Sahih Muslim, hadith 2149
Isinalaysay ni Abdullah ibn Umar. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Abdullah ibn Umar
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih Muslim.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانٍ بِنْتِ عُثْمَانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدٌ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ، فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنَ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ - كَأَنَّهُ يَعْرِضُ عَلَى عَمْرٍو أَنْ يَقُومَ فَيَنْهَاهُمْ - سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ " . قَالَ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي شَجَرَةٍ فَقَالَ لِيَ اذْهَبْ فَاعْلَمْ لِي مَنْ ذَاكَ الرَّجُلُ . فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ . فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ . قَالَ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا . فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ . قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ - وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا - فَلَمَّا قَدِمْنَا لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَاأَخَاهْ وَاصَاحِبَاهْ . فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوْ لَمْ تَسْمَعْ - قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ أَوَلَمْ تَعْلَمْ أَوَلَمْ تَسْمَعْ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ " . قَالَ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضٍ . فَقُمْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَحَدَّثْتُهَا بِمَا، قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَتْ لاَ وَاللَّهِ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطُّ " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ " . وَلَكِنَّهُ قَالَ " إِنَّ الْكَافِرَ يَزِيدُهُ اللَّهُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى " . قَالَ أَيُّوبُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِّي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلاَ مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ .
Ibinigay sa amin ni Dawud bin Rushayd, ibinigay sa amin ni Ismail bin Ulayya, ibinigay sa amin ni Ayyub, mula kay Abdullah bin Abu Mulaika na nagsabi: Ako ay nakaupo sa tabi ni Ibn Umar habang kami ay naghihintay ng jenazah (bangkay) ni Umm Aban bint Uthman, at kasama rin si Amr bin Uthman. Pagkatapos ay dumating si Ibn Abbas na pinapatnubayan ng isang gabay, at tila ipinaalam sa kanya ang lokasyon ni Ibn Umar. Kaya't lumapit siya at umupo sa aking tabi, at ako ay nasa pagitan nilang dalawa. Biglang may narinig na tunog ng pag-iyak mula sa bahay. Sinabi ni Ibn Umar—tila nagpapahiwatig kay Amr na tumayo upang sila'y pigilan—'Narinig ko ang Sugo ng Allah ﷺ na nagsasabi: Ang namatay ay parurusahan dahil sa pag-iyak ng kanyang pamilya.' Ibinigay ito ni Abdullah bilang pangkalahatang pahayag. Ngunit sinabi ni Ibn Abbas: Noong kami ay kasama ng Amir al-Mu'minin na si Umar bin al-Khattab, nang makarating kami sa Bayda', may nakita kaming lalaking nakadapa sa ilalim ng puno. Sinabi niya sa akin: 'Pumunta ka at alamin kung sino ang lalaking iyon.' Pumunta ako at nalaman kong si Suhaib pala iyon. Bumalik ako sa kanya at sinabi: 'Inutusan mo akong alamin kung sino iyon, at siya ay si Suhaib.' Sinabi niya: 'Sabihan siyang sumunod sa atin.' Sinabi ko: 'Kasama niya ang kanyang pamilya.' Sumagot siya: 'Kahit na kasama niya ang kanyang pamilya'—minsan ay sinabi ni Ayyub na 'Sabihan siyang sumunod sa atin.' Nang makarating kami, hindi nagtagal ay nasugatan ang Amir al-Mu'minin. Dumating si Suhaib na umiiyak at nagdadalamhati: 'O kapatid! O kasama!' Sinabi ni Umar: 'Hindi mo ba alam o hindi mo ba narinig na sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ: Ang namatay ay parurusahan dahil sa ilan sa pag-iyak ng kanyang pamilya?' Kaya't ginawang pangkalahatan ni Abdullah ang pahayag, samantalang tinukoy ni Umar ito sa mga partikular na pagkakataon. Tumayo ako at pumasok kay Aisha upang ibalita ang sinabi ni Ibn Umar. Sinabi niya: 'Hindi, para kay Allah! Hindi kailanman sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ na ang namatay ay parurusahan dahil sa pag-iyak ng sinuman.' Sa halip, sinabi niya: 'Ang kafir ay dinadagdagan ng Allah ang parusa dahil sa pag-iyak ng kanyang pamilya. At ang Allah ang nagpapaiyak at nagpapatawa, at walang mag-aasan ng pasanin ng iba.' Sinabi ni Ayyub na sinabi ni Ibn Abu Mulaika: Ikinuwento sa akin ni Al-Qasim bin Muhammad na nang marating kay Aisha ang sinabi nina Umar at Ibn Umar, sinabi niya: 'Kayo ay nagkukuwento sa akin mula sa mga taong hindi sinungaling at hindi pinaghihinalaan ng kasinungalingan, ngunit minsan ang pandinig ay nagkakamali.'
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Nangangailangan ng maingat na pagpapaliwanag at paghahambing ng mga sanggunian ang mga salaysay tungkol sa pagluluksa.
Inilalarawan ng salaysay na naroon sina Ibn Umar at Ibn Abbas sa libing ni Umm Aban nang makarinig sila ng panaghoy mula sa bahay. Naalala rin ni Ibn Abbas kung paano kinausap ni Umar si Suhayb matapos itong umiyak habang tinatawag si Umar.
Malakas at malungkot na pagluluksa, gaya ng pagdaing at pagtangis.
Bawat tao ay mananagot sa sarili niyang mga gawa.
Isang paraan ng pagsasalaysay kung saan hindi binabanggit ang isang kawing sa hanay ng mga tagapagsalaysay; dito, inilalarawan ng teksto kung paanong ipinahayag ni Ibn Umar ang pahayag sa pangkalahatang paraan.
Pinaghahambing ng mga iskolar ang magkakaibang pananalita. Nilinaw ni Aisha na ang tinutukoy ay ang di-sumasampalatayang nadaragdagan ang parusa dahil sa panaghoy ng kanyang pamilya; binanggit din niya ang simulain na walang sinumang magdadala ng pasanin ng iba. Kaya ibinubukod ng mga iskolar ang ipinagbabawal na panaghoy at pagtangis sa karaniwang pagluha at kalungkutan. Sa pagpapaliwanag sa salaysay, kailangang bigyang-pansin ang konteksto at eksaktong pananalita, nang hindi pinapanagot ang mga naulila sa mga kasalanan ng iba.
- Aliwin ang mga naulila sa pamamagitan ng mabubuting salita at pakikisama, nang hindi hinihikayat ang malakas na panaghoy o pagtangis.
- Huwag bumuo ng pangkalahatang konklusyon mula sa iisang pananalita lamang: paghambingin ang mga salaysay at pagtuunan ng pansin ang paliwanag ng mga kasamahan.
- Idalangin ang kapatawaran para sa yumao at iwasang sisihin ang mga naulila sa mga gawa ng ibang tao.
Inilalarawan ng salaysay na sahih na ito ang dalamhati ni Suhayb nang masugatan si Umar at ang naging tugon ni Umar sa pag-iyak.
Sahih Muslim · #2150 (Sahih)Inilalahad ng salaysay na ito ang ibang landas ng pagsasalaysay tungkol sa usapan sa libing at sa paliwanag ni Aisha.
Sahih al-Bukhari · #313 (Sahih)Tungkol sa pagluluksa sa yumao ang salaysay na sahih na ito at nakatutulong ito upang maibukod ang kalungkutan sa mga ipinagbabawal na ritwal ng panaghoy.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.