Sahih al-Bukhari، حدیث 6112
روایتشده توسط Zaid ibn Khalid al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zaid ibn Khalid al-Juhani
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنَا رَبِيعَةُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً، ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا، ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " خُذْهَا، فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ، أَوْ لأَخِيكَ، أَوْ لِلذِّئْبِ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ ـ أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ ـ ثُمَّ قَالَ " مَالَكَ وَلَهَا، مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ".
محمد برای ما حدیث کرد، اسماعیل بن جعفر برای ما حدیث کرد، ربیعة بن ابی عبدالرحمن به ما خبر داد، از یزید، غلام آزادشدهی مُنبَعِث، از زید بن خالد جُهَنی روایت شده است که مردی از رسول الله ﷺ دربارهی
«لُقَطه» (شیء گمشده یا افتاده) پرسید. ایشان فرمودند: «یک سال آن را اعلام کن، سپس بند و کیسهی ظرف آن را بشناس و پس از آن آن را مصرف نما؛ اگر صاحبش آمد، آن را به او بپرداز.» مرد گفت: «ای رسول الله ﷺ! حکم گوسفند گمشده چیست؟» فرمودند: «آن را بردار، زیرا یا مال توست، یا مال برادرت، یا طعمهی گرگ.» مرد دوباره پرسید: «ای رسول الله ﷺ! حکم شتر گمشده چیست؟» آنگاه رسول الله ﷺ چنان خشمگین شدند که گونههایشان سرخ شد — یا صورتشان سرخ شد — سپس فرمودند: «تو را با آن چه کار؟ کفش و مشک آبش همراه اوست، تا زمانی که صاحبش او را بیابد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Znalezienie cennej rzeczy wymaga publicznego ogłoszenia i zwrotu właścicielowi; zwierzęta wymagają różnego postępowania ochronnego.
Znaleziony przedmiot należący do kogoś innego, na przykład portfel.
Zamknięcie i opakowanie znalezionej rzeczy; ich rozpoznanie pomaga ustalić właściciela.
Zwierzę, które oddaliło się od właściciela lub się zgubiło.
Klasyczni uczeni wywodzą, że znalezienie cennej rzeczy należy ogłaszać przez rok, opisując ją tak, by właściciel mógł ją rozpoznać, lecz nie ujawniając wszystkich cech. Potem znalazca może z niej skorzystać, ale nadal ponosi odpowiedzialność: jeśli zgłosi się właściciel, musi zwrócić mu znalezioną rzecz albo jej równowartość. Owcę wolno zabrać, ponieważ jest narażona na zagubienie lub atak drapieżników. Wielbłąda należy zostawić, gdyż potrafi sam zadbać o siebie, korzystając z pożywienia i wody. Szkoły prawa omawiają szczegółowe zasady ogłaszania znaleziska i postępowania ze znalezionymi rzeczami.
- Ogłaszaj znalezienie cennej rzeczy i nie ujawniaj cech, dzięki którym właściciel może ją rozpoznać.
- Nie traktuj znalezionej rzeczy tak, jakby z samego faktu znalezienia należała do ciebie; zadbaj o możliwość zwrotu jej właścicielowi.
- W przypadku znalezionego zwierzęcia oceń jego potrzeby i przestrzegaj właściwych zasad religijnych dotyczących ochrony i opieki.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.