Sunan Abi Dawud หะดีษที่ 4901
รายงานโดย Abu Hurayrah พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abu Hurayrah
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمُ بْنُ جَوْسٍ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " كَانَ رَجُلاَنِ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مُتَآخِيَيْنِ فَكَانَ أَحَدُهُمَا يُذْنِبُ وَالآخَرُ مُجْتَهِدٌ فِي الْعِبَادَةِ فَكَانَ لاَ يَزَالُ الْمُجْتَهِدُ يَرَى الآخَرَ عَلَى الذَّنْبِ فَيَقُولُ أَقْصِرْ . فَوَجَدَهُ يَوْمًا عَلَى ذَنْبٍ فَقَالَ لَهُ أَقْصِرْ فَقَالَ خَلِّنِي وَرَبِّي أَبُعِثْتَ عَلَىَّ رَقِيبًا فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَوْ لاَ يُدْخِلُكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ . فَقُبِضَ أَرْوَاحُهُمَا فَاجْتَمَعَا عِنْدَ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَقَالَ لِهَذَا الْمُجْتَهِدِ أَكُنْتَ بِي عَالِمًا أَوْ كُنْتَ عَلَى مَا فِي يَدِي قَادِرًا وَقَالَ لِلْمُذْنِبِ اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي وَقَالَ لِلآخَرِ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَكَلَّمَ بِكَلِمَةٍ أَوْبَقَتْ دُنْيَاهُ وَآخِرَتَهُ .
มุฮัมมัด บิน อัศ-ศ็อบบาห์ บิน ซุฟยาน ได้เล่าให้เราฟัง โดย อะลี บิน ษาบิต แจ้งแก่เรา จาก อิกริมะฮ์ บิน อัมมาร ซึ่งกล่าวว่า ฎ็อมฎ็อม บิน เญาส์ เล่าให้ฉันฟังว่า อบู ฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า ฉันได้ยินท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า
"มีชายสองคนในวงศ์วานของอิสรออีลที่เป็นพี่น้องสนิทสนมกัน คนหนึ่งมักกระทำบาป ส่วนอีกคนหนึ่งขยันหมั่นเพียรในการอิบาดะฮ์ ผู้ที่ขยันหมั่นเพียรมักเห็นอีกฝ่ายทำบาปอยู่เสมอ จึงกล่าวว่า 'จงหยุดเถิด' วันหนึ่งเขาพบอีกฝ่ายกำลังทำบาปจึงกล่าวเตือนอีกครั้ง ฝ่ายนั้นตอบว่า 'ปล่อยฉันไว้กับพระเจ้าของฉันเถิด ท่านถูกส่งมาเป็นผู้คุมประพฤติของฉันหรือ?' เขาจึงกล่าวว่า 'ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยโทษให้แก่เจ้า และจะไม่ทรงให้เจ้าเข้าสวรรค์เป็นอันขาด' ต่อมาวิญญาณของทั้งสองถูกเรียกคืน และได้ไปชุมนุมกัน ณ ที่ประทับของพระเจ้าแห่งสากลโลก พระองค์ตรัสกับผู้ขยันหมั่นเพียรว่า 'เจ้ามีความรู้เกี่ยวกับข้า หรือเจ้ามีอำนาจเหนือสิ่งที่อยู่ในมือของข้ากระนั้นหรือ?' แล้วพระองค์ตรัสกับผู้กระทำบาปว่า 'จงไปเถิด และจงเข้าสวรรค์ด้วยความเมตตาของข้า' ส่วนอีกคนหนึ่ง พระองค์ตรัสว่า 'จงนำเขาไปยังนรก'" อบู ฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า "ขอสาบานด้วยผู้ซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ เขาได้พูดคำพูดเพียงคำเดียวที่ทำลายทั้งดุนยาและอาคิเราะฮ์ของเขา"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การผลักผู้ทำบาปให้สิ้นหวังและตัดสินแทนอัลลอฮ์ว่าเขาจะไม่ได้รับความเมตตา คือการก้าวเกินขอบเขตของตน
ลูกหลานแห่งอิสรออีล คือชุมชนที่ชายสองคนในเรื่องสังกัดอยู่
ท้ายที่สุดแล้ว การเข้าสวรรค์ขึ้นอยู่กับความเมตตาของอัลลอฮ์ ไม่ใช่คำกล่าวอ้างหรือความดีความชอบของบุคคล
ผู้มีอำนาจดูแลอีกคนหนึ่งและตรวจสอบการกระทำของเขา
บรรดานักวิชาการอธิบายจากรายงานนี้ว่า มุสลิมสามารถตักเตือนกันอย่างจริงใจให้ละทิ้งความผิดได้ แต่การตักเตือนต้องไม่กลายเป็นความหยิ่งยโสหรือการกล่าวอย่างเด็ดขาดว่าใครจะได้รับการอภัยจากอัลลอฮ์และใครจะได้เข้าสวรรค์ ผู้ทำบาปไม่ได้พ้นจากความผิดของตน ตรงกันข้าม เรื่องนี้เตือนว่าผู้ปฏิบัติศาสนกิจได้ก้าวเกินขอบเขตด้วยคำพูดของตน นักวิชาการเชื่อมโยงเรื่องนี้กับหน้าที่ในการตำหนิบาป โดยไม่ถือเอาการตัดสินของอัลลอฮ์ต่อบุคคลใดบุคคลหนึ่งมาเป็นของตนเอง สำนักนิติศาสตร์สุนนีทั้งสี่สำนักยอมรับความสำคัญของการให้คำแนะนำอย่างจริงใจและการห้ามความชั่ว โดยมีเงื่อนไข เช่น ต้องมีความรู้ ใช้วิธีการที่เหมาะสม และหลีกเลี่ยงการก่อความเสียหายที่ร้ายแรงกว่า
- ตักเตือนผู้ทำบาปด้วยความจริงใจ แต่อย่าทำให้เขาอับอายหรือประกาศว่าเขาพ้นจากความเมตตาของอัลลอฮ์
- เมื่อทำผิด จงกลับใจและหวนคืนสู่อัลลอฮ์ อย่าสิ้นหวังในความเมตตาของพระองค์
- ไตร่ตรองคำพูดก่อนตัดสินผู้อื่น เพราะไม่มีใครรู้คำตัดสินสุดท้ายของอัลลอฮ์ต่อบุคคลนั้น
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี