การทำฮัจญ์ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 1643

รายงานโดย Aisha พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: การทำฮัจญ์
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Aisha

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ عُرْوَةُ سَأَلْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقُلْتُ لَهَا أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى ‏{‏إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا‏}‏ فَوَاللَّهِ مَا عَلَى أَحَدٍ جُنَاحٌ أَنْ لاَ يَطُوفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ‏.‏ قَالَتْ بِئْسَ مَا قُلْتَ يَا ابْنَ أُخْتِي إِنَّ هَذِهِ لَوْ كَانَتْ كَمَا أَوَّلْتَهَا عَلَيْهِ كَانَتْ لاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَتَطَوَّفَ بِهِمَا، وَلَكِنَّهَا أُنْزِلَتْ فِي الأَنْصَارِ، كَانُوا قَبْلَ أَنْ يُسْلِمُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي كَانُوا يَعْبُدُونَهَا عِنْدَ الْمُشَلَّلِ، فَكَانَ مَنْ أَهَلَّ يَتَحَرَّجُ أَنْ يَطُوفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا أَسْلَمُوا سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا كُنَّا نَتَحَرَّجُ أَنْ نَطُوفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ‏}‏ الآيَةَ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ وَقَدْ سَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الطَّوَافَ بَيْنَهُمَا، فَلَيْسَ لأَحَدٍ أَنْ يَتْرُكَ الطَّوَافَ بَيْنَهُمَا‏.‏ ثُمَّ أَخْبَرْتُ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، فَقَالَ إِنَّ هَذَا لَعِلْمٌ مَا كُنْتُ سَمِعْتُهُ، وَلَقَدْ سَمِعْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ، يَذْكُرُونَ أَنَّ النَّاسَ إِلاَّ مَنْ ذَكَرَتْ عَائِشَةُ مِمَّنْ كَانَ يُهِلُّ بِمَنَاةَ، كَانُوا يَطُوفُونَ كُلُّهُمْ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ، وَلَمْ يَذْكُرِ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ فِي الْقُرْآنِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنَّا نَطُوفُ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، وَإِنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ، فَلَمْ يَذْكُرِ الصَّفَا فَهَلْ عَلَيْنَا مِنْ حَرَجٍ أَنْ نَطَّوَّفَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ‏}‏ الآيَةَ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَسْمَعُ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ فِي الْفَرِيقَيْنِ كِلَيْهِمَا فِي الَّذِينَ كَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بِالْجَاهِلِيَّةِ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، وَالَّذِينَ يَطُوفُونَ ثُمَّ تَحَرَّجُوا أَنْ يَطُوفُوا بِهِمَا فِي الإِسْلاَمِ مِنْ أَجْلِ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَمَرَ بِالطَّوَافِ بِالْبَيْتِ، وَلَمْ يَذْكُرِ الصَّفَا حَتَّى ذَكَرَ ذَلِكَ بَعْدَ مَا ذَكَرَ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ‏.‏

คำแปล

อบู อัล-ยะมานได้เล่าให้เราฟัง ชุอัยบ์ได้บอกเรา จากอัล-ซุฮ์รีย์ โดยอุรวะฮ์กล่าวว่า: ข้าพเจ้าได้ถามอาอิชะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในนาง) ว่า

