Sahih al-Bukhari, hadith 5191
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} حَتَّى حَجَّ وَحَجَجْتُ مَعَهُ، وَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِإِدَاوَةٍ، فَتَبَرَّزَ، ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَا فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا} قَالَ وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ، هُمَا عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ. ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهُمْ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ بِمَا حَدَثَ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الْوَحْىِ أَوْ غَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصَخِبْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي قَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ. فَأَفْزَعَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ لَهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُنَّ. ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَنَزَلْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا أَىْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ قَالَتْ نَعَمْ. فَقُلْتُ قَدْ خِبْتِ وَخَسِرْتِ، أَفَتَأْمَنِينَ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِي لاَ تَسْتَكْثِرِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ، وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ، وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ قَالَ عُمَرُ وَكُنَّا قَدْ تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي الأَنْصَارِيُّ يَوْمَ نَوْبَتِهِ، فَرَجَعَ إِلَيْنَا عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَثَمَّ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ، فَقَالَ قَدْ حَدَثَ الْيَوْمَ أَمْرٌ عَظِيمٌ. قُلْتُ مَا هُوَ، أَجَاءَ غَسَّانُ قَالَ لاَ بَلْ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ وَأَهْوَلُ، طَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ. فَقُلْتُ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَشْرُبَةً لَهُ، فَاعْتَزَلَ فِيهَا، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ هَذَا أَطَلَّقَكُنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هَا هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي الْمَشْرُبَةِ. فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ إِلَى الْمِنْبَرِ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي فِيهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ الْغُلاَمُ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ كَلَّمْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ. فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَقُلْتُ لِلْغُلاَمِ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ. فَرَجَعْتُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ. فَدَخَلَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ. فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا ـ قَالَ ـ إِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي فَقَالَ قَدْ أَذِنَ لَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ، لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ. فَرَفَعَ إِلَىَّ بَصَرَهُ فَقَالَ " لاَ ". فَقُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ. ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ إِذَا قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَبَسُّمَةً أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسًا وَالرُّومَ قَدْ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ، وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ. فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ مُتَّكِئًا. فَقَالَ " أَوَفِي هَذَا أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، إِنَّ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي. فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَكَانَ قَالَ " مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ". مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ، فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ كُنْتَ قَدْ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّمَا أَصْبَحْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا. فَقَالَ " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ". فَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً. قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى آيَةَ التَّخَيُّرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ فَاخْتَرْتُهُ، ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ كُلَّهُنَّ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ.
