Sahih al-Bukhari, hadith 5358
Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، وَكَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ ذَكَرَ لِي ذِكْرًا مِنْ حَدِيثِهِ، فَانْطَلَقْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ مَالِكٌ انْطَلَقْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى عُمَرَ، إِذْ أَتَاهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ قَالَ نَعَمْ. فَأَذِنَ لَهُمْ ـ قَالَ ـ فَدَخَلُوا وَسَلَّمُوا فَجَلَسُوا، ثُمَّ لَبِثَ يَرْفَا قَلِيلاً فَقَالَ لِعُمَرَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ قَالَ نَعَمْ. فَأَذِنَ لَهُمَا، فَلَمَّا دَخَلاَ سَلَّمَا وَجَلَسَا، فَقَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا. فَقَالَ الرَّهْطُ عُثْمَانُ وَأَصْحَابُهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا، وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ. فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ". يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَفْسَهُ. قَالَ الرَّهْطُ قَدْ قَالَ ذَلِكَ. فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ذَلِكَ قَالاَ قَدْ قَالَ ذَلِكَ. قَالَ عُمَرُ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ، قَالَ اللَّهُ {مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ} إِلَى قَوْلِهِ {قَدِيرٌ}. فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلاَ اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ، لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَبَثَّهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ، فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيَاتَهُ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ، هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ. قَالَ لِعَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ. ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَضَهَا أَبُو بَكْرٍ يَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْتُمَا حِينَئِذٍ ـ وَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ ـ تَزْعُمَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَذَا وَكَذَا، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّهُ فِيهَا صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ، فَقَبَضْتُهَا سَنَتَيْنِ أَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، جِئْتَنِي تَسْأَلُنِي نَصِيبَكَ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ، وَأَتَى هَذَا يَسْأَلُنِي نَصِيبَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا، فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلاَنِ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِمَا عَمِلَ بِهِ فِيهَا أَبُو بَكْرٍ، وَبِمَا عَمِلْتُ بِهِ فِيهَا، مُنْذُ وُلِّيتُهَا، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي فِيهَا فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا بِذَلِكَ. فَدَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا بِذَلِكَ فَقَالَ الرَّهْطُ نَعَمْ. قَالَ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ. قَالَ أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ، فَوَالَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهَا قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ، حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَادْفَعَاهَا فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهَا.
Ikinuwento ni Malik bin Aus bin Al-Hadathan: Minsan ay pumunta ako upang dalawin si Umar (bin Al-Khattab). Habang nakaupo ako kasama niya, dumating ang kanyang tagapagbantay ng pintuan na si Yarfa at nagsabi,
"Si Uthman, AbdurRahman (bin Auf), Az-Zubair, at Sa'd (bin Abi Waqqas) ay humihingi ng pahintulot na makapasok." Sumagot si Umar, "Oo." Kaya't pinapasok sila; pumasok sila, nagbati, at umupo. Pagkaraan ng ilang sandali, muling dumating si Yarfa at sinabi kay Umar, "Ipapasok ko ba sina Ali at Abbas?" Sumagot si Umar, "Oo." Pinapasok niya sila, at nang pumasok sila, nagbati at umupo rin. Sinabi ni Abbas, "O Amir ng mga Mananampalataya! Maghatol ka sa pagitan namin ni ito (si Ali)." Sinabi ng pangkat, sina Uthman at ang kanyang mga kasama, "O Amir ng mga Mananampalataya! Hatulan mo sila at bigyan ng kapahingahan ang isa mula sa isa." Sinabi ni Umar, "Maghintay kayo! Ipinapanawagan ko sa inyo sa pangalan ni Allah, na sa Kanyang pahintulot nakatayo ang langit at lupa! Alam ba ninyo na sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: 'Kami [mga Propeta] ay hindi nag-iiwan ng mana; ang anumang maiwan namin ay ibibigay bilang kawanggawa.' At ang tinutukoy ng Sugo ng Allah ﷺ ay ang kanyang sarili?" Sumagot ang pangkat, "Oo, sinabi niya iyon." Pagkatapos ay lumingon si Umar kina Ali at Abbas at nagsabi, "Ipinapanawagan ko sa inyong dalawa sa pangalan ni Allah, alam ba ninyo na sinabi iyon ng Sugo ng Allah ﷺ?" Sumagot sila, "Oo." Nagsabi si Umar, "Ngayon, hayaan ninyong pag-usapan ko ang bagay na ito. Pinagkalo ng Allah ang Kanyang Sugo ﷺ ng bahagi ng ari-ariang ito (booty ng digmaan) na hindi Niya ibinigay kaninuman. At sinabi ng Allah: 'At ang ipinagkalo ng Allah sa Kanyang Sugo mula sa kanila, na hindi ninyo kinailangang magpadala ng kabayo o kamelyo para dito... Ang Allah ay Makapangyarihan sa lahat.' (59:6) Kaya't ang ari-ariang ito ay espesyal na ipinagkalo sa Sugo ng Allah ﷺ. Ngunit sa pangalan ni Allah, hindi niya ito itinago sa