Sahih al-Bukhari, hadith 5544
Isinalaysay ni Rafi ibn Khadij. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Rafi ibn Khadij
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَدَّ بَعِيرٌ مِنَ الإِبِلِ ـ قَالَ ـ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ، قَالَ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ لَهَا أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَكُونُ فِي الْمَغَازِي وَالأَسْفَارِ فَنُرِيدُ أَنْ نَذْبَحَ فَلاَ تَكُونُ مُدًى قَالَ " أَرِنْ مَا نَهَرَ ـ أَوْ أَنْهَرَ ـ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، غَيْرَ السِّنِّ وَالظُّفُرِ، فَإِنَّ السِّنَّ عَظْمٌ، وَالظُّفُرَ مُدَى الْحَبَشَةِ ".
Ibinigay sa amin ni Ibn Salam, ipinabalita sa amin ni Umar bin Ubaid at-Tanafisi, mula kay Sa'id bin Masruq, mula kay Abayah bin Rifa'ah, mula sa kanyang lolo, si Rafi' bin Khadij — raḍiy Allāhu ‘anhu — na nagsabi: Kami ay kasama ng Propeta ﷺ sa isang paglalakbay nang tumakas ang isang kamelyo. Sinabi niya: Tinira ito ng isang lalaki gamit ang pana at napigilan nito ang hayop. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta ﷺ:
"Ang mga kamelyong ito ay may mga ligaw na katulad ng mga hayop sa gubat, kaya kung may matalo sa inyo at hindi ninyo mahuli, gawin ninyo ito (tirahin ng pana)." Sinabi ko: "O Sugo ng Allah! Minsan kapag kami ay nasa mga labanan o paglalakbay, nais naming mag-slaughter ngunit wala kaming kutsilyo." Sumagot siya: "Gamitin mo ang anumang makapagpapadaloy ng dugo at banggitin ang pangalan ni Allah, saka kainin mo, maliban sa ngipin at kuko, sapagkat ang ngipin ay buto, at ang kuko ay kutsilyo ng mga Habashi."
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Maaaring patayin at kainin ang hayop na nakatakas sa pamamagitan ng mabisang paraan.
Isang matalim na kasangkapang tumataga sa hayop at nagpapalabas ng dugo.
Hayop na hindi na mahuli o makatay sa karaniwang paraan.
Tumutukoy ito sa paggamit ng kuko bilang panghiwa; hindi pinahihintulutang kasangkapan sa pagkatay ang kuko.
Hinuha ng mga klasikong iskolar na ang hayop na nakatakas at hindi na mahuli ay maaaring patayin gamit ang palaso o iba pang angkop at matalim na kasangkapan, tulad ng pangangaso ng mailap na hayop. Upang maging wasto ang pagkatay, kailangang dumaloy ang dugo at banggitin ang pangalan ni Allah. Hindi maaaring gumamit ng ngipin o kuko. Tinatalakay ng mga madhhab ang iba pang mga kundisyon para maging wasto ang pagkatay; hindi pangkalahatang nag-aalis ng mga tuntuning iyon ang salaysay na ito.
- Sa paglalakbay, magdala ng angkop at matalim na kasangkapan sa pagkatay at sundin ang mga tuntunin ng halal na pagkatay.
- Banggitin ang pangalan ni Allah sa pagkatay at huwag gumamit ng ngipin o kuko bilang kasangkapan.
- Kung nakatakas ang hayop at hindi na mahuli, kumilos nang maingat at gumamit ng mabisang paraan sa halip na hayaang magdusa ito nang hindi kailangan.
Tinatalakay rin ng salaysay na ito ni Rafi ibn Khadij ang pagkatay at paggamit ng matalim na kasangkapan.
Sahih al-Bukhari · #5475 (Sahih)Nililinaw ng salaysay ni ‘Adi ibn Hatim ang mga tuntunin sa pangangaso at pagbanggit sa pangalan ni Allah.
Sahih al-Bukhari · #2507 (Sahih)Mula rin ito kay Rafi ibn Khadij at tumatalakay sa mga kundisyon ng pagkatay.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.