Sunan Abi Dawud, hedîsa 91
Abu Hurayrah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Dawud heta Pêxember ﷺ
- 1Mahmud ibn Khalid as‑Sulamiji Abu Dawud re vegotمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ السُّلَمِيُّ
- 2Ahmad ibn Aliأَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ
- 3Thawrثَوْرٌ
- 4Yazid ibn Shurayh al‑Hadramiيَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ
- 5Abu Ha al‑Mu'adhdhinأَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ثَوْرٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ أَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يُصَلِّيَ وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَ " . ثُمَّ سَاقَ نَحْوَهُ عَلَى هَذَا اللَّفْظِ قَالَ " وَلاَ يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَؤُمَّ قَوْمًا إِلاَّ بِإِذْنِهِمْ وَلاَ يَخْتَصَّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا مِنْ سُنَنِ أَهْلِ الشَّامِ لَمْ يَشْرَكْهُمْ فِيهَا أَحَدٌ .
Mehmûd kurê Xalid ê Sulemî ji me re vegot: Ehmed kurê Elî ji me re vegot: Sewr ji me re vegot: Ji Yezîd kurê Şureyh ê Hezremî, ji Ebû Heyyê Muezzîn, ji Ebû Hureyre (rza), ji Pêxember ﷺ ku got:
"Ji bo mêrekî ku bi Allah û Roja Axretê bawer dike helal nîne ku dema pêdiviya wî ya destavê hebe nimêj bike heta ku xwe sivik neke." Paşê wiha berdewam kir û got: "Û ji bo mêrekî ku bi Allah û Roja Axretê bawer dike helal nîne ku bêyî destûra wan bibe pêşnimêjê qewmekî, û tenê ji bo xwe dua bike û wan jê dûr bixe. Eger wiha bike, ew xiyanet li wan kiriye." Ebû Dawûd got: Ev ji sunnetên xelkê Şamê ye û tu kesekî din di vê yekê de beşdarî wan nebûye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Nimêj bêdengiya laşî û îmamekî ku ji civakê re xizmet dike dixwaze.
Çûn serdestiyê da ku hewcedariya mîzê an pêvajoya derxistina pîsî were rakirin.
Wekî îmam pêşengiya nimêja cemaatê kirin.
Baweriya mirovan binpê kirin bi derxistina wan ji duayekê.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku kesê ku hewcedariyeke xurt ji bo çûna serdestiyê hîs dike, divê pêşî hewcedariya xwe çareser bike û paşê nimêjê bike, da ku bi baldariyê û aramiyê nimêj bike. Hişyariya derbarê pêşengiya nimêjê de nîşan dide ku divê îmam razîbûn û baweriya civakê li ber çavan bigire. Herwiha, divê dua wisa neyê saz kirin ku îmam xwe bi awayekî taybet bihêle û kesên amade derxe; ev gotin girîngiya lênêrîna civakê diyar dike.
- Ger berî nimêjê hewcedariyeke xurt hîs dikî, here serdestiyê da ku bi baldariyê nimêj bikî.
- Kesê ku îmam e divê razîbûn û baweriya civakê li ber çavan bigire.
- Kesên amade di duaya xwe de cih bike û bi zanebûn wan dernexe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.