Sahih Muslim หะดีษที่ 7018
รายงานโดย Ka'b ibn Malik พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ka'b ibn Malik
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ مَوْلَى بَنِي أُمَيَّةَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ ثُمَّ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ تَبُوكَ وَهُوَ يُرِيدُ الرُّومَ وَنَصَارَى الْعَرَبِ بِالشَّامِ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ كَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ إِلاَّ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ غَيْرَ أَنِّي قَدْ تَخَلَّفْتُ فِي غَزْوَةِ بَدْرٍ وَلَمْ يُعَاتِبْ أَحَدًا تَخَلَّفَ عَنْهُ إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُسْلِمُونَ يُرِيدُونَ عِيرَ قُرَيْشٍ حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهُمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَوَاثَقْنَا عَلَى الإِسْلاَمِ وَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَشْهَدَ بَدْرٍ وَإِنْ كَانَتْ بَدْرٌ أَذْكَرَ فِي النَّاسِ مِنْهَا وَكَانَ مِنْ خَبَرِي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ قَطُّ أَقْوَى وَلاَ أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْهُ فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُ قَبْلَهَا رَاحِلَتَيْنِ قَطُّ حَتَّى جَمَعْتُهُمَا فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَرٍّ شَدِيدٍ وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا وَاسْتَقْبَلَ عَدُوًّا كَثِيرًا فَجَلاَ لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ غَزْوِهِمْ فَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِمُ الَّذِي يُرِيدُ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَثِيرٌ وَلاَ يَجْمَعُهُمْ كِتَابُ حَافِظٍ - يُرِيدُ بِذَلِكَ الدِّيوَانَ - قَالَ كَعْبٌ فَقَلَّ رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَتَغَيَّبَ يَظُنُّ أَنَّ ذَلِكَ سَيَخْفَى لَهُ مَا لَمْ يَنْزِلْ فِيهِ وَحْىٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تِلْكَ الْغَزْوَةَ حِينَ طَابَتِ الثِّمَارُ وَالظِّلاَلُ فَأَنَا إِلَيْهَا أَصْعَرُ فَتَجَهَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَطَفِقْتُ أَغْدُو لِكَىْ أَتَجَهَّزَ مَعَهُمْ فَأَرْجِعُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا . وَأَقُولُ فِي نَفْسِي أَنَا قَادِرٌ عَلَى ذَلِكَ إِذَا أَرَدْتُ . فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى اسْتَمَرَّ بِالنَّاسِ الْجِدُّ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَادِيًا وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَلَمْ أَقْضِ مِنْ جَهَازِي شَيْئًا ثُمَّ غَدَوْتُ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى أَسْرَعُوا وَتَفَارَطَ الْغَزْوُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَرْتَحِلَ فَأُدْرِكَهُمْ فَيَا لَيْتَنِي فَعَلْتُ ثُمَّ لَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَطَفِقْتُ إِذَا خَرَجْتُ فِي النَّاسِ بَعْدَ خُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْزُنُنِي أَنِّي لاَ أَرَى لِي أُسْوَةً إِلاَّ رَجُلاً مَغْمُوصًا عَلَيْهِ فِي النِّفَاقِ أَوْ رَجُلاً مِمَّنْ عَذَرَ اللَّهُ مِنَ الضُّعَفَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَلَغَ تَبُوكًا فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْقَوْمِ بِتَبُوكَ " مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ " . قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ وَالنَّظَرُ فِي عِطْفَيْهِ . فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ بِئْسَ مَا قُلْتَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إِلاَّ خَيْرًا . فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ رَأَى رَجُلاً مُبَيِّضًا يَزُولُ بِهِ السَّرَابُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُنْ أَبَا خَيْثَمَةَ " . فَإِذَا هُو أَبُو خَيْثَمَةَ الأَنْصَارِيُّ وَهُوَ الَّذِي تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِينَ لَمَزَهُ الْمُنَافِقُونَ . فَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ تَوَجَّهَ قَافِلاً مِنْ تَبُوكَ حَضَرَنِي بَثِّي فَطَفِقْتُ أَتَذَكَّرُ الْكَذِبَ وَأَقُولُ بِمَ أَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ غَدًا وَأَسْتَعِينُ عَلَى ذَلِكَ كُلَّ ذِي رَأْىٍ مِنْ أَهْلِي فَلَمَّا قِيلَ لِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَظَلَّ قَادِمًا زَاحَ عَنِّي الْبَاطِلُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْهُ بِشَىْءٍ أَبَدًا فَأَجْمَعْتُ صِدْقَهُ وَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَادِمًا وَكَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَعَلَ ذَلِكَ جَاءَهُ الْمُخَلَّفُونَ فَطَفِقُوا يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ وَيَحْلِفُونَ لَهُ وَكَانُوا بِضْعَةً وَثَمَانِينَ رَجُلاً فَقَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلاَنِيَتَهُمْ وَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَوَكَلَ سَرَائِرَهُمْ إِلَى اللَّهِ حَتَّى جِئْتُ فَلَمَّا سَلَّمْتُ تَبَسَّمَ تَبَسُّمَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ " تَعَالَ " . فَجِئْتُ أَمْشِي حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لِي " مَا خَلَّفَكَ " . أَلَمْ تَكُنْ قَدِ ابْتَعْتَ ظَهْرَكَ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ جَلَسْتُ عِنْدَ غَيْرِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا لَرَأَيْتُ أَنِّي سَأَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ بِعُذْرٍ وَلَقَدْ أُعْطِيتُ جَدَلاً وَلَكِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ لَئِنْ حَدَّثْتُكَ الْيَوْمَ حَدِيثَ كَذِبٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّي لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يُسْخِطَكَ عَلَىَّ وَلَئِنْ حَدَّثْتُكَ حَدِيثَ صِدْقٍ تَجِدُ عَلَىَّ فِيهِ إِنِّي لأَرْجُو فِيهِ عُقْبَى اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ لِي عُذْرٌ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ قَطُّ أَقْوَى وَلاَ أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْكَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا هَذَا فَقَدْ صَدَقَ فَقُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِيكَ " . فَقُمْتُ وَثَارَ رِجَالٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَاتَّبَعُونِي فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَاكَ أَذْنَبْتَ ذَنْبًا قَبْلَ هَذَا لَقَدْ عَجَزْتَ فِي أَنْ لاَ تَكُونَ اعْتَذَرْتَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا اعْتَذَرَ بِهِ إِلَيْهِ الْمُخَلَّفُونَ فَقَدْ كَانَ كَافِيَكَ ذَنْبَكَ اسْتِغْفَارُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَكَ . قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زَالُوا يُؤَنِّبُونَنِي حَتَّى أَرَدْتُ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأُكَذِّبَ نَفْسِي - قَالَ - ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ هَلْ لَقِيَ هَذَا مَعِي مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَعَمْ لَقِيَهُ مَعَكَ رَجُلاَنِ قَالاَ مِثْلَ مَا قُلْتَ فَقِيلَ لَهُمَا مِثْلُ مَا قِيلَ لَكَ - قَالَ - قُلْتُ مَنْ هُمَا قَالُوا مُرَارَةُ بْنُ رَبِيعَةَ الْعَامِرِيُّ وَهِلاَلُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ - قَالَ - فَذَكَرُوا لِي رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شِهِدَا بَدْرًا فِيهِمَا أُسْوَةٌ - قَالَ - فَمَضَيْتُ حِينَ ذَكَرُوهُمَا لِي . قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلاَمِنَا أَيُّهَا الثَّلاَثَةُ مِنْ بَيْنِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ - قَالَ - فَاجْتَنَبَنَا النَّاسُ - وَقَالَ - تَغَيَّرُوا لَنَا حَتَّى تَنَكَّرَتْ لِي فِي نَفْسِيَ الأَرْضُ فَمَا هِيَ بِالأَرْضِ الَّتِي أَعْرِفُ فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً فَأَمَّا صَاحِبَاىَ فَاسْتَكَانَا وَقَعَدَا فِي بُيُوتِهِمَا يَبْكِيَانِ وَأَمَّا أَنَا فَكُنْتُ أَشَبَّ الْقَوْمِ وَأَجْلَدَهُمْ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَشْهَدُ الصَّلاَةَ وَأَطُوفُ فِي الأَسْوَاقِ وَلاَ يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ وَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي مَجْلِسِهِ بَعْدَ الصَّلاَةِ فَأَقُولُ فِي نَفْسِي هَلْ حَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِرَدِّ السَّلاَمِ أَمْ لاَ ثُمَّ أُصَلِّي قَرِيبًا مِنْهُ وَأُسَارِقُهُ النَّظَرَ فَإِذَا أَقْبَلْتُ عَلَى صَلاَتِي نَظَرَ إِلَىَّ وَإِذَا الْتَفَتُّ نَحْوَهُ أَعْرَضَ عَنِّي حَتَّى إِذَا طَالَ ذَلِكَ عَلَىَّ مِنْ جَفْوَةِ الْمُسْلِمِينَ مَشَيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي وَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَىَّ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَىَّ السَّلاَمَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا قَتَادَةَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَنَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . فَفَاضَتْ عَيْنَاىَ وَتَوَلَّيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ الْجِدَارَ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي فِي سُوقِ الْمَدِينَةِ إِذَا نَبَطِيٌّ مِنْ نَبَطِ أَهْلِ الشَّامِ مِمَّنْ قَدِمَ بِالطَّعَامِ يَبِيعُهُ بِالْمَدِينَةِ يَقُولُ مَنْ يَدُلُّ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ - قَالَ - فَطَفِقَ النَّاسُ يُشِيرُونَ لَهُ إِلَىَّ حَتَّى جَاءَنِي فَدَفَعَ إِلَىَّ كِتَابًا مِنْ مَلِكِ غَسَّانَ وَكُنْتُ كَاتِبًا فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّ صَاحِبَكَ قَدْ جَفَاكَ وَلَمْ يَجْعَلْكَ اللَّهُ بِدَارِ هَوَانٍ وَلاَ مَضْيَعَةٍ فَالْحَقْ بِنَا نُوَاسِكَ . قَالَ فَقُلْتُ حِينَ قَرَأْتُهَا وَهَذِهِ أَيْضًا مِنَ الْبَلاَءِ . فَتَيَامَمْتُ بِهَا التَّنُّورَ فَسَجَرْتُهَا بِهَا حَتَّى إِذَا مَضَتْ أَرْبَعُونَ مِنَ الْخَمْسِينَ وَاسْتَلْبَثَ الْوَحْىُ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تَعْتَزِلَ امْرَأَتَكَ . قَالَ فَقُلْتُ أُطَلِّقُهَا أَمْ مَاذَا أَفْعَلُ قَالَ لاَ بَلِ اعْتَزِلْهَا فَلاَ تَقْرَبَنَّهَا - قَالَ - فَأَرْسَلَ إِلَى صَاحِبَىَّ بِمِثْلِ ذَلِكَ - قَالَ - فَقُلْتُ لاِمْرَأَتِي الْحَقِي بِأَهْلِكِ فَكُونِي عِنْدَهُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِي هَذَا الأَمْرِ - قَالَ - فَجَاءَتِ امْرَأَةُ هِلاَلِ بْنِ أُمَيَّةَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ شَيْخٌ ضَائِعٌ لَيْسَ لَهُ خَادِمٌ فَهَلْ تَكْرَهُ أَنْ أَخْدُمَهُ قَالَ " لاَ وَلَكِنْ لاَ يَقْرَبَنَّكِ " . فَقَالَتْ إِنَّهُ وَاللَّهِ مَا بِهِ حَرَكَةٌ إِلَى شَىْءٍ وَوَاللَّهِ مَا زَالَ يَبْكِي مُنْذُ كَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ إِلَى يَوْمِهِ هَذَا . قَالَ فَقَالَ لِي بَعْضُ أَهْلِي لَوِ اسْتَأْذَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي امْرَأَتِكَ فَقَدْ أَذِنَ لاِمْرَأَةِ هِلاَلِ بْنِ أُمَيَّةَ أَنْ تَخْدُمَهُ - قَالَ - فَقُلْتُ لاَ أَسْتَأْذِنُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا يُدْرِينِي مَاذَا يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اسْتَأْذَنْتُهُ فِيهَا وَأَنَا رَجُلٌ شَابٌّ - قَالَ - فَلَبِثْتُ بِذَلِكَ عَشْرَ لَيَالٍ فَكَمُلَ لَنَا خَمْسُونَ لَيْلَةً مِنْ حِينَ نُهِيَ عَنْ كَلاَمِنَا - قَالَ - ثُمَّ صَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ صَبَاحَ خَمْسِينَ لَيْلَةً عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِنَا فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ عَلَى الْحَالِ الَّتِي ذَكَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنَّا قَدْ ضَاقَتْ عَلَىَّ نَفْسِي وَضَاقَتْ عَلَىَّ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ سَمِعْتُ صَوْتَ صَارِخٍ أَوْفَى عَلَى سَلْعٍ يَقُولُ بِأَعْلَى صَوْتِهِ يَا كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ أَبْشِرْ - قَالَ - فَخَرَرْتُ سَاجِدًا وَعَرَفْتُ أَنْ قَدْ جَاءَ فَرَجٌ . - قَالَ - فَآذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ بِتَوْبَةِ اللَّهِ عَلَيْنَا حِينَ صَلَّى صَلاَةَ الْفَجْرِ فَذَهَبَ النَّاسُ يُبَشِّرُونَنَا فَذَهَبَ قِبَلَ صَاحِبَىَّ مُبَشِّرُونَ وَرَكَضَ رَجُلٌ إِلَىَّ فَرَسًا وَسَعَى سَاعٍ مِنْ أَسْلَمَ قِبَلِي وَأَوْفَى الْجَبَلَ فَكَانَ الصَّوْتُ أَسْرَعَ مِنَ الْفَرَسِ فَلَمَّا جَاءَنِي الَّذِي سَمِعْتُ صَوْتَهُ يُبَشِّرُنِي فَنَزَعْتُ لَهُ ثَوْبَىَّ فَكَسَوْتُهُمَا إِيَّاهُ بِبِشَارَتِهِ وَاللَّهِ مَا أَمْلِكُ غَيْرَهُمَا يَوْمَئِذٍ وَاسْتَعَرْتُ ثَوْبَيْنِ . فَلَبِسْتُهُمَا فَانْطَلَقْتُ أَتَأَمَّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَلَقَّانِي النَّاسُ فَوْجًا فَوْجًا يُهَنِّئُونِي بِالتَّوْبَةِ وَيَقُولُونَ لِتَهْنِئْكَ تَوْبَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ . حَتَّى دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ وَحَوْلَهُ النَّاسُ فَقَامَ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ يُهَرْوِلُ حَتَّى صَافَحَنِي وَهَنَّأَنِي وَاللَّهِ مَا قَامَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ غَيْرُهُ . قَالَ فَكَانَ كَعْبٌ لاَ يَنْسَاهَا لِطَلْحَةَ . قَالَ كَعْبٌ فَلَمَّا سَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَهُوَ يَبْرُقُ وَجْهُهُ مِنَ السُّرُورِ وَيَقُولُ " أَبْشِرْ بِخَيْرِ يَوْمٍ مَرَّ عَلَيْكَ مُنْذُ وَلَدَتْكَ أُمُّكَ " . قَالَ فَقُلْتُ أَمِنْ عِنْدِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَقَالَ " لاَ بَلْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ " . وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سُرَّ اسْتَنَارَ وَجْهُهُ كَأَنَّ وَجْهَهُ قِطْعَةُ قَمَرٍ - قَالَ - وَكُنَّا نَعْرِفُ ذَلِكَ - قَالَ - فَلَمَّا جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ مِنْ تَوْبَتِي أَنْ أَنْخَلِعَ مِنْ مَالِي صَدَقَةً إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمْسِكْ بَعْضَ مَالِكَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ " . قَالَ فَقُلْتُ فَإِنِّي أُمْسِكُ سَهْمِيَ الَّذِي بِخَيْبَرَ - قَالَ - وَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ إِنَّمَا أَنْجَانِي بِالصِّدْقِ وَإِنَّ مِنْ تَوْبَتِي أَنْ لاَ أُحَدِّثَ إِلاَّ صِدْقًا مَا بَقِيتُ - قَالَ - فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ أَنَّ أَحَدًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ أَبْلاَهُ اللَّهُ فِي صِدْقِ الْحَدِيثِ مُنْذُ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى يَوْمِي هَذَا أَحْسَنَ مِمَّا أَبْلاَنِي اللَّهُ بِهِ وَاللَّهِ مَا تَعَمَّدْتُ كَذْبَةً مُنْذُ قُلْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى يَوْمِي هَذَا وَإِنِّي لأَرْجُو أَنْ يَحْفَظَنِيَ اللَّهُ فِيمَا بَقِيَ . قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ * وَعَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّى إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ} حَتَّى بَلَغَ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ} قَالَ كَعْبٌ وَاللَّهِ مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَىَّ مِنْ نِعْمَةٍ قَطُّ بَعْدَ إِذْ هَدَانِي اللَّهُ لِلإِسْلاَمِ أَعْظَمَ فِي نَفْسِي مِنْ صِدْقِي رَسُولَ اللَّهُ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ أَكُونَ كَذَبْتُهُ فَأَهْلِكَ كَمَا هَلَكَ الَّذِينَ كَذَبُوا إِنَّ اللَّهَ قَالَ لِلَّذِينَ كَذَبُوا حِينَ أَنْزَلَ الْوَحْىَ شَرَّ مَا قَالَ لأَحَدٍ وَقَالَ اللَّهُ { سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ * يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَرْضَى عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ} قَالَ كَعْبٌ كُنَّا خُلِّفْنَا أَيُّهَا الثَّلاَثَةُ عَنْ أَمْرِ أُولَئِكَ الَّذِينَ قَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ حَلَفُوا لَهُ فَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَأَرْجَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمْرَنَا حَتَّى قَضَى اللَّهُ فِيهِ فَبِذَلِكَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَعَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا} وَلَيْسَ الَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ مِمَّا خُلِّفْنَا تَخَلُّفَنَا عَنِ الْغَزْوِ وَإِنَّمَا هُوَ تَخْلِيفُهُ إِيَّانَا وَإِرْجَاؤُهُ أَمْرَنَا عَمَّنْ حَلَفَ لَهُ وَاعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَبِلَ مِنْهُ . وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، بِإِسْنَادِ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، سَوَاءً .
