Sahih al-Bukhari، حدیث 4453
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا أَبُو سَلَمَةَ
- 1يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍآن را به البخاري روایت کرد
- 2اللَّيْثُ
- 3عُقَيْلٍ
- 4ابْنِ شِهَابٍ
- 5أَبُو سَلَمَةَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَقْبَلَ عَلَى فَرَسٍ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنْحِ حَتَّى نَزَلَ، فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمْ يُكَلِّمِ النَّاسَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ، فَتَيَمَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُغَشًّى بِثَوْبِ حِبَرَةٍ، فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ وَبَكَى. ثُمَّ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، وَاللَّهِ لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ، أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَا. قَالَ الزُّهْرِيُّ وَحَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، خَرَجَ وَعُمَرُ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَالَ اجْلِسْ يَا عُمَرُ، فَأَبَى عُمَرُ أَنْ يَجْلِسَ. فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَيْهِ وَتَرَكُوا عُمَرَ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمَّا بَعْدُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ، قَالَ اللَّهُ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ} إِلَى قَوْلِهِ {الشَّاكِرِينَ} وَقَالَ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ هَذِهِ الآيَةَ حَتَّى تَلاَهَا أَبُو بَكْرٍ، فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ كُلُّهُمْ فَمَا أَسْمَعُ بَشَرًا مِنَ النَّاسِ إِلاَّ يَتْلُوهَا. فَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ عُمَرَ قَالَ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ تَلاَهَا فَعَقِرْتُ حَتَّى مَا تُقِلُّنِي رِجْلاَىَ، وَحَتَّى أَهْوَيْتُ إِلَى الأَرْضِ حِينَ سَمِعْتُهُ تَلاَهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ مَاتَ.
یحیی بن بُکیر به ما حدیث کرد، لیث به ما حدیث کرد، از عقیل، از ابن شهاب که گفت: ابوسلمه مرا خبر داد که عایشه رضی الله عنها او را خبر داده است که ابوبکر رضی الله عنه سوار بر اسب از خانهاش در
«سُنج» آمد. پیاده شد و وارد مسجد گردید، اما با مردم سخن نگفت تا اینکه نزد عایشه رفت. سپس به سوی رسول الله ﷺ رفت در حالی که ایشان با پارچهای یمنی (حِبَره) پوشیده شده بودند. صورت مبارک ایشان را کنار زد، بر روی ایشان خم شد، ایشان را بوسید و گریست. آنگاه فرمود: «پدر و مادرم فدایت باد! سوگند به الله، خداوند هرگز دو مرگ را بر تو جمع نخواهد کرد؛ آن مرگی که بر تو نوشته شده بود، فرا رسید.» زهری گفت: و ابوسلمه برایم حدیث کرد از عبدالله بن عباس که ابوبکر بیرون آمد در حالی که عمر با مردم صحبت میکرد. ابوبکر فرمود: «ای عمر! بنشین.» اما عمر از نشستن امتناع ورزید. پس مردم به سوی ابوبکر روی آوردند و عمر را رها کردند. ابوبکر فرمود: «اما بعد، هر کس از شما محمد ﷺ را میپرستید، همانا محمد ﷺ وفات یافته است، و هر کس از شما الله را میپرستد، همانا الله زنده است و هرگز نمیمیرد.» خداوند فرموده است: {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ...} تا پایان آیه {...الشَّاكِرِينَ}. ابن عباس گفت: سوگند به الله، گویی مردم نمیدانستند که خداوند این آیه را نازل کرده است تا اینکه ابوبکر آن را تلاوت کرد و همه مردم آن را از او دریافت نمودند، چنانکه من هیچ انسانی را نمیشنیدم مگر اینکه آن را تلاوت میکرد. سعید بن مسیب به من خبر داد که عمر گفت: «سوگند به الله، همین که شنیدم ابوبکر آن را تلاوت کرد و اعلام نمود که پیامبر ﷺ وفات یافته است، پاهایم توان ایستادن نداشت و بر زمین افتادم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوبکر به جامعه یادآوری کرد که تنها الله جاودانه است.
پس از درگذشت پیامبر ﷺ، ابوبکر با جامعهٔ بهتزده سخن گفت و آیهٔ ۱۴۴ سورهٔ آلعمران را تلاوت کرد.
پارچهای از یمن با نوارها یا نقشهای تزئینی.
جایی نزدیک مدینه که ابوبکر در آن زمان در آن اقامت داشت.
آیهای که تأکید میکند محمد ﷺ پیامبر است و دین الله با درگذشت پیامبری پایان نمییابد.
دانشمندان از این روایت درمییابند که محبت به پیامبر ﷺ با پذیرش انسانبودن و مرگپذیری او همراه است. استناد ابوبکر به آیهٔ ۱۴۴ سورهٔ آلعمران، در لحظهای تکاندهنده فهم جامعه را اصلاح کرد. این سخن که الله پیامبر ﷺ را دو بار نمیمیراند، تأیید میکند که مرگ دنیویِ مقدر او یک بار رخ داد. این روایت همچنین میآموزد که گریستن از اندوه با شکیبایی و ایمان ناسازگار نیست.
- هنگام سردرگمی به قرآن بازگردید و بگذارید وحی روشن، فهم شما را هدایت کند.
- محبت و اندوه خود را باوقار نشان دهید و در عین حال تنها پروردگار جاودانه، الله، را بپرستید.
- در بحران آرام و مستند سخن بگویید تا مردم تکیهگاهی بیابند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.