Sahih al-Bukhari, hedîsa 159
Uthman ibn Affan rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Ata ibn Yazid
- 1Abd al‑Aziz ibn Abdullah al‑Uwaysiji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ
- 2Ibrahim ibn Sa'dإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ
- 3Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 4Ata ibn Yazidعَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، رَأَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ دَعَا بِإِنَاءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الإِنَاءِ فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثَ مِرَارٍ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ إِلَى الْكَعْبَيْنِ، ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ".
Humran (xulamê Usman) got: Min dît ku Usmanê kurê Efan ferman da ku taskek av were anîn. Dema ku av hat anîn, wî sê caran av rijand ser her du destên xwe û şûştin. Paşê destê xwe yê rastê xist nav tasa avê, devê xwe şûşt (memze kir), av kişand nav pozê xwe û paşê derxist. Paşê rûyê xwe sê caran şûşt, û destên xwe heta enîşkan sê caran şûştin. Paşê serê xwe mesh kir. Paşê lingên xwe heta gozekan sê caran şûştin. Piştre got: Resûlullah ﷺ fermûn:
«Kî mîna vê abdesta min abdestê bigire û piştre du rekat nimêj bike û di wan de nefsa xwe bi tiştekî din ve mijûl neke (tenê balê bide nimêjê), gunehên wî yên berê dê bên efûkirin.»
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Osman nîşan dide ka meriv çawa wudû digire û wê bi lêborînê ve girêdide.
Paqijiya ayînî ya ku, di nav tiştên din de, berî nimêjê tê kirin.
Yekîneyek ji nimêja Îslamî; li vir mebesta du yekîneyên nimêjê ye.
Ling heta qijikan, bi qijikan re, tên şuştin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku rêza ku hatiye vegotin û sê caran şuştina hin beşên laş ji wudûya pêxemberî ne; serê xwe bi destê şil dimeşînin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî dibînin ku carekê şuştina beşên pêwîst ên laşê têr e, heke av bi tevahî bigihîje wan; lê dubarekirina şuştinê heta sê caran pêşniyar e. Soza lêborînê bi baldarî û xuşûya rastîn di nimêjê de girêdayî ye; ev destûr nîne ku mirov berdewam bike gunehan dike.
- Rêza wudûyê fêr bibe û demê bide ku her beşa pêwîst a laş bi tevahî were şuştin.
- Piştî wudûyê bi baldarî du reketan bike û bala xwe bide nimêjê.
- Ji Allah lêborînê bixwaze û hêviya lêborînê bi poşmanbûn û dûrketina ji gunehan re pêk bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.