รายงานโดยอิบนิ ชิฮาบว่า ท่านรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ได้ออกเดินทางไปยังทาบุก และท่าน (ศาสนทูต) มีความคิด (ที่จะข่มขวัญ) ชาวคริสต์ในอาระเบียในซีเรียและชาวโรม ท่านอิบนิ ชิฮาบ (เพิ่มเติม) รายงานว่า อับดุลเราะห์มาน บินอับดุลลอฮ์ บินกะอ์บ ได้แจ้งให้เขาทราบว่า อับดุลกะอ์บ บินกะอ์บ ซึ่งเป็นไกด์ของกะอ์บ บินมาลิก ขณะสายตาเสีย ได้ยินกะอ์บ บินมาลิก เล่าเรื่องราวของการที่เขาอยู่เบื้องหลังรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) จากการรบที่ทาบุก กะอ์บ บินมาลิก กล่าวว่า: ฉันไม่เคยอยู่เบื้องหลังรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) จากการรบใด ๆ นอกจากการรบที่ทาบุกและการรบที่บาดร สำหรับการรบที่บาดร ไม่มีใครถูกตำหนิสำหรับการอยู่เบื้องหลัง เนื่องจากรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) และมุสลิมไม่ได้ออกไปโจมตี แต่เป็นการล่อหลอกคาราวานของกุเรซ แต่เป็นอัลลอฮ์ผู้ทำให้พวกเขาเผชิญหน้ากับศัตรูโดยไม่ได้ตั้งใจ (ที่จะทำเช่นนั้น) ฉันมีเกียรติที่ได้อยู่กับรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ในคืนอัคบา เมื่อเราสาบานความจงรักภักดีต่ออิสลาม และมันเป็นสิ่งที่ฉันรักมากกว่าการเข้าร่วมการรบที่บาดร ถึงแม้บาดรจะเป็นที่นิยมในหมู่ผู้คนมากกว่านั้น (ทาบุก) และนี่คือเรื่องราวของฉันเกี่ยวกับการอยู่เบื้องหลังรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ในโอกาสของการรบที่ทาบุก ฉันไม่เคยมีทรัพย์สินเพียงพอและ (สภาพของฉัน) ก็เอื้ออำนวยมากที่สุดในโอกาสนี้ และโดยอัลลอฮ์ ฉันไม่เคยมีมาก่อนหน้านี้ในทรัพย์สินสองชิ้นพร้อมกันเลย รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ออกเดินทางเพื่อการรบนี้ในฤดูร้อนที่ร้อนจัด การเดินทางยาวและดินแดน (ที่เขาและกองทัพของเขาต้องครอบคลุม) ไม่มีน้ำ และเขาต้องเผชิญกับกองทัพขนาดใหญ่ ดังนั้นเขาจึงแจ้งให้มุสลิมทราบถึงสถานการณ์ที่แท้จริง (ที่พวกเขาต้องเผชิญ) เพื่อให้พวกเขาเตรียมอุปกรณ์ให้เพียงพอสำหรับการรบนี้ และเขายังบอกพวกเขาถึงจุดหมายปลายทางที่เขาตั้งใจจะไป และมุสลิมที่ร่วมเดินทางกับรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ในเวลานั้นมีจำนวนมาก แต่ไม่มีบันทึกที่เป็นทางการของพวกเขา กะอ์บ (เพิ่มเติม) กล่าว: มีคนไม่กี่คนที่ต้องการจะไม่ไปและเข้าใจผิดว่าพวกเขาสามารถปกปิดตัวเองได้ง่าย (และไม่ถูกตรวจจับ) จนกว่าการเปิดเผยจากอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและพระเกียรติ (จะลงมาเกี่ยวข้องกับพวกเขา) และรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ออกเดินทางในช่วงที่ผลไม้สุกและเงาของพวกเขายาวขึ้น ฉันมีความอ่อนแอสำหรับพวกเขา และในฤดูกาลนี้เองที่รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ได้เตรียมการและมุสลิมก็เช่นกัน ฉันก็ออกเดินทางในเช้าตรู่เพื่อเตรียมการร่วมกับพวกเขา แต่ฉันกลับมาและไม่ได้ทำอะไร และบอกตัวเองว่า: ฉันมีทรัพย์สินเพียงพอ (ที่จะเตรียมตัว) เมื่อไรก็ได้ และฉันก็ทำเช่นนี้ (เลื่อนการเตรียมตัว) จนกระทั่งผู้คนกำลังจะออกเดินทาง