Sahih al-Bukhari، حدیث 1739
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِآن را به البخاري روایت کرد
- 2يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ
- 3فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ
- 4عِكْرِمَةُ
- 5ابْنِ عَبَّاسٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ النَّاسَ يَوْمَ النَّحْرِ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ. أَىُّ يَوْمٍ هَذَا ". قَالُوا يَوْمٌ حَرَامٌ. قَالَ " فَأَىُّ بَلَدٍ هَذَا ". قَالُوا بَلَدٌ حَرَامٌ. قَالَ " فَأَىُّ شَهْرٍ هَذَا ". قَالُوا شَهْرٌ حَرَامٌ. قَالَ " فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا ". فَأَعَادَهَا مِرَارًا، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ". قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَوَصِيَّتُهُ إِلَى أُمَّتِهِ ـ " فَلْيُبْلِغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ، لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
علی بن عبدالله برای ما حدیث کرد، یحیی بن سعید برایم حدیث کرد، فضیل بن غزوان برای ما حدیث کرد، عکرمه برای ما حدیث کرد، از ابن عباس رضی الله عنهما که رسول الله ﷺ در روز نحر (عید قربان) برای مردم خطبه خواندند و فرمودند:
«ای مردم! امروز چه روزی است؟» گفتند: «روز حرام.» فرمودند: «این چه شهری است؟» گفتند: «شهر حرام.» فرمودند: «این چه ماهی است؟» گفتند: «ماه حرام.» سپس فرمودند: «همانا خونهایتان، اموالتان و آبرویتان بر شما حرام است؛ همانند حرمت این روزتان، در این شهرتان و در این ماهتان.» ایشان این سخنان را بارها تکرار کردند، سپس سر خود را بلند کردند و فرمودند: «بار خدایا! آیا رساندم؟ بار خدایا! آیا رساندم؟» ابن عباس رضی الله عنهما فرمود: «سوگند به آنکه جانم در دست اوست، همانا این وصیت ایشان به امتشان بود: حاضر باید به غایب برساند. پس از من کافر نشوید که گردن یکدیگر را بزنید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ جان، مال و آبرو را محترم و مصون اعلام کرد و به انتقال دانش فرمان داد.
دهم ذیالحجه، روزی که حاجیان قربانی میکنند.
محفوظ و تعرضناپذیر؛ تعرض به آن ممنوع است.
کسی که پیام را شنیده است باید آن را با دقت به کسانی که حاضر نبودهاند منتقل کند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که جان، مال و آبروی مردم باید محفوظ بماند و خشونت ناروا، دزدی و خدشهدار کردن آبروی دیگران ممنوع است. تشبیه این حرمت به حرمت روز، مکان و ماه مقدس، سنگینی چنین تعرضهایی را برجسته میکند. فرمان به رساندن پیام نیز بر مسئولیت انتقال امانتدارانهٔ دانش تأکید دارد. عالمان همچنین تأکید میکنند که جنگیدن و کشتن مسلمانان به دست یکدیگر گناهی بزرگ است؛ هشدار دربارهٔ کفر را نباید بدون دلیل برای کافر خواندن مسلمانان مشخص به کار برد.
- از جان، مال و آبروی دیگران پاسداری کنید، حتی هنگام خشم یا اختلاف.
- دانش دینی را با دقت منتقل کنید: پیش از بازگویی آن را بررسی کنید و پیام را تحریف نکنید.
- در اختلافها در پی آشتی باشید و هرگز از زبان دینی برای توجیه خشونت علیه مسلمانان استفاده نکنید.
این روایت صحیح از همان باب، زمینهٔ خطبه در روز قربانی را دارد و هشدار دربارهٔ خشونت میان مسلمانان را روشنتر میکند.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)این روایت صحیح موارد محدودی را که طبق متن میتوان جان یک مسلمان را بهحق گرفت بیان میکند و از این اصلِ حفاظت پشتیبانی میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.