Sahih al-Bukhari, hadisi na 4695
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَهُ وَهُوَ يَسْأَلُهَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ} قَالَ قُلْتُ أَكُذِبُوا أَمْ كُذِّبُوا قَالَتْ عَائِشَةُ كُذِّبُوا. قُلْتُ فَقَدِ اسْتَيْقَنُوا أَنَّ قَوْمَهُمْ كَذَّبُوهُمْ فَمَا هُوَ بِالظَّنِّ قَالَتْ أَجَلْ لَعَمْرِي لَقَدِ اسْتَيْقَنُوا بِذَلِكَ. فَقُلْتُ لَهَا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا قَالَتْ مَعَاذَ اللَّهِ لَمْ تَكُنِ الرُّسُلُ تَظُنُّ ذَلِكَ بِرَبِّهَا. قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الآيَةُ. قَالَتْ هُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ الَّذِينَ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَصَدَّقُوهُمْ، فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْبَلاَءُ، وَاسْتَأْخَرَ عَنْهُمُ النَّصْرُ حَتَّى اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ مِمَّنْ كَذَّبَهُمْ مِنْ قَوْمِهِمْ وَظَنَّتِ الرُّسُلُ أَنَّ أَتْبَاعَهُمْ قَدْ كَذَّبُوهُمْ جَاءَهُمْ نَصْرُ اللَّهِ عِنْدَ ذَلِكَ.
Ya ba mu labari Abdul-Aziz bin Abdullah, ya ba mu labari Ibrahim bin Sa'd, daga Salih, daga Ibn Shihab, ya ce: Ya ba ni labari Urwah bin Az-Zubair, daga Aisha - Allah ya yarda da ita - yayin da yake tambayarta game da maganar Allah Ta'ala: {Har sai Manzanni sun yi rashin fata} [Yusuf: 110]. Ya ce: Na ce, 'Shin sun yi karya ne ko an yi musu karya?' Aisha ta ce: 'An yi musu karya.' Na ce: 'To sun tabbatar da cewa mutanensu sun yi musu karya, kuma ba zato bane kawai.' Ta ce: 'Ee, rayuwata ina rantsuwa, sun tabbatar da hakan.' Sannan na ce mata: 'Kuma sun yi zaton an yi musu karya (daga Allah)?' Ta ce: 'Allah ya hana! Manzanni ba su taba yin irin wannan zaton game da Ubangijinsu ba.' Na ce: 'To menene wannar ayar take nufi?' Ta ce: 'Tana nufin mabiyantan Manzannin da suka yi imani da Ubangijinsu kuma suka gaskata su, amma gwaji ya yi tsawo a kansu, kuma nasara ta jinkirta har sai Manzanni sun yi rashin fata ga waɗanda suka yi musu karya daga cikin mutanensu, kuma Manzanni suka yi zaton mabiyantansu ma sun yi musu karya; a lokacin nan ne taimakon Allah ya zo musu.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
A’isha ta bayyana cewa manzanni ba su taɓa shakkar Ubangijinsu ba.
A nan ana nufin ƙarewar begen cewa kafiran mutanensu za su yi imani har yanzu.
Matsala mai tsanani ko mai ɗaukar lokaci da ake gwada mutane da ita a kan imaninsu da haƙurinsu.
Taimako da nasara da Allah ke bayarwa a lokacin da Ya ƙaddara.
Malaman gargajiya suna amfani da bayanin A’isha kan Alƙur’ani 12:110 don fayyace cewa manzanni ba su yi shakkar Allah ba, kuma ba su zaci Ya ƙyale su ba. Jarabawar da ta daɗe ta shafi muminai mabiyansu, yayin da manzannin suka yanke ƙauna game da kafiran kuma suka ji tsoron cewa mabiyansu ba za su ƙara gaskata su ba. Wannan bayani yana jaddada muhimmancin yin tafsirin Alƙur’ani cikin kulawa da kuma dogara ga Allah yayin da taimako ke jinkiri.
- Ka ci gaba da dogara ga Allah idan jarabawa ta daɗe kuma sauƙi ya jinkirta.
- Ka yi tafsirin ayoyin Alƙur’ani cikin kulawa, kada ka jingina wa manzanni shakka game da Allah.
- Ka tallafa wa waɗanda ke cikin matsin lamba da haƙuri, imani da kalmomin ƙarfafawa.
Wannan riwaya tana da alaƙa kai tsaye da tattaunawar karatu da ma’anar Alƙur’ani 12:110.
Sahih al-Bukhari · #4697 (Sahih)Wannan riwaya tana cikin wannan sashe na tafsiri kuma tana taimakawa wajen fahimtar mahallin bayanin ayoyin Alƙur’ani.
Sahih al-Bukhari · #1007 (Sahih)Annabi ﷺ yana roƙon Allah taimako a cikin wani lokaci mai wuya, wanda ya shafi haƙuri da dogaro ga Allah idan sauƙi ya jinkirta.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.