Sahih al-Bukhari، حدیث 1077
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umar ibn al-Khattab
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِ التَّيْمِيِّ ـ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَبِيعَةُ مِنْ خِيَارِ النَّاسِ عَمَّا حَضَرَ رَبِيعَةُ مِنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ قَرَأَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى الْمِنْبَرِ بِسُورَةِ النَّحْلِ حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ نَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدَ النَّاسُ، حَتَّى إِذَا كَانَتِ الْجُمُعَةُ الْقَابِلَةُ قَرَأَ بِهَا حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا نَمُرُّ بِالسُّجُودِ فَمَنْ سَجَدَ فَقَدْ أَصَابَ، وَمَنْ لَمْ يَسْجُدْ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ. وَلَمْ يَسْجُدْ عُمَرُ ـ رضى الله عنه. وَزَادَ نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَفْرِضِ السُّجُودَ إِلاَّ أَنْ نَشَاءَ.
ابراهیم بن موسی به ما حدیث کرد و گفت: هشام بن یوسف به ما خبر داد که ابن جریج به آنان خبر داده و گفته است: ابوبکر بن ابیملیکه به من خبر داد، از عثمان بن عبدالرحمن تیمی، از ربیعه بن عبدالله بن هُدَیر تیمی — ابوبکر گفت:
«و ربیعه از بهترین مردم بود» — درباره آنچه ربیعه در محضر عمر بن خطاب رضی الله عنه شاهد بود: او در روز جمعه بر فراز منبر سوره نحل را تلاوت میکرد. چون به آیه سجده رسید، از منبر پایین آمد و سجده کرد و مردم نیز سجده کردند. سپس در جمعه بعد همان سوره را تلاوت نمود و چون به آیه سجده رسید فرمود: «ای مردم! ما از آیات سجده عبور میکنیم؛ پس هر کس سجده کند کار درست را انجام داده است و هر کس سجده نکند گناهی بر او نیست.» و عمر رضی الله عنه در آن روز سجده نکرد. نافع از ابن عمر رضی الله عنهما افزوده است: «خداوند سجده را واجب نکرده است مگر اینکه خود بخواهیم انجام دهیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمر نشان میدهد که سجدهٔ تلاوت واجب نیست.
عمر روز جمعه از منبر سورهٔ نحل را تلاوت کرد. هنگام رسیدن به آیات سجده، یک جمعه سجده کرد؛ اما جمعهٔ بعد توضیح داد که این کار واجب نیست و سجده نکرد.
جایگاه بلند خطابه در مسجد.
سجدهای هنگام تلاوت یا شنیدن آیهای مشخص از قرآن.
عالمان از رفتار و سخنان عمر نتیجه میگیرند که سجدهٔ تلاوت واجب نیست. مذهب حنفی آن را واجب میداند، درحالیکه مذاهب مالکی، شافعی و حنبلی معمولاً آن را عبادتی مستحب میشمارند. این حدیث نیز دلیلی است بر اینکه ترک آن گناه نیست.
- اگر آیهٔ سجدهای را تلاوت میکنید یا میشنوید، میتوانید برای عبادت سجده کنید؛ اما بدون آگاهی، ترک آن را گناه ندانید.
- در عبادت، با آرامش توضیح دهید چه چیزی واجب است و چه چیزی اختیاری میماند.
- در حکم فقهی از دانش معتبر مذهب خود پیروی کنید و به دیدگاههای پذیرفتهشدهٔ دیگر احترام بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.