang pakikipag-usap sa sinumang iba pang naiwan maliban sa amin. Kaya't iniiwasan ng mga tao ang pakikipag-usap sa amin, at nanatili ako sa ganitong kalagayan hanggang sa naging napakahaba para sa akin ang usapin, at walang bagay na mas nag-aalala sa akin kundi ang mamatay ako at hindi ako salangin ng Nabi ﷺ, o mamatay si Rasûlullah ﷺ at maiwan ako sa ganitong katayuan sa lipunan kung saan walang makikipag-usap sa akin o magsasalang para sa akin. Ngunit ibinaba ni Allah ang aming pagsisisi sa Kanyang Nabi ﷺ noong huling ikatlo ng gabi, habang si Rasûlullah ﷺ ay kasama ni Umm Salama, at si Umm Salama ay mabuti at mapagmalasakit sa aking kapalaran. Sinabi ni Rasûlullah ﷺ: 'O Umm Salama, tinanggap ang pagsisisi ni Ka'b!' Sinabi niya: 'Hindi ba dapat magpadala ako ng mensahe sa kanya upang bigyan siya ng magandang balita?' Sumagot siya: 'Kung gagawin mo iyon, dadamputin kayo ng mga tao at pipigilan kayong makatulog sa natitirang bahagi ng gabi.' Kaya't nang makapagdasal na si Rasûlullah ﷺ ng salat Fajr, ipinahayag niya ang pagtanggap ni Allah sa aming pagsisisi. At kapag siya ay natutuwa, lumiliwanag ang kanyang mukha na tila isang piraso ng buwan. Kami na tatlong naiwan ay naiiba sa kaso ng mga nagbigay ng dahilan na tinanggap noon. Ngunit nang banggitin ang mga nagsinungaling kay Rasûlullah ﷺ sa mga naiwan at nagbigay ng mga kasinungalingang dahilan, sila ay binanggit sa pinakamasamang paraan. Sinabi ni Allah Subhanahu: {Magdadahilan sila sa inyo kapag bumalik kayo sa kanila. Sabihin mo: Huwag kayong magdahilan; hindi kami maniniwala sa inyo. Ipinabatid na sa amin ni Allah ang inyong mga balita, at makikita ni Allah at ng Kanyang Rasul ang inyong mga gawa}."
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Pinili ni Kaʿb ang katotohanan, at tinanggap ni Allah ang pagsisisi ng tatlo.
Isinalaysay ni Kaʿb ibn Malik ang hindi niya pagsama sa kampanya sa Tabuk, ang pasiya niyang tapat na sumagot sa Propeta ﷺ, at ang panahong umiwas sa kanya at sa dalawa niyang kasamahan ang mga Muslim. Tinanggap ni Allah ang kanilang pagsisisi at nagpahayag ng mga talata tungkol dito sa Surah at-Tawbah.
Si Kaʿb ibn Malik at ang dalawa niyang kasamahan; ipinagpaliban ang usapin nila hanggang sa tinanggap ni Allah ang kanilang pagsisisi.
Isa pang tawag sa kampanya sa Tabuk, na naganap sa ilalim ng mabibigat na kalagayan.
Ang obligadong pagdarasal sa umaga bago sumikat ang araw.
Binibigyang-diin ng mga klasikong iskolar, kabilang sina an-Nawawi at Ibn Hajar, na mas mabuti ang tapat na pag-amin ni Kaʿb kaysa sa palusot na may kasinungalingan. Ipinapakita nila mula rito na kaakibat ng taos-pusong pagsisisi ang katapatan, pagtitiis, at pagtanggap sa mga bunga ng pagkakamali. Ipinakikita rin ng salaysay na ang pansamantalang paglayo ng lipunan sa partikular na sitwasyong ito ay hakbang na pang-edukasyon; hindi ito pangkalahatang pahintulot na basta na lamang umiwas sa mga tao.
- Sabihin ang totoo kapag ipinapaliwanag ang isang pagkakamali, kahit tila may panandaliang pakinabang ang pagsisinungaling.
- Ipakita ang pagsisisi sa pamamagitan ng tapat na pag-amin sa pagkakamali, paghingi ng tawad kay Allah, at pagbabago ng asal.
- Bigyan ng pagkakataong makabalik ang nagsisisi at iwasan ang tsismis o di-kailangang pagpapahiya.
Ipinagpapatuloy nito ang kuwento ni Kaʿb at binibigyang-pansin ang naging tugon niya nang matanggap niya ang magandang balita na tinanggap ang kanyang pagsisisi.
Sahih al-Bukhari · #4679 (Sahih)Tinutukoy ng salaysay ang pahayag tungkol sa mga naiwan sa Tabuk at ang pagkakaiba ng taos-pusong pagbabalik-loob at huwad na mga palusot.
Sahih al-Bukhari · #7 (Sahih)Ipinakikita rin ng pag-uusap ni Heraclius kay Abu Sufyan kung gaano kahalaga sa Islam ang tapat na pagsaksi.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.