Sahih al-Bukhari, hadisi na 2745
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Abdullah ibn Maslamaya ruwaito wa al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ
- 2Malikمَالِكٍ
- 3Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 5Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ عَهِدَ إِلَى أَخِيهِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّ ابْنَ وَلِيدَةِ زَمْعَةَ مِنِّي، فَاقْبِضْهُ إِلَيْكَ. فَلَمَّا كَانَ عَامُ الْفَتْحِ أَخَذَهُ سَعْدٌ فَقَالَ ابْنُ أَخِي، قَدْ كَانَ عَهِدَ إِلَىَّ فِيهِ. فَقَامَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ فَقَالَ أَخِي، وَابْنُ أَمَةِ أَبِي، وُلِدَ عَلَى فِرَاشِهِ. فَتَسَاوَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ابْنُ أَخِي، كَانَ عَهِدَ إِلَىَّ فِيهِ. فَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ أَخِي وَابْنُ وَلِيدَةِ أَبِي. وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ ابْنَ زَمْعَةَ، الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ، وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ ". ثُمَّ قَالَ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ " احْتَجِبِي مِنْهُ ". لِمَا رَأَى مِنْ شَبَهِهِ بِعُتْبَةَ، فَمَا رَآهَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ.
Abdullahi bin Maslamah ya ba mu labari, daga Malik, daga Ibn Shihab, daga Urwah bin Az-Zubair, daga Aisha — Allah ya karbi daga gare ta — matar Annabi ﷺ, cewa ta ce: Utbah bin Abi Waqqas ya yi wasiyya ga dan uwansa Sa'd bin Abi Waqqas yana cewa, 'Dan baiwar Zam'ah ɗana ne, sai ka karbe shi.' Sai a lokacin Shekarar Nasara, Sa'd ya dauke shi ya ce, 'Ɗan dan uwane ne, ya yi mini wasiyya a kansa.' Sai Abd bin Zam'ah ya tsaya ya ce, 'Dan uwane ne kuma ɗan baiwar mahaifina, an haife shi a kan gadonsa.' Sai su biyun suka je wurin Manzon Allah ﷺ. Sa'd ya ce, 'Ya Manzon Allah, ɗan dan uwane ne, ya yi mini wasiyya a kansa.' Abd bin Zam'ah ya ce, 'Dan uwane ne kuma ɗan baiwar mahaifina.' Manzon Allah ﷺ ya ce, 'Shi naka ne, ya Abd bin Zam'ah. Yaro na gado ne, kuma ga mai zina dutse ne (rashin haƙƙi).' Sannan ya wa Sawdah bint Zam'ah umarni, 'Yi hijaba daga gare shi,' saboda ganin kamancinsa da Utbah. Tun daga lokacin, yaron bai sake ganinta ba har sai ya rasu.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Nasaba tana bin gadon aure na halal, amma kamannin zahiri ba hujja ba ne.
A lokacin da aka ci Makka, an samu saɓani game da nasabar wani yaro. Sa‘d ya dogara da bayanin ɗan’uwansa ‘Utba, yayin da ‘Abd ibn Zam‘a ya ce an haifi yaron a gadon mahaifinsa.
A shari’a, ana jingina yaro ga mutumin da aka haife shi a gadon aurensa na halal.
Mutumin da ya yi zina; bisa wannan ƙa’ida, da’awarsa ba ta ba shi haƙƙin nasaba.
A zahiri yana nufin ‘dutse’; a nan karin magana ce ta Larabci da ke nuna hana mutum da’awa.
Malaman farko sun fahimci daga wannan magana cewa a asali ana tabbatar da nasaba ta shari’a ne bisa gadon aure, ba ta hanyar ikirari kawai daga wani baƙo ko kamannin zahiri kaɗai ba. Mazhabobin Ahlus-Sunna guda huɗu sun amince da wannan babbar ƙa’ida, tare da ƙarin sharuɗɗa da keɓantattun yanayin shari’a da ake tantancewa bisa kowane hali. Umarnin da aka ba Sawda kuma yana nuna cewa ana iya yin taka-tsantsan wajen hulɗa da kuma guje wa shakku, ko da an riga an tabbatar da nasaba ta shari’a.
- Kada a yanke hukunci game da nasabar mutum bisa kamanni ko ikirari marar tabbaci.
- A kai rikice-rikicen iyali masu sarkakiya ga ƙwararrun malamai ko hukumomin shari’a, tare da kiyaye mutuncin duk waɗanda abin ya shafa.
- Idan akwai rashin tabbas, a kiyaye iyakokin taka-tsantsan ba tare da zargin wani a bainar jama’a ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.