Sahih al-Bukhari، حدیث 6691
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا ابْنِ جُرَيْجٍ
- 1الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍآن را به البخاري روایت کرد
- 2الْحَجَّاجُ
- 3ابْنِ جُرَيْجٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَزْعُمُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، وَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً، فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَنَّ أَيَّتَنَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ، أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ ذَلِكَ لَهُ. فَقَالَ " لاَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، وَلَنْ أَعُودَ لَهُ ". فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ}، {إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ}، لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ، {وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا} لِقَوْلِهِ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً ". وَقَالَ لِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى عَنْ هِشَامٍ، " وَلَنْ أَعُودَ لَهُ، وَقَدْ حَلَفْتُ، فَلاَ تُخْبِرِي بِذَلِكَ أَحَدًا ".
حسن بن محمد برای ما حدیث کرد، حجاج برای ما حدیث کرد، از ابن جریج، که گفت:
«عطا ادعا کرد که عبید بن عمیر را شنیده است که میگفت: من عایشه را شنیدم که میگفت پیامبر ﷺ در خانه زینب بنت جحش اقامت میکردند و در آنجا عسل مینوشیدند. پس من و حفصه با هم توافق کردیم که هر کداممان که پیامبر ﷺ نزد او وارد شدند، بگوید: "من بوی مغافیر از تو حس میکنم، آیا مغافیر خوردهای؟" سپس هنگامی که ایشان نزد یکی از آنان وارد شدند، آن زن این سخن را به ایشان گفت. پیامبر ﷺ فرمودند: "نه، بلکه من در خانه زینب بنت جحش عسل نوشیدهام و دیگر هرگز به سراغ آن نخواهم رفت." آنگاه این آیه نازل شد: {ای پیامبر! چرا چیزی را که خدا برایت حلال کرده است، بر خود حرام میسازی؟} و {اگر شما دو نفر به سوی خدا توبه کنید} که خطاب به عایشه و حفصه است؛ و نیز {و چون پیامبر سخنی را پنهانی به یکی از همسرانش گفت} که اشاره به فرمایش ایشان دارد که: "بلکه من عسل نوشیدم." ابراهیم بن موسی از هشام به من گفت: "و دیگر به سراغ آن نخواهم رفت و قسم هم خوردهام، پس این موضوع را به کسی خبر مده."
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای دلجویی از همسرانش، عسلِ حلال را کنار گذاشت.
عایشه نقل میکند که او و حفصه توافق کردند به پیامبر ﷺ بگویند بوی مَغافیر از ایشان احساس میکنند؛ این ماجرا پس از آن بود که پیامبر در خانهٔ زینب بنت جحش عسل نوشیده بود. ایشان پس از آن تصمیم گرفتند دیگر عسل ننوشند. آیات ۶۶:۱–۴ با این رویداد مرتبط دانسته شدهاند.
گیاهی با بویی ناخوشایند؛ در اینجا از نام آن استفاده شد تا پیامبر ﷺ تصور کنند بوی دهانشان ناخوشایند است.
وعدهای محکم که در آن شخص خدا را گواه میگیرد.
پیامی که خداوند به پیامبر ﷺ ابلاغ کرد.
عالمان از این آیات برداشت میکنند که شخص نباید چیزی را که خدا حلال کرده بر خود حرام سازد، هرچند ممکن است برای ملاحظهٔ دیگران داوطلبانه از آن صرفنظر کند. اگر سوگند معتبری شکسته شود، کفارهٔ مقرر بر عهده است؛ فقیهان چهار مذهب اهلسنت شرایط آن را در مباحث احکام سوگند بررسی میکنند. این روایت همچنین نشان میدهد که تأثیرگذاری میان همسران باید با دقت و صداقت همراه باشد و گفتوگوی محرمانه نباید بیدلیل فاش شود.
- چیزی را که خدا حلال کرده بیدرنگ بر خود حرام نکن؛ در صورت نیاز، دربارهٔ کفارهٔ سوگند از فردی آگاه راهنمایی بگیر.
- تنشهای زناشویی را صادقانه و بدون فریب مطرح کنید.
- با سخنان محرمانه بااحتیاط برخورد کنید و بیدلیل آنها را بازگو نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.