Sahih al-Bukhari, hadith 6207
Isinalaysay ni Usama ibn Zayd. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Mula kay al‑Bukhari pabalik sa Propeta ﷺ
- 1Abu al‑Yamanisinalaysay ito kay al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
- 2Shu'aybشُعَيْبٌ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 4Isma'ilإِسْمَاعِيلُ
- 5Ang kanyang kapatid na lalakiأَخِي
- 6Sulaymanسُلَيْمَانَ
- 7Muhammad ibn Abu Atiqمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ
- 8Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 9Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 10Usama ibn Zaydأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ
- 11Ang Sugo ng Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأُسَامَةُ وَرَاءَهُ، يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي حَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَسَارَا حَتَّى مَرَّا بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ، فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ، وَفِي الْمُسْلِمِينَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ ابْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ وَقَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا. فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ، ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ لاَ أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ إِنْ كَانَ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا، فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ. فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْفِضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا، ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ـ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ ـ قَالَ كَذَا وَكَذَا ". فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ، اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ، فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ، وَلَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبَحْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ وَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ، فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ. فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنِ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمُ اللَّهُ، وَيَصْبِرُونَ عَلَى الأَذَى، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ} الآيَةَ، وَقَالَ {وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ} فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَأَوَّلُ فِي الْعَفْوِ عَنْهُمْ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ حَتَّى أَذِنَ لَهُ فِيهِمْ، فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدْرًا، فَقَتَلَ اللَّهُ بِهَا مَنْ قَتَلَ مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ، وَسَادَةِ قُرَيْشٍ، فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ مَنْصُورِينَ غَانِمِينَ مَعَهُمْ أُسَارَى مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ وَسَادَةِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ فَبَايِعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ فَأَسْلَمُوا.
Ikinuwento sa amin ni Abu Al-Yaman, ipinabalita sa amin ni Shu'ayb, mula kay Az-Zuhri, ikinuwento sa amin ni Isma'il, sinabi niya: Ikinuwento sa akin ng aking kapatid, mula kay Sulayman, mula kay Muhammad bin Abi Atiq, mula kay Ibn Shihab, mula kay Urwah bin Az-Zubair, na si Usamah bin Zaid (nawa'y magkaroon sila ng kasiyahan ng Allah) ay nagbalita sa kanya na ang Sugo ng Allah ﷺ ay sumakay sa isang asno na may sapin na telang Fadakiyyah, habang si Usamah ay nakaupo sa likuran niya. Sila ay bumibisita kay Sa'd bin Ubadah sa tirahan ng Bani Al-Harith bin Al-Khazraj bago ang Labanan ng Badr. Nagpatuloy sila hanggang sa dumaan sila sa isang pagtitipon kung saan naroroon si Abdullah bin Ubai bin Salul, at ito ay bago pa man yakapin ni Abdullah bin Ubai ang Islam. Sa pagtitipong iyon ay may mga Muslim, mga musyrik na sumasamba sa mga idolo, at mga Hudyo, at kabilang sa mga Muslim ay si Abdullah bin Rawahah. Nang matabunan ng alikabok mula sa hayop ang pagtitipon, tinakpan ni Ibn Ubai ang kanyang ilong gamit ang kanyang balabal at sinabi,
"Huwag ninyo kami tabunan ng alikabok." Binati sila ng Sugo ng Allah ﷺ, tumigil, bumaba, at inanyayahan sila tungo sa Allah (upang yakapin ang Islam) at binasa sa kanila ang Banal na Qur'an. Sinabi sa kanya ni Abdullah bin Ubai bin Salul, "O tao! Walang mas mainam pa kaysa sa iyong sinasabi, kung ito ay totoo. Kaya huwag mo kaming gambalain dito sa aming mga pagtitipon, ngunit kung may taong lalapit sa iyo, ikaw ay mangaral sa kanya." Sumagot si Abdullah bin Rawahah, "Oo, O Sugo ng Allah ﷺ! Bisitahin mo kami sa aming mga pagtitipon, sapagkat mahal namin iyon." Kaya't nag-awayan ang mga Muslim, mga musyrik, at mga Hudyo hanggang sa halos magkaroon na sila ng pisikal na labanan. Patuloy na pinatahimik ng Sugo ng Allah ﷺ ang lahat hanggang sa tumahimik sila, pagkatapos ay sumakay muli ang Sugo ng Allah ﷺ sa kanyang hayop at nagpatuloy hanggang sa makapasok kay Sa'd bin Ubadah. Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ, "O Sa'd! Hindi mo ba narinig ang sinabi ni Abu Habab?" (tinutukoy si Abdullah bin Ubai). "Sinabi niya ang ganoon at ganoon." Sinabi ni Sa'd bin Ubadah, "O Sugo ng Allah ﷺ! Ang aking ama ay maging kapalit ng iyong kapakanan! Patawarin mo siya at kalimutan ang kanyang kasalanan, sapagkat sa Kanya na nagbaba sa iyo ng Aklat, dinala ng Allah ang Katotohanang ibinaba Niya sa iyo noong panahong ang mga tao sa bayang ito ay nagkasunduang putungan siya (si Abdullah bin Ubai) bilang kanilang hari. Ngunit nang hadlangan ito ng Allah sa pamamagitan ng Katotohanang ibinigay Niya sa iyo, siya ay nasakal ng galit, at iyon ang dahilan kung bakit siya gumawi ng di-magalang na paraan na iyong nakita." Kaya't pinatawad siya ng Sugo ng Allah ﷺ. Nakagawian ng Sugo ng Allah ﷺ at ng kanyang mga kasama na patawarin ang mga musyrik at mga Ahl al-Kitab (mga Kristiyano at Hudyo) ayon sa utos ng Allah sa kanila, at nagtitiyaga sila sa mga pananakit. Sinabi ng Allah Ta'ala: {At tiyak na makakarinig kayo ng maraming bagay na magdudulot ng lungkot sa inyo mula sa mga binigyan ng Aklat...} (3:186), at sinabi Niya rin: {Nais ng marami sa mga Ahl al-Kitab na kung maaari ay mapapatalikod kayo bilang mga hindi naniniwala matapos kayong maniwala...} (2:109). Kaya't ginawa ng Sugo ng Allah ﷺ ang iniutos ng Allah sa pamamagitan ng pagpapatawad sa kanila hanggang sa Siya ay pahintulutan na pakikipaglaban sa kanila. Nang makipaglaban ang Sugo ng Allah ﷺ sa Badr, at pinatay ng Allah doon ang mga pinuno ng mga kafir at mga maharlika ng Quraysh, bumalik ang Sugo ng Allah ﷺ at ang kanyang mga kasama nang tagumpay at may mga nasamsam, dala ang ilang bihag na mga pinuno ng mga kafir at maharlika ng Quraysh. Sinabi ni Ibn Ubai bin Salul at ng mga kasama niyang mga musyrik na sumasamba sa mga idolo, "Ang usaping ito (Islam) ay nagtagumpay na, kaya't mangako kayo ng katapatan sa Sugo ng Allah ﷺ para sa Islam." At sila ay naging mga Muslim.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Tumugon ang Propeta ﷺ sa pang-iinsulto nang mahinahon at nagpatawad nang may karunungan.
Naganap ang pangyayaring ito bago ang Labanan sa Badr, habang naglalakbay ang Propeta ﷺ upang dalawin si Sa'd ibn 'Ubada. Sa isang pagtitipon, ininsulto ni 'Abdullah ibn Ubayy ang Propeta ﷺ; ipinaliwanag ni Sa'd na nagmula ito sa pagkadismaya sa politika. Pinatawad siya ng Propeta ﷺ at tiniis ang mapanakit na asal, gaya ng iniutos ni Allah noong panahong iyon.
Isang kasuotang mula sa Fadak, na inilalarawan dito bilang pelus o malambot na tela.
Isang tawag na ginamit ni Sa'd ibn 'Ubada para tukuyin si 'Abdullah ibn Ubayy.
Tawag sa mga pangkat gaya ng mga Hudyo at Kristiyano.
Ipinapahiwatig ng mga klasikong iskolar mula sa salaysay na ito na ang pagtitiis at pagpapatawad ay angkop kapag may nang-iinsulto, lalo na kung nakatutulong ito sa kapayapaan at hindi nagdudulot ng mas malaking pinsala. Patuloy na pinayapa ng Propeta ﷺ ang mga pangkat na nag-aaway at pinili ang pagpapahinuhod alinsunod sa banal na utos na umiiral noon. Ibinubukod ng mga iskolar ang paghihiganti para sa personal na kapakanan, na maaaring talikuran, sa makatarungang pagtatanggol laban sa pananalakay. Hindi nangangahulugan ang pagpapatawad na sinasang-ayunan ang kawalang-katarungan.
- Huwag agad gumanti ng pang-iinsulto; unahin ang pagpapababa ng tensiyon.
- Pakinggan ang mga pangyayaring nasa likod ng asal ng isang tao nang hindi pinahihintulutan ang mapanakit na kilos.
- Piliin ang pagpapatawad kapag nakapag-aayos ito ng ugnayan at hindi naglalagay sa panganib ng iba.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.