پیامبران · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari، حدیث 3409

روایت‌شده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: پیامبران
صحيح البخاري
چه کسی روایت کرد؟

از البخاري تا پیامبر ﷺ

Sahih (معتبر)
  1. 1عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِآن را به البخاري روایت کرد
  2. 2إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ
  3. 3ابْنِ شِهَابٍ
  4. 4حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
  5. 5أَبَا هُرَيْرَةَ
  6. 6رسول خدا ﷺ

ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَقَالَ لَهُ مُوسَى أَنْتَ آدَمُ الَّذِي أَخْرَجَتْكَ خَطِيئَتُكَ مِنَ الْجَنَّةِ‏.‏ فَقَالَ لَهُ آدَمُ أَنْتَ مُوسَى الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِرِسَالاَتِهِ وَبِكَلاَمِهِ، ثُمَّ تَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ قُدِّرَ عَلَىَّ قَبْلَ أَنْ أُخْلَقَ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى ‏"‏ مَرَّتَيْنِ‏.‏

ترجمه

عبدالعزيز بن عبدالله به ما حديث نقل كرد، ابراهيم بن سعد به ما نقل كرد، از ابن شهاب، از حميد بن عبدالرحمن، كه ابوهريره گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:

«آدم و موسی با يكديگر محاجّه كردند. موسی به او گفت: 'تو همان آدمی هستی كه خطايت تو را از بهشت بيرون راند.' آدم به او گفت: 'تو همان موسی هستی كه خداوند تو را برای رسالتش و سخن گفتن مستقيم با خود برگزيد، آنگاه مرا بر امری سرزنش می‌كنی كه پيش از آفرينشم بر من مقدّر شده بود؟'» پس رسول الله ﷺ دو بار فرمودند: «بدين سان آدم بر موسی حجّت آورد (و غلبه يافت).»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

آدم با اشاره به تقدیر پیشین خداوند، سرزنش موسی را پاسخ داد.

توضیح واژه‌های دشوار
گفت‌وگو کردند

بحثی کردند و هر یک استدلال خود را مطرح کرد.

از پیش مقدر شده بود

تقدیر خداوند این رویداد را پیش از آفریده‌شدن آدم در بر می‌گرفت.

پیروز شد

آدم در این گفت‌وگو پاسخ تعیین‌کننده را داد؛ این به معنای برتری کلی یکی از پیامبران بر دیگری نیست.

برداشت‌های عالمان

عالمان کلاسیک توضیح می‌دهند که آدم برای رویدادی در گذشته به تقدیر خداوند استناد کرد، آن هم پس از آنکه توبه کرده و آمرزش یافته بود. این امر مجوزی برای گناه‌کردن یا شانه‌خالی‌کردن از مسئولیت نیست: انسان باید برای انتخاب‌ها و گناهان خود توبه کند و مسئولیت بپذیرد. بنابراین، بحث دربارهٔ آزمون و پیامدهای آن رویداد است، نه انکار خطای آدم. چهار مکتب فقهی اهل‌سنت از این روایت اجازهٔ توجیه گناهان با تقدیر را برداشت نمی‌کنند.

درس‌هایی برای امروز
  1. هرگز ایمان به تقدیر خداوند را بهانهٔ خطا قرار نده؛ توبه کن و هرجا می‌توانی جبران کن.
  2. هنگام سخن‌گفتن از رویدادی در گذشته، تقدیر خداوند را از مسئولیت انتخاب‌های خود جدا بدان.
  3. اختلاف‌نظرها را محترمانه مطرح کن و مفهوم سخنان دیگران را با دقت بسنج.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.