และเป็นเช้าตรู่ที่รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ออกเดินทางและมุสลิมก็เช่นกัน แต่ฉันไม่ได้เตรียมตัว ฉันออกไปแต่เช้าและกลับมา แต่ไม่ได้ตัดสินใจอะไร ฉันทำเช่นนี้เรื่อยมา จนกระทั่งพวกเขา (มุสลิม) เร่งรีบและครอบคลุมระยะทางไปมากแล้ว ฉันก็ได้ตัดสินใจที่จะเดินตามและพบพวกเขา อยากให้ฉันทำเช่นนั้น แต่บางทีอาจจะไม่ได้รับอนุญาตจากพระองค์ หลังจากที่รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ออกเดินทาง เมื่อฉันออกไปในหมู่ผู้คน ฉันก็รู้สึกตกใจที่พบว่าไม่มีใครเหมือนฉันเลย นอกจากคนที่ถูกป้ายชื่อเป็นคนหน้าซื่อใจคด หรือคนที่อัลลอฮ์ให้การยกเว้นเนื่องจากความไม่สามารถของพวกเขา และรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ไม่ได้สนใจฉันจนกว่าจะถึงทาบุก (วันหนึ่ง ขณะที่เขานั่งอยู่ในหมู่คนในทาบุก) เขากล่าวว่า: เกิดอะไรขึ้นกับกะอ์บ บินมาลิก? คนหนึ่งจากบานุซะลามะกล่าวว่า: รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) เป็นคนที่ (ความงาม) ของเสื้อคลุมของเขาและความชื่นชมในด้านของเขาทำให้เขาหลงใหล และเขาถูกกักตัวไว้ มูฎฺ บินจาบัล กล่าว: โอ้ความทุกข์แก่สิ่งที่เจ้ากำลังกล่าวหา รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) โดยอัลลอฮ์ เราไม่รู้เรื่องเขาเลยนอกจากความดี รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) อย่างไรก็ตาม เงียบไป มันเป็นช่วงเวลานั้นเองที่เขา (ศาสนทูต) เห็นคนหนึ่ง (แต่งตัวในชุดสีขาวทั้งตัว) ทำลายภาพลวงตาของตา (ภาพลวงตา) จากนั้นรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ก็กล่าวว่า: ขอให้เขาเป็นอาบูขาอิธาม และก็เป็นอาบูขาอิธาม อัล-อันศารี และเขาคือคนที่บริจาคหนึ่งซา'ของอินทผลัม และถูกคนหน้าซื่อใจคดดูถูกเหยียดหยาม กะอ์บ บินมาลิก กล่าวเพิ่มเติม: เมื่อข่าวนี้มาถึงฉันว่ารัสเซียของอิสลาม (ﷺ) กำลังจะกลับจากทาบุก ฉันก็รู้สึกวิตกอย่างมาก ฉันคิดจะสร้างเรื่องเท็จและถามตัวเองว่าจะช่วยตัวเองให้รอดพ้นจากความโกรธของเขาในวันรุ่งขึ้นอย่างไร ในเรื่องนี้ ฉันได้ขอความช่วยเหลือจากคนรอบข้างในครอบครัวของฉัน และเมื่อมีคนบอกฉันว่ารัสเซียของอิสลาม (ﷺ) กำลังจะมาถึง ความคิดเท็จทั้งหลายก็ถูกขจัดออกจากใจฉัน และฉันก็สรุปว่า ไม่มีอะไรจะช่วยฉันได้ นอกจากการพูดความจริง และฉันก็เลือกที่จะพูดความจริง และเป็นเช้าตรู่ที่รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) มาถึง (ในมาดินะ) และเป็นนิสัยของเขาที่เมื่อเขากลับจากการเดินทาง เขาจะไปที่มัสยิดก่อน แล้วทำสองร็อกอัฏนาฟ (นมัสการขอบคุณ) แล้วนั่งอยู่ในหมู่คน และเมื่อเขาทำเช่นนั้น คนที่เหลืออยู่เบื้องหลังเขาก็เริ่มเสนอข้อแก้ตัวและให้คำมั่นสัญญาก่อนเขา และพวกเขามากกว่าหกสิบคน รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ยอมรับข้อแก้ตัวของพวกเขาในทันที และรับคำมั่นสัญญาและขออภัยโทษให้พวกเขา และปล่อยให้ความตั้งใจลับของพวกเขาเป็นของอัลลอฮ์ จนกระทั่งฉันได้เข้าเผชิญหน้าเขา ฉันทักทายเขา และเขายิ้ม และมีความโกรธเล็กน้อยในนั้น เขา (ศาสนทูต) แล้วกล่าวกับฉัน: จงมาใกล้ๆ ฉันก็เข้าไปนั่งต่อหน้าเขา เขาถามฉัน: อะไรทำให้เจ้าหลบเลี่ยง? เจ้าหรือลำบากใจที่จะออกไปขี่ม้า? ฉันตอบ: รัสเซียของอิสลาม, โดยอัลลอฮ์ ถ้าฉันจะนั่งอยู่ต่อหน้าคนอื่นจากหมู่คนในโลกนี้ ฉันก็แน่นอนจะรอดพ้นจากความโกรธของเขาในข้ออ้างหนึ่ง (หรืออีกข้อหนึ่ง) และฉันก็มีความสามารถในการโต้แย้ง แต่โดยอัลลอฮ์ ฉันรู้ดีว่าถ้าฉันจะเสนอข้อแก้ตัวเท็จต่อหน้าคุณเพื่อให้คุณพอใจ อัลลอฮ์จะโกรธเคืองคุณแน่นอน และถ้าฉันพูดความจริง คุณอาจจะไม่พอใจฉัน