"ท่านคิดอย่างไรเกี่ยวกับดำรัสของอัลลอฮ์ ตะอาลา ที่ว่า {แท้จริง อัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์นั้นเป็นส่วนหนึ่งจากสัญลักษณ์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นผู้ใดทำฮัจญ์หรือทำอุมเราะฮ์ ณ บ้านหลังนี้ ก็ไม่มีบาปอันใดแก่เขาในการเดินเวียนระหว่างทั้งสองนั้น}? ขอสาบานต่ออัลลอฮ์! ไม่มีบาปอันใดแก่ผู้ที่ไม่ได้เดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์" นางจึงกล่าวว่า "ช่างเลวร้ายนักสิ่งที่เจ้าพูด โอ้หลานชายเอ๋ย! หากเป็นดังที่เจ้าตีความจริง พระดำรัสของอัลลอฮ์ย่อมต้องระบุว่า 'ไม่มีบาปอันใดแก่เขาหากเขาจะไม่เดินเวียนระหว่างทั้งสอง' แต่ทว่าโองการนี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับชาวอันศอร ซึ่งก่อนเข้ารับอิสลามพวกเขาเคยครองอิหฺรอมเพื่อเคารพบูชาเจว็ดนามว่า มะนาต อันเป็นทรราชย์ที่พวกเขาบูชา ณ สถานที่เรียกว่า อัล-มุชัลลัล ดังนั้นผู้ที่ครองอิหฺรอมเพื่อเจว็ดดังกล่าวจึงรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่จะเดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์ เมื่อพวกเขาเข้ารับอิสลาม จึงได้สอบถามเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยกล่าวว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ พวกเราเคยรังเกียจที่จะเดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์' อัลลอฮ์ ตะอาลาจึงทรงประทานโองการ {แท้จริง อัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์นั้นเป็นส่วนหนึ่งจากสัญลักษณ์ของอัลลอฮ์...}" อาอิชะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในนาง) กล่าวเสริมว่า "และแท้จริง เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กำหนดแบบแผนให้เดินเวียนระหว่างทั้งสอง ดังนั้นจึงไม่อนุญาตให้ผู้ใดละเว้นการเดินเวียนระหว่างทั้งสอง" ต่อมาข้าพเจ้าได้เล่าเรื่องนี้ให้อบู บักร์ อิบนุ อับดุร-เราะห์มานฟัง ท่านจึงกล่าวว่า "ข้าพเจ้าไม่เคยได้ยินความรู้เช่นนี้มาก่อน แต่ข้าพเจ้าเคยได้ยินบรรดาผู้รู้กล่าวว่า ผู้คนทั้งหมดยกเว้นผู้ที่อาอิชะฮ์กล่าวถึงซึ่งเคยครองอิหฺรอมเพื่อมะนาต ล้วนเดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์ทั้งสิ้น เมื่ออัลลอฮ์ ตะอาลาทรงกล่าวถึงการฏอวาฟรอบบ้าน (กะอ์บะฮ์) แต่มิได้ทรงกล่าวถึงอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์ในอัลกุรอาน ผู้คนจึงถามว่า 'โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ พวกเราเคยเดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์ แต่อัลลอฮ์ทรงประทานโองการเกี่ยวกับการฏอวาฟรอบบ้าน และมิได้ทรงกล่าวถึงอัศ-เศาะฟา เช่นนี้จะมีบาปอันใดแก่พวกเราหรือไม่หากเราจะเดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์?' อัลลอฮ์ ตะอาลาจึงทรงประทานโองการ {แท้จริง อัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์นั้นเป็นส่วนหนึ่งจากสัญลักษณ์ของอัลลอฮ์...}" อบู บักร์ กล่าวว่า "ข้าพเจ้าจึงเข้าใจว่าโองการนี้ถูกประทานลงมาสำหรับทั้งสองกลุ่ม คือกลุ่มที่เคยรังเกียจการเดินเวียนระหว่างอัศ-เศาะฟาและอัล-มัรวะฮ์ในยุคญาฮิลียะฮ์ และกลุ่มที่เคยเดินเวียนแต่กลับมารังเกียจเมื่อเข้าสู่อิสลาม เนื่องจากอัลลอฮ์ ตะอาลาทรงสั่งใช้ให้ฏอวาฟรอบบ้านและมิได้ทรงกล่าวถึงอัศ-เศาะฟา จนกระทั่งทรงกล่าวถึงหลังจากที่ได้ตรัสถึงการฏอวาฟรอบบ้านแล้ว"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

อาอิชะฮ์อธิบายว่าอัลกุรอานกำหนดให้การทำสะอีย์ระหว่างเศาะฟากับมัรวะฮ์เป็นสิ่งจำเป็น

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

อาอิชะฮ์เล่าว่า ชาวอันศอรบางคนเคยเคารพบูชามะนาตก่อนเข้ารับอิสลาม จึงลังเลที่จะเดินระหว่างเศาะฟากับมัรวะฮ์ ส่วนผู้แสวงบุญคนอื่น ๆ สงสัยว่าพิธีนี้ยังคงมีผลอยู่หรือไม่ เมื่ออัลกุรอานกล่าวถึงการเวียนรอบกะอ์บะฮ์ โองการเกี่ยวกับเศาะฟาและมัรวะฮ์ได้ชี้แจงว่าภูเขาทั้งสองเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งพิธีกรรมของอัลลอฮ์

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
เศาะฟาและมัรวะฮ์

เนินเขาสองแห่งในมักกะฮ์ ซึ่งผู้แสวงบุญเดินไปมาระหว่างกันในช่วงประกอบฮัจญ์และอุมเราะห์

สะอีย์

การเดินไปมาระหว่างเศาะฟากับมัรวะฮ์ตามพิธีกรรม

อิห์รอม

สภาวะอันศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้แสวงบุญเข้าสู่ขณะประกอบฮัจญ์หรืออุมเราะห์

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

อาอิชะฮ์โต้แย้งการตีความที่ว่า “ไม่มีบาป” หมายความว่าสะอีย์เป็นสิ่งที่เลือกทำหรือไม่ทำก็ได้ ถ้อยคำนี้มีขึ้นเพื่อขจัดข้อกังวลของผู้ที่ต้องการละเว้นพิธีกรรมเพราะความเกี่ยวข้องกับศาสนาเดิมหรือเพราะความไม่แน่ใจ นางกล่าวว่าท่านนบี ﷺ ได้กำหนดสะอีย์ให้เป็นพิธีกรรม สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่ถือว่าสะอีย์เป็นองค์ประกอบที่จำเป็นของฮัจญ์และอุมเราะห์ แม้จะมีความเห็นต่างกันในเรื่องการจัดประเภททางกฎหมายและผลของการละเว้น

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. ทำความเข้าใจโองการควบคู่กับคำอธิบายของท่านนบี ﷺ และบรรดาสหาย ไม่ใช่ยึดเพียงถ้อยคำที่แยกออกมา
  2. หากไม่เข้าใจพิธีกรรม ให้สอบถามผู้รู้แทนการละเว้นด้วยการตัดสินใจของตนเอง
  3. เมื่อประกอบฮัจญ์หรืออุมเราะห์ จงทำสะอีย์ระหว่างเศาะฟากับมัรวะฮ์อย่างรอบคอบ
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี