Sahih al-Bukhari, hadith 5295
Isinalaysay ni Anas ibn Malik. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Anas ibn Malik
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
وَقَالَ الأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ شُعْبَةَ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَدَا يَهُودِيٌّ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَارِيَةٍ، فَأَخَذَ أَوْضَاحًا كَانَتْ عَلَيْهَا وَرَضَخَ رَأْسَهَا، فَأَتَى بِهَا أَهْلُهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ فِي آخِرِ رَمَقٍ، وَقَدْ أُصْمِتَتْ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ ". لِغَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ، قَالَ فَقَالَ لِرَجُلٍ آخَرَ غَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ أَنْ لاَ، فَقَالَ " فَفُلاَنٌ ". لِقَاتِلِهَا فَأَشَارَتْ أَنْ نَعَمْ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
At sinabi ni Al-Uwaisi: Ikinuwento sa amin ni Ibrahim bin Sa'd, mula kay Shu'bah bin Al-Hajjaj, mula kay Hisham bin Zaid, mula kay Anas bin Malik, na nagsabi: Noong panahon ng Rasûlullah ﷺ, may isang Hudyo na umatake sa isang dalaga, kinuha ang mga alahas na pilak na kanyang suot, at dinukdok ang kanyang ulo. Dinala siya ng kanyang mga kamag-anak sa Rasûlullah ﷺ habang siya ay hiningal na lamang at hindi na makapagsalita. Sinabi sa kanya ng Rasûlullah ﷺ, 'Sino ang pumatay sa iyo? Si fulano ba?' (binanggit ang pangalan ng taong hindi siya pumatay). Tumango siya ng ulo bilang pagtanggi. Pagkatapos ay binanggit ng Propeta ﷺ ang isa pang tao na hindi rin ang pumatay sa kanya, at muling tumango siya ng ulo bilang pagtanggi. Sinabi naman Niya, 'Kaya si fulano?' (binanggit ang pangalan ng tunay na mamamatay-tao), at tumango siya nang oo. Kaya't nag-utos ang Rasûlullah ﷺ na dukdukin ang ulo ng nasabing Hudyo sa pagitan ng dalawang bato.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Itinuro ng biktimang naghihingalo ang umatake sa kanya, at naganap ang katarungan pagkatapos nito.
Kalagayang buhay pa ang isang tao ngunit inaasahang mamamatay sa lalong madaling panahon.
Parusang itinatakda ng batas upang pairalin ang katarungan sa ilang kaso ng mabigat na krimen.
Hinuha ng mga iskolar mula rito na maaaring ituro sa pamamagitan ng kilos ng biktimang hindi na makapagsalita ang salarin, at dapat maingat na siyasatin ng hukom ang gayong pagkakakilanlan. Nagbanggit muna ang Propeta ﷺ ng ibang mga tao upang matiyak na nakilala ng biktima ang tinukoy na salarin. Tinatalakay rin ang bahaging ito kaugnay ng parusang katumbas ng krimen sa pagpatay. Binibigyang-diin ng mga klasikong hurista na ang gayong mga parusa ay maaari lamang ipatupad ng may-kakayahang awtoridad at alinsunod sa mga tuntunin ng ebidensiya at paglilitis; hindi ito pahintulot na maghiganti o magparusa nang sariling kusa.
- Kapag may mabigat na kawalang-katarungan, maingat na suriin ang mga pahayag at palatandaan bago magpasya.
- Ipaabot ang mga hinala sa mga awtoridad na may kapangyarihan at huwag magparusa nang sarili.
- Pangalagaan ang mga biktima at bigyang-pansin ang kanilang mga salaysay, kahit sa pamamagitan lamang ng mga kilos sila nakikipag-usap.
Tinatalakay rin ng salaysay na ito mula sa parehong bahagi ng Sahih al-Bukhari ang parusang katumbas ng krimen at ang mga kundisyon kaugnay ng mabigat na krimen.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Binabanggit ng hadith na ito ang limitadong mga pagkakataong maaaring maging makatarungan ang pagdanak ng dugo ayon sa salaysay; idinidiin nitong hindi ito batayan para sa sariling pagpaparusa.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.