Sahih al-Bukhari، حدیث 3294
روایتشده توسط Sa'd ibn Abi Waqqas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِآن را به البخاري روایت کرد
- 2يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ
- 3أَبِي
- 4صَالِحٍ
- 5ابْنِ شِهَابٍ
- 6عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ
- 7مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ
- 8رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعِنْدَهُ نِسَاءٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ، عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ، فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ، قُمْنَ يَبْتَدِرْنَ الْحِجَابَ، فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْحَكُ، فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلاَءِ اللاَّتِي كُنَّ عِنْدِي، فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابَ ". قَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتَ أَحَقَّ أَنْ يَهَبْنَ. ثُمَّ قَالَ أَىْ عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ، أَتَهَبْنَنِي وَلاَ تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْنَ نَعَمْ، أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ قَطُّ سَالِكًا فَجًّا إِلاَّ سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ ".
علی بن عبدالله برای ما حدیث کرد، یعقوب بن ابراهیم برای ما حدیث کرد، پدرم از صالح، و او از ابن شهاب روایت کرد. گفت: عبدالحمید بن عبدالرحمن بن زید به من خبر داد که محمد بن سعد بن ابیوقاص به او اطلاع داده است که پدرش سعد بن ابیوقاص گفته است: عمر از رسول خدا ﷺ اجازه ورود خواست، در حالی که نزد ایشان زنانی از قریش بودند که با صدای بلند با ایشان سخن میگفتند و درخواست کمک بیشتر داشتند. چون عمر اجازه خواست، آن زنان شتابان به پشت پرده رفتند. رسول خدا ﷺ به عمر اجازه ورود دادند در حالی که لبخند بر لب داشتند. عمر عرض کرد:
«ای رسول خدا ﷺ! خداوند همواره شما را شاد گرداند.» ایشان فرمودند: «از این زنانی که نزد من بودند تعجب کردم؛ به محض اینکه صدای تو را شنیدند، شتابان به پشت پرده رفتند.» عمر گفت: «ای رسول خدا ﷺ! شما سزاوارترید که از شما بیم داشته باشند.» سپس به آن زنان گفت: «ای دشمنان جان خویش! آیا از من میترسید و از رسول خدا ﷺ نمیترسید؟» پاسخ دادند: «آری، زیرا تو نسبت به رسول خدا ﷺ خشنتر و سختگیرتری هستی.» آنگاه رسول خدا ﷺ فرمودند: «سوگند به آنکه جانم در دست اوست، شیطان هرگز تو را در مسیری نبیند مگر اینکه آن مسیر را رها کرده و راه دیگری را پیش گیرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمر چنان هیبتی داشت که شیطان راه دیگری در پیش گرفت.
زنان وقتی عمر وارد شد، پشت یک جداکننده رفتند.
تعبیری تصویری از دوری شیطان از عمر، بهسبب استواری و پرهیزگاری اوست.
عالمان کلاسیک، سخن دربارهٔ راه دیگر شیطان را فضیلتی ویژه برای عمر و نشانهای از استواری او در برابر بدی دانستهاند. آنان همچنین از این روایت برداشت کردهاند که پیامبر ﷺ با مردم نرمخو بود؛ درحالیکه زنان عمر را سختگیرتر و خشنتر توصیف کردند. این روایت ستایشی از عمر است، نه قاعدهای کلی که سختگیری بهخودیخود فضیلت باشد.
- با دوری آگاهانه از موقعیتهایی که ایمان و منش شما را تحت فشار میگذارند، در برابر وسوسه استوار بمانید.
- مرزبندی روشن را با نرمخوییای که پیامبر ﷺ در برخورد با دیگران نشان میداد همراه کنید.
- از ویژگیهای خوب دیگران قدردانی کنید، بیآنکه رفتارهای نامطلوبشان را شایستهٔ الگوگیری جلوه دهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.