inyo, ni inangkin para sa kanyang sarili habang pinagkakaitan kayo; ibinigay niya itong lahat sa inyo at ipinamahagi sa inyo hanggang sa ito na lamang ang natira. At mula sa ari-ariang ito, ginagamit ng Sugo ng Allah ﷺ ang kita upang tugunan ang pangangailangan ng kanyang pamilya sa loob ng isang taon, at ang anumang matira ay ginugugol niya sa mga layuning pinaggugugulan ng Ari-arian ng Allah (tulad ng Zakat). Ganito ang ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ sa buong panahon ng kanyang buhay. Ngayon, ipinapanawagan ko sa inyo sa pangalan ni Allah, alam ba ninyo iyon?" Sumagot sila, "Oo." Pagkatapos ay sinabi ni Umar kina Ali at Abbas, "Ipinapanawagan ko sa inyong dalawa sa pangalan ni Allah, alam ba ninyong dalawa iyon?" Sumagot sila, "Oo." Idinagdag ni Umar, "Nang tanggapin ng Allah ang Kanyang Propeta ﷺ, sinabi ni Abu Bakr, 'Ako ang kahalili ng Sugo ng Allah ﷺ.' Kaya't kinuha ni Abu Bakr ang pamamahala ng ari-ariang iyon at ginamit ito ayon sa ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ, at alam ninyong dalawa ang lahat ng ito noon." Pagkatapos ay lumingon si Umar kina Ali at Abbas at nagsabi, "Inaangkin ninyong dalawa na si Abu Bakr ay ganoon at ganito! Ngunit alam ng Allah na siya ay tapat, totoo, matuwid, at sumusunod sa katotohanan sa usaping ito. Pagkatapos ay pinamatay ng Allah si Abu Bakr, at sinabi ko, 'Ako ang kahalili ng Sugo ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr.' Kaya't hinarap ko ang ari-ariang ito sa loob ng dalawang taon ng aking pamumuno, at ginawa ko rito ang parehong ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr. Nang maglaon, pareho kayong dumating sa akin na may iisang angkin at iisang suliranin. (O Abbas!) Dumating ka sa akin upang hingin ang iyong karapatan mula sa anak ng iyong kapatid, at siya (si Ali) ay dumating upang hingin ang karapatan ng kanyang asawa mula sa ama nito. Kaya't sinabi ko sa inyo, 'Kung nais ninyo, ibibigay ko itong ari-arian sa inyo, sa kondisyong mangako kayong dalawa sa harap ni Allah na pamamahalaan ninyo ito sa paraang ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ at ni Abu Bakr, at sa paraang ginawa ko mula noong simula ng aking pamumuno; kung hindi, huwag na kayong makipag-usap pa sa akin tungkol dito.' Kaya't sinabi ninyong dalawa, 'Ibigay mo ito sa amin sa kondisyong iyan.' At sa kondisyong iyon ay ibinigay ko ito sa inyo. Ipinapanawagan ko sa inyo sa pangalan ni Allah, ibinigay ko ba ito sa kanila sa kondisyong iyon?" Sumagot ang pangkat, "Oo." Pagkatapos ay lumingon si Umar kina Ali at Abbas at nagsabi, "Ipinapanawagan ko sa inyong dalawa sa pangalan ni Allah, ibinigay ko ba ito sa inyong dalawa sa kondisyong iyon?" Sumagot silang dalawa, "Oo." Idinagdag ni Umar, "Nais ba ninyo ngayon na magbigay ako ng hatol na iba sa iyon? Sa pangalan ng May Kapangyarihang sa Kanyang utos nakatayo ang langit at lupa, hindi ako magbibigay ng hatol na iba sa iyon hanggang sa dumating ang Oras! Ngunit kung hindi ninyo kayang pamahalaan ito, ibalik ninyo ito sa akin at sapat na ako upang pangasiwaan ito para sa inyo."
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Nagtira ang Propeta ﷺ ng panggastos para sa pamilya niya sa loob ng isang taon at pinamahalaan ang natira bilang pag-aari ng pamayanan.
Humingi sina ʿAli at ʿAbbas kay ʿUmar ng pasya tungkol sa pamamahala sa mga ari-ariang may kaugnayan sa Propeta ﷺ. Ipinaalala ni ʿUmar sa mga naroroon ang pahayag na hindi nag-iiwan ng mana ang mga propeta at ang kasunduang pinagbabatayan ng paglilipat sa kanila ng pamamahala sa mga ari-ariang iyon.
Mga ari-ariang napupunta sa mga Muslim nang walang labanan at pinamamahalaan ayon sa mga tuntuning Islamiko.
Kawanggawa; dito, tumutukoy ito sa mga ari-ariang hindi ipinamahagi bilang personal na mana.
Mga pondong kailangan upang matustusan ang pamilya sa loob ng isang taon.
Ayon sa mga klasikong iskolar, ang mga ari-ariang binanggit ni ʿUmar ay hindi hinati sa mga tagapagmana bilang karaniwang pamana, kundi pinamahalaan ayon sa gawain ng Propeta. Ipinakikita rin ng salaysay na tumanggap ang pamilya ng Propeta ﷺ ng angkop na pangtustos mula sa mga pondong iyon at ginamit para sa kapakanan ng pamayanan ang natira. Tinatalakay ng mga hurista ang mga tiyak na tuntunin tungkol sa fayʾ at pamamahala nito sa ilalim ng aral hinggil sa pampublikong ari-arian. Hindi nagtatakda ang talatang ito lamang ng pangkalahatang tuntunin para sa personal na mana ng bawat isa.
- Magtakda muna ng malinaw na kasunduan sa pamamahala ng pinagsasaluhang pondo at sundin ito nang maingat.
- Isama muna sa responsableng badyet ang kinakailangang pangtustos sa iyong pamilya.
- Pamahalaan nang malinaw at tapat ang pondo ng pamayanan, at gamitin ang natira ayon sa napagkasunduang layunin.
Tinutukoy rin sa salaysay na sahih na ito ang pahayag na hindi nag-iwan ng mana ang Propeta ﷺ, at nakatutulong itong ilagay sa konteksto ang usapin ng mana at kawanggawa.
Sahih al-Bukhari · #5356 (Sahih)May kaugnayan ang salaysay na sahih na ito sa pangtustos sa pamilya at dinaragdagan nito ang paksa ng responsableng paggugol para sa pamilya.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.