Ibinigay sa amin ni Abu al-Yaman, ipinabatid sa amin ni Shu'ayb, mula kay az-Zuhri, na nagsabi: Ipinabatid sa akin ni Ubaydullah bin Abdullah bin Abi Thawr, mula kay Abdullah bin Abbas - radiyallahu anhuma - na nagsabi: Hindi ako nagsawang nais na tanungin si Umar bin al-Khattab tungkol sa dalawang babae mula sa mga asawa ng Propeta ﷺ na pinagpala ng Allah Ta'ala sa Kanyang sabi: {Kung kayo ay magsisisi sa Allah, tunay na ang inyong mga puso ay lumihis} hanggang sa siya ay nag-Hajj at ako ay sumama sa kanya. Siya ay humiwalay upang tumugon sa tawag ng kalikasan at ako ay sumama sa kanya na may dalang sisidlan ng tubig. Nang matapos siya, ibinuhos ko ang tubig sa kanyang mga kamay at siya ay nag-wudu. Sinabi ko sa kanya,
"O Amir ng mga Mananampalataya! Sino ang dalawang babae mula sa mga asawa ng Propeta ﷺ na pinagpala ng Allah Ta'ala sa Kanyang sabi: {Kung kayo ay magsisisi sa Allah, tunay na ang inyong mga puso ay lumihis}?" Sumagot siya, "Nakapagtataka ang iyong tanong, O Ibn Abbas! Sila ay sina Aisha at Hafsa." Pagkatapos ay itinuloy ni Umar ang hadith at sinabi: Ako at ang aking kapitbahay na Ansari mula sa Bani Umayyah bin Zaid, na nakatira sa Awali ng Madinah, ay nagpapalit-palitan sa pagbisita sa Propeta ﷺ. Siya ay pupunta sa isang araw at ako sa susunod na araw. Kapag ako ang pumupunta, dadalhin ko sa kanya ang balita ng araw na iyon tungkol sa Pahayag o iba pa, at kapag siya ang pumupunta, ganoon din ang ginagawa niya para sa akin. Kami, ang mga Quraysh, ay karaniwang namamahala sa aming mga asawa, ngunit nang dumating kami sa mga Ansar, nalaman naming ang kanilang mga kababaihan ang namamahala sa kanilang mga lalaki, kaya't nagsimulang gayahin ng aming mga asawa ang ugali ng mga kababaihang Ansari. Napagalitan ko ang aking asawa at sinagot niya ako pabalik, at ayoko ito. Sinabi niya sa akin, 'Bakit ka nagtataka na sinasagot kita? Sa pangalan ng Allah, ang mga asawa ng Propeta ﷺ ay sumasagot sa kanya, at ang ilan sa kanila ay hindi nakikipag-usap sa kanya maghapon hanggang gabi.' Nakatakot ito sa akin at sinabi ko, 'Celakalah ang sinumang gumawa nito!' Pagkatapos ay nagbihis ako at pumasok kay Hafsa at tinanong siya, 'Mayroon ba sa inyo na nagpapagalit sa Propeta ﷺ maghapon hanggang gabi?' Sumagot siya, 'Oo.' Sinabi ko, 'Ikaw ay talunan! Hindi ka ba natatakot na magalit ang Allah dahil sa galit ng Kanyang Rasul ﷺ at ikaw ay mapahamak? Huwag kang humingi ng labis sa Propeta ﷺ at huwag mong sagutin siya pabalik o tumigil sa pakikipag-usap sa kanya. Magtanong ka sa akin kung ano ang kailangan mo at huwag kang maakit na gayahin ang iyong kapitbahay (si Aisha) dahil siya ay mas maganda at mas mahal ng Propeta ﷺ.' Dagdag ni Umar: Noong panahong iyon ay may balitang kumakalat na ang Ghassan ay naghahanda ng kanilang mga kabayo upang lusubin kami. Ang aking kasamang Ansari, sa kanyang turnong araw, ay pumunta at bumalik sa gabi at kumatok nang malakas sa aking pinto at tinanong kung nandoon ako. Nagulat ako at lumabas. Sinabi niya, 'May nangyaring malaking bagay ngayon.' Tinanong ko, 'Ano ito? Dumating na ba ang Ghassan?' Sumagot siya, 'Hindi, ngunit ito ay mas malaki at mas nakakatakot: Diniborsyo ng Propeta ﷺ ang kanyang mga asawa.' Sinabi ko, 'Talunan si Hafsa!' Inakala ko nang dati na malapit nang mangyari ito. Nagbihis ako at nanalangin ng Fajr kasama ang Propeta ﷺ. Pagkatapos ay pumasok ang Propeta ﷺ sa isang silid sa itaas at nanatili doon nang mag-isa. Pumasok ako kay Hafsa at nakita siyang umiiyak. Tinanong ko, 'Bakit ka umiiyak? Hindi ba kita binalaan? Diniborsyo ba kayo ng Propeta ﷺ?' Sumagot siya, 'Hindi ko alam. Naroon siya, nag-iisa sa silid sa itaas.' Lumabas ako at umupo malapit sa minbar at may grupo ng tao na umiiyak. Umupo ako sandali ngunit hindi ko matiis, kaya't pumunta ako sa silid kung nasaan ang Propeta ﷺ at sinabi sa kanyang itim na alipin, 'Humingi ng pahintulot para kay Umar.' Pumasok ang alipin, kinausap ang Propeta ﷺ at bumalik na nagsabing, 'Kinausap ko ang Propeta ﷺ at binanggit ka, ngunit nanahimik siya.' Bumalik ako at umupo kasama ang grupo sa minbar, ngunit hindi ko matiis kaya't muli akong humingi ng pahintulot. Bumalik ang alipin na nagsabing, 'Binanggit kita ngunit nanahimik siya.' Muli akong bumalik at umupo, ngunit hindi ko matiis kaya't humingi ulit ako ng pahintulot. Bumalik ang alipin na nagsabing, 'Binangkit kita ngunit nanahimik siya.' Nang aalisin na sana ako, tinawag ako ng alipin at sinabing, 'Pinahintulutan ka na ng Propeta ﷺ.' Pumasok ako at nakita ang Rasulullah ﷺ na nakahiga sa banig na yari sa dahon ng palma, walang unan sa pagitan niya at ng banig, at may bakas ang banig sa kanyang tagiliran habang nakasandal siya sa unang katad na puno ng hibla ng palma. Binati ko siya at habang nakatayo ay sinabi, 'O Rasulullah! Diniborsyo mo ba ang iyong mga asawa?' Tumingin siya sa akin at sumagot, 'Hindi.' Sinabi ko, 'Allahu Akbar!' At habang nakatayo, sinabi ko upang magpagaan ng loob, 'O Rasulullah! Pakinggan mo ako. Kami, ang mga Quraysh, ay dating namamahala sa aming mga asawa, ngunit nang dumating kami sa Madinah, nalaman naming ang mga lalaki dito ay pinamamahalaan ng kanilang mga asawa.' Ngumiti ang Propeta ﷺ. Sinabi ko, 'O Rasulullah! Pakinggan mo ako. Pumasok ako kay Hafsa at sinabi sa kanya, "Huwag kang maakit na gayahin ang iyong kasama (si Aisha), dahil siya ay mas maganda at mas mahal ng Propeta ﷺ." Muling ngumiti ang Propeta ﷺ. Nang makita kong ngumiti siya, umupo ako. Tumingin ako sa paligid ng kanyang bahay at sa pangalan ng Allah, wala akong nakitang mahalaga maliban sa tatlong katad. Sinabi ko, 'O Rasulullah! Manalangin ka sa Allah na bigyan Niya ng kasaganahan ang iyong Ummah, dahil ang Persia at Roma ay binigyan ng kasaganahan at mundo kahit hindi sila sumasamba sa Allah.' Umupo ang Propeta ﷺ na noon ay nakasandal at sinabi, 'Ganyan ba ang iyong opinyon, O anak ni al-Khattab? Sila ay mga taong binigyan na ng kanilang gantimpala sa buhay na ito.' Sinabi ko, 'O Rasulullah! Humingi ka ng kapatawaran para sa akin.' Dahil dito, lumayo ang Propeta ﷺ sa kanyang mga asawa sa loob ng dalawampu't siyam na gabi dahil sa bagay na ibinunyag ni Hafsa kay Aisha. Sinabi ng Propeta ﷺ, 'Hindi ako papasok sa kanila sa loob ng isang buwan,' dahil sa kanyang galit nang siya ay pagbantaan ng Allah. Nang lumipas ang dalawampu't siyam na gabi, pumasok muna ang Propeta ﷺ kay Aisha. Sinabi ni Aisha sa kanya, 'O Rasulullah! Nanumpa ka na hindi ka papasok sa amin sa loob ng isang buwan, ngunit dalawampu't siyam na gabi pa lamang ang lumipas, at binibilang ko ito.' Sumagot ang Propeta ﷺ, 'Ang buwang ito ay dalawampu't siyam na araw.' Dagdag ni Aisha: Pagkatapos ay ibinaba ng Allah Ta'ala ang ayat ng pagpipilian. Ako ang unang tinanong sa kanyang mga asawa at pinili ko siya. Pagkatapos ay binigyan niya ng pagpipilian ang lahat ng kanyang asawa at sinabi nila ang katulad ng sinabi ni Aisha.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Isinasalaysay ni Umar ang buhay-pamilya ng Propeta ﷺ at ang pagpili Niya sa payak na pamumuhay.
Isinalaysay ni Umar na lumayo ang Propeta ﷺ sa Kanyang mga asawa sa loob ng dalawampu't siyam na gabi matapos ipagbigay-alam ni Hafsa kay Aisha ang isang lihim na sinabi sa kanya. Pagkatapos, binigyan ng Propeta ﷺ ng pagpipilian ang Kanyang mga asawa, gaya ng binanggit sa Qur’an.
Rituwal na paghuhugas na isinasagawa ng mga Muslim bago magdasal at para sa iba pang gawain.
Mga talatang nagbigay sa mga asawa ng Propeta ﷺ ng pagpipilian sa pagitan ng buhay sa daigdig at mga kasiyahan nito, o ni Allah at ng Kanyang Sugo ﷺ.
Pansamantala Siyang nagbukod mula sa Kanyang mga asawa; hindi ito nangangahulugan sa ganang sarili na naghiwalay sila.
Binibigyang-diin ng mga iskolar na ipinakikita ng mga talata tungkol sa pagsisisi at pagpili ang bigat ng pag-iingat sa mga lihim at paggalang sa Sugo ﷺ. Hindi humantong sa diborsiyo ang dalawampu't siyam na gabing pagkakabukod; ipinagpatuloy ng Propeta ﷺ ang buhay-may-asawa at pinapili ang Kanyang mga asawa. Tinatalakay ng mga klasikal na hurista na ang panata na hindi lalapit sa mga asawa sa loob ng isang takdang panahon ay hindi awtomatikong nangangahulugan ng diborsiyo; nakasalalay ang tiyak na legal na epekto sa mga salitang ginamit at sa mga pangyayari. Itinuturo ng bahagi tungkol sa mga Persiano at Romano na hindi patunay ng banal na pagpapala ang kasaganaan sa daigdig lamang.
- Ingatan ang kumpidensiyal na impormasyon at huwag itong ibahagi nang walang pahintulot, lalo na kung maaari nitong sirain ang mga ugnayan.
- Talakayin nang mahinahon ang mga tensiyon sa pagsasama at humingi ng payo nang hindi ipinapahiya ang kabilang panig.
- Huwag lamang ari-arian ang gawing sukatan ng kagalingan; mahalaga rin ang pasasalamat, pananampalataya, at payak na pamumuhay.
Tinatalakay rin ng salaysay na ito mula kay Aisha ang mga talatang nagbigay ng pagpipilian sa mga asawa ng Propeta ﷺ.
Sahih al-Bukhari · #5189 (Sahih)Matatagpuan ang salaysay na ito sa parehong aklat tungkol sa pag-aasawa at tinatalakay nito ang ibang aspeto ng ugnayan ng mag-asawa.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.