Sahih al-Bukhari, hadisi na 2426
An rawaito daga Ubayy ibn Kab. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Ubayy ibn Kab
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ،. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ، قَالَ لَقِيتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ أَخَذْتُ صُرَّةً مِائَةَ دِينَارٍ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلَهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً " فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ، ثُمَّ أَتَيْتُهُ ثَلاَثًا فَقَالَ " احْفَظْ وِعَاءَهَا وَعَدَدَهَا وَوِكَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، وَإِلاَّ فَاسْتَمْتِعْ بِهَا ". فَاسْتَمْتَعْتُ فَلَقِيتُهُ بَعْدُ بِمَكَّةَ فَقَالَ لاَ أَدْرِي ثَلاَثَةَ أَحْوَالٍ أَوْ حَوْلاً وَاحِدًا.
Ya ba mu labari Adamu, ya ba mu labari Shu'bah, kuma ya ba ni labari Muhammad bin Bashshar, ya ba mu labari Ghundar, ya ba mu labari Shu'bah, daga Salamah: Na ji Suwaid bin Ghafalah yana cewa: Na haɗu da Ubayy bin Ka'b — raḍiya Allāhu ʿanhu — ya ce:
"Na sami jaka mai ɗauke da dinari ɗari, sai na je wurin Annabi ﷺ, ya ce: 'Sanar da shi har shekara guda.' Sai na sanar da shi har shekara guda amma ban samu wanda ya gane shi ba. Sannan na sake zuwa wurinsa, ya ce: 'Sanar da shi har wata shekarar.' Na sanar amma ban samu kowa ba. Sannan na je wurinsa a karo na uku, ya ce: 'Ajiye kwaryarsa, adadinsa da igiyarsa; idan mai shi ya zo, ka mayar masa, in ba haka ba, ka yi amfani da shi.' Sai na yi amfani da shi. Daga baya na haɗu da shi a Makkah, ya ce: 'Ban sani ba ko shekaru uku ne ko shekara ɗaya na sanar.'"
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Dole ne a sanar da jakar kuɗin da aka tsinta, a kuma adana ta cikin kulawa.
Dukiyar da aka tsinta wadda ba a san mai ita ba.
Bayyana ta hanyar da ta dace cewa an tsinci wani abu, domin mai shi ya gane shi kuma ya nema.
Kwantena da abin ɗaure jakar; waɗannan siffofi suna taimakawa wajen tabbatar da ko mutum shi ne mai ita da gaske.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa ba a yarda a riƙe dukiya mai daraja da aka tsinta kawai ba: wanda ya tsinta ya sanar da ita, ya adana alamomin gane ta da ainihin adadinta, sannan ya mayar da ita ga wanda zai iya tabbatarwa gamsasshe cewa tasa ce. Malaman fikihu suna tattauna tsawon lokaci da hanyar sanarwar bisa daraja da yanayi; sananniyar ƙa'ida ta gargajiya ga abin da aka tsinta mai daraja ita ce a sanar da shi tsawon shekara guda. Amfani da kuɗin bayan sanarwar ba ta gano mai shi ba ba ya kuɓutar da wanda ya tsinta daga wajibcin mayar da su idan mai shi ya bayyana daga baya.
- Sanar da abin da aka tsinta mai daraja ta yadda mai shi zai samu dama ta adalci don ya sake samunsa.
- Rubuta siffofi da adadi cikin kulawa, sannan ka mayar da dukiyar ga wanda ya gane ta bisa hujja mai gamsarwa.
- Ka ɗauki dukiyar da aka tsinta a matsayin amana, ba wata riba ta kanka da ta zo ba zato ba tsammani ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.