แต่ฉันหวังว่าอัลลอฮ์จะทำให้จบสิ้นดี และโดยอัลลอฮ์ ไม่มีข้อแก้ตัวที่สมควรสำหรับฉันเลย โดยอัลลอฮ์ ฉันไม่เคยมีทรัพย์สินดีเท่านี้มาก่อน และไม่มีสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยเท่านี้มาก่อนในช่วงที่ฉันอยู่เบื้องหลังคุณ (ล้มเหลวในการเข้าร่วมการเดินทาง) จากนั้นรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) กล่าวว่า: คนนี้พูดความจริง ดังนั้นจงลุกขึ้นจนกว่าอัลลอฮ์จะตัดสินใจในกรณีของเจ้า ฉันลุกขึ้นและบางคนจากบานุซะลามะก็รีบตามฉันไป และเขากล่าวกับฉัน: โดยอัลลอฮ์ เราไม่รู้เรื่องเจ้าก่อนหน้านี้ว่าทำบาปอะไร แต่เจ้าก็แสดงความไม่สามารถที่จะเสนอข้อแก้ตัวต่อรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) เหมือนกับคนที่อยู่เบื้องหลังเขา ซึ่งได้เสนอข้อแก้ตัวแล้ว มันก็เพียงพอแล้วสำหรับการอภัยโทษบาปของเจ้า ที่รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) จะขออภัยโทษให้เจ้า โดยอัลลอฮ์ พวกเขายังคงปลุกปั่นให้ฉันจนฉันคิดจะกลับไปหารัสเซียของอิสลาม (ﷺ) และโต้แย้งตัวเอง แล้วฉันก็ถามพวกเขา: มีใครอีกบ้างที่ได้พบชะตากรรมเดียวกัน? พวกเขากล่าวว่า: ใช่ มีสองคนที่ได้พบชะตากรรมเดียวกันกับเจ้า และได้พูดคำเดียวกันกับเจ้า และคำตัดสินเดียวกันก็ได้ถูกลงโทษในกรณีของพวกเขาเช่นเดียวกับของเจ้า ฉันถาม: พวกเขาคือใคร? พวกเขากล่าวว่า: มูราระ บินอัล-ราบิอะ อามีรี และฮิละล บินอุมายะ อัล-วะกาฟี พวกเขาได้กล่าวถึงสองคนนี้ซึ่งเป็นคนศักดิ์สิทธิ์ที่ได้เข้าร่วมการรบที่บาดร และเป็นตัวอย่างให้ฉันดูในพวกเขา ฉันก็จากไปเมื่อพวกเขาได้กล่าวชื่อสองคนนี้ รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ห้ามไม่ให้มุสลิมพูดคุยกับสามคนในหมู่พวกเขา (ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเขา) ผู้คนเริ่มหลีกเลี่ยงเราและท่าทีของพวกเขาต่อเราเปลี่ยนไป และดูเหมือนว่าบรรยากาศทั้งหมดได้กลายเป็น (เป็นศัตรู) ต่อเรา และแท้จริงแล้วเป็นบรรยากาศเดียวกันกับที่ฉันรู้ดีและอาศัยอยู่ (เป็นเวลานาน) เราใช้ชีวิตอยู่ในสภาพนี้เป็นเวลาห้าสิบคืน และเพื่อนสองคนของฉันก็อยู่ในบ้านของพวกเขาและใช้เวลาส่วนใหญ่ในน้ำตา แต่เนื่องจากฉันยังหนุ่มและแข็งแรงในหมู่พวกเขา ฉันก็ออกจากบ้าน เข้าร่วมการนมัสการหมู่คณะ เคลื่อนที่ในตลาด แต่ไม่มีใครพูดคุยกับฉัน ฉันไปหารัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ขณะที่เขานั่งอยู่ในหมู่คนหลังการละหมาด ทักทายเขาและถามตัวเองว่าริมฝีปากของเขาเคลื่อนไหวตอบสนองต่อคำทักทายของฉันหรือไม่ จากนั้นฉันก็ทำการละหมาดข้างเขาและมองเขาด้วยสายตาแอบมอง และเมื่อฉันสนใจการละหมาดของฉัน เขาก็มองฉัน และเมื่อฉันเหลือบมองเขา เขาก็หันสายตาหนีจากฉัน และเมื่อการปฏิบัติที่รุนแรงของมุสลิมต่อฉันยืดเยื้อไปนาน ฉันก็เดินไปจนขึ้นไปบนกำแพงของสวนอาบู กะฏัฏฎา ซึ่งเป็นญาติของฉัน และฉันก็รักเขามาก ฉักทายเขา แต่โดยอัลลอฮ์ เขาไม่ได้ตอบสนองต่อคำทักทายของฉัน ฉันกล่าวกับเขา: อาบู กะฏัฏฎา ฉันขออัลลอฮ์ให้คุณรู้ว่าฉันรักอัลลอฮ์และรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) มากที่สุด เขาเงียบ ฉันก็พูดซ้ำอีกว่า: ฉันขออัลลอฮ์ให้คุณรู้ว่าฉันรักอัลลอฮ์และรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) มากที่สุด เขาเงียบอีกครั้ง ฉันก็ขอร้องเขาอีกครั้ง เขากล่าวว่า: อัลลอฮ์และรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ก็รู้ดีที่สุดในเรื่องนี้ ดวงตาของฉันเริ่มรินไหลและฉันก็กลับลงมาจากกำแพง ขณะเดินในตลาดมะดีนะ ชาวนาบาเทียนจากชาวนาบาