Sahih al-Bukhari, hadisi na 6452
An rawaito daga Abu Huraira. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Huraira
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ، بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ، حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يَقُولُ آللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنْ كُنْتُ لأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْجُوعِ، وَإِنْ كُنْتُ لأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنَ الْجُوعِ، وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمُ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ، فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ، فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ، مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِيُشْبِعَنِي، فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ، ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ، مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ " أَبَا هِرٍّ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " الْحَقْ ". وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ، فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ، فَأَذِنَ لِي، فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ " مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ ". قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلاَنٌ أَوْ فُلاَنَةُ. قَالَ " أَبَا هِرٍّ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي ". قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الإِسْلاَمِ، لاَ يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلاَ مَالٍ، وَلاَ عَلَى أَحَدٍ، إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ، وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا، وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ، وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا، فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا، فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ، وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ، وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم بُدٌّ، فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا، فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ، وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنَ الْبَيْتِ قَالَ " يَا أَبَا هِرٍّ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " خُذْ فَأَعْطِهِمْ ". قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى، ثُمَّ يَرُدُّ عَلَىَّ الْقَدَحَ، حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ، فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَىَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ " أَبَا هِرٍّ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ ". قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " اقْعُدْ فَاشْرَبْ ". فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ. فَقَالَ " اشْرَبْ ". فَشَرِبْتُ، فَمَا زَالَ يَقُولُ " اشْرَبْ ". حَتَّى قُلْتُ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ، مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا. قَالَ " فَأَرِنِي ". فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى، وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ.
Abu Nu'aym ya ba mu labarin wannan hadisi, Umar bin Dharri ya ba mu labari, Mujahid ya ba mu labari cewa Abu Huraira ya ce: 'Wallahi wanda babu abin bautawa sai Shi, na kan kwanta a kasa da cikina saboda yunwa, kuma na kan daure dutse a cikina saboda yunwa. Wata rana na zauna a hanyarsu inda suke fitowa. Abu Bakr ya wuce, na tambayeshi game da aya daga Littafin Allah, ban tambaye shi ba sai don ya ciyar da ni ba, amma ya wuce bai yi komai ba. Sai Umar ya wuce, na tambaye shi game da aya daga Littafin Allah, ban tambaye shi ba sai don ya ciyar da ni ba, ya wuce bai yi komai ba. Daga karshe Abul-Qasim ﷺ ya wuce, ya yi murmushi lokacin da ya gan ni domin ya san abin da ke cikin zuciyata da fuskata. Ya ce:
"Ya Abu Hirr!" Na ce: "Labbaik, Ya Manzon Allah!" Ya ce: "Biyo ni." Ya tafi na biyo shi. Ya shiga gida, na nemi izini, ya ba ni izinin shiga. Na shiga na ga madara a kofi. Ya ce: "Ina wannan madarar ta fito?" Suka ce: "Wane ko wacce ya ba ka kyauta." Ya ce: "Ya Abu Hirr!" Na ce: "Labbaik, Ya Manzon Allah!" Ya ce: "Je ka kira Mutanen Suffa." Mutanen Suffa baƙin Musulunci ne, ba su da iyalai, ko dukiya, ko wanda za su dogara gare shi. Idan sadaka ta zo, yana aikawa su kuma ba ya ɗaukar komai daga ciki; idan kyauta ta zo, yana aikawa su shima ya sha tare da su. Wannan ya damu ni, na ce a raina: 'Ta yaya wannan ɗan madara zai isa Mutanen Suffa? Ni ne ya fi cancantar sha don in sami karfi.' Amma babu makawa sai bin Allah da Manzonsa ﷺ. Na je na kira su, suka zo, suka nemi izini suka shiga suka zauna. Ya ce: "Ya Abu Hirr!" Na ce: "Labbaik, Ya Manzon Allah!" Ya ce: "Dauka ka ba su." Na dauki kofin na fara ba su; mutum yana sha har ya koshi, ya mayar min da kofin, na ba wani ya sha har ya koshi, ya mayar, har duka suka koshi. A karshe na kai ga Annabi ﷺ, ya dauki kofin ya sa a hannunsa, ya kalle ni ya yi murmushi. Ya ce: "Ya Abu Hirr!" Na ce: "Labbaik, Ya Manzon Allah!" Ya ce: "Ni da kai mun rage." Na ce: "Gaskiya ka ce, Ya Manzon Allah!" Ya ce: "Zauna ka sha." Na zauna na sha. Ya ce: "Sha," na sha. Ya ci gaba da cewa "Sha" har na ce: "A'a, Wallahi wanda ya aiko ka da Gaskiya, ba ni da wurin zuba." Ya ce: "Bani." Na ba shi kofin, ya yabi Allah, ya ambaci sunansa, ya sha ragowar.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya raba madara da mabukata, ya kuma bar wa Abu Huraira ya sha a ƙarshe.
Abu Huraira ya ba da labarin cewa saboda yunwa ya nemi taimako daga masu wucewa. Annabi ﷺ ya fahimci halin da yake ciki, ya bar mutanen Ahl as-Suffa su sha daga madarar, sannan ya ƙarfafa Abu Huraira ya sha ita ma.
Sahabbai mabukata da suka zauna kusa da masallacin Madina, waɗanda ba su da ko kuma suke da ƙarancin dukiya tasu.
Sadaka ta son rai da ake bayarwa domin taimaka wa mabukata.
Wata hanya ce da Abu Huraira ya bayyana yana amfani da ita domin rage radadin tsananin yunwa.
Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan riwaya cewa shugaba yana kula da mabukata, kuma ana iya mu’amala da abincin sadaka da kyauta ta hanyoyi dabam-dabam. Annabi ﷺ ya ba mutanen Ahl as-Suffa sadakar da aka kawo masa, alhali kuwa yana iya cin kyauta da kansa sannan ya raba musu. Riwayar kuma tana nuna falalar biyayya, haƙuri da karamci, tare da tabbatar da wata mu’ujiza da Allah Ya bai wa Annabinsa ﷺ.
- Ka raba abin da kake da shi da mabukata, ko da tanadinka ya yi kaɗan.
- Ka lura da alamun yunwa ko talauci, ka taimaka ba tare da ka fara neman bayani daga mutum ba.
- Ka bi umarni na adalci, kuma ka yarda cewa karamci ba ya rage mutuncin mutum.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.