Sunan Abi Dawud, hedîsa 2313
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّويَةَ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ } فَكَانَ النَّاسُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّوُا الْعَتَمَةَ حَرُمَ عَلَيْهِمُ الطَّعَامُ وَالشَّرَابُ وَالنِّسَاءُ وَصَامُوا إِلَى الْقَابِلَةِ فَاخْتَانَ رَجُلٌ نَفْسَهُ فَجَامَعَ امْرَأَتَهُ وَقَدْ صَلَّى الْعِشَاءَ وَلَمْ يُفْطِرْ فَأَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَجْعَلَ ذَلِكَ يُسْرًا لِمَنْ بَقِيَ وَرُخْصَةً وَمَنْفَعَةً فَقَالَ سُبْحَانَهُ { عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُونَ أَنْفُسَكُمْ } . وَكَانَ هَذَا مِمَّا نَفَعَ اللَّهُ بِهِ النَّاسَ وَرَخَّصَ لَهُمْ وَيَسَّرَ .
Ji Abdullah kurê Ebbas (r.a) hatiye vegotin: Wî ev ayeta Qur'anê şirove kir: {Ey yên ku bawer kirine! Rojî li ser we hate ferzkirin wekî ku li ser yên beriya we jî hatibû ferzkirin}. Di dema Pêxember ﷺ de, gava mirovan nimêja êvarê dikirin, xwarin, vexwarin û têkiliya bi jinan re li wan dihat qedexekirin û heta şeva din rojiyê digirtin. Mirovek nefsa xwe xapand û piştî nimêja êvarê, bêyî ku rojiya xwe veke, bi jina xwe re têkildar bû. Loma Allah Ezze we Celle xwest ku ji bo yên mayî vê yekê hêsan bike, destûr û feydeyekê bide wan. Vêca Subhanehu ferman da: {Allah dizane ku we nefsa xwe dixapand}. Ev yek ji wan tiştan e ku Allah pê feyde da mirovan, destûr da wan û karê wan hêsan kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sînordariya rojiyê di şevê de wekî hêsaniyeke Xwedayî hate rakirin.
Di rêziknameya destpêkê ya rojiyê de, piştî nimêja şevê mirov destûr nedabû ku bixwe, vexwe an jî têkiliya zewacê bike heta êvara din. Nivîs ji zilamekî behs dike ku piştî nimêja Isha bi jina xwe re têkiliya zewacê kir; paşê nermkirina qaîdeyan bi gotinên Allah ve tê girêdan ku mirov li xwe zilm kirine.
Nimêja şevê ya ferz.
Hêsankirina rêzikê ku qanûna olî destûrê dide.
Pêşniyara ku wê demê di kar de bû negirtine û bi vî awayî zirarê dane xwe.
Şîrovekarên klasîk vê rivayetê bi Quran 2:187 ve girêdidin: di şevên Remezanê de xwarin, vexwarin û têkiliya zewacê heta sibehê destûr e. Ew ji vê yekê derdixin ku qanûna Îslamê sînordariyeke berê nerm kiriye û ev hêsanî beşek ji rehmeta Allah e. Rivayet pêşketina dîrokî ya rêzikê vedibêje; sînorê pratîkî yê rojiyê destpêka sibehê ye.
- Di Remezanê de heta sibehê bixwe û vexwe; demên şevê ne dema rojiyê ne.
- Dema rêzikeke olî tê nermkirin, wê hêsaniyê qebûl bike û bêyî hewcedariyê xwe giran neke.
- Ayetên derbarê rojiyê de di çarçoveya Quranê de bixwîne û sînorên diyarkirî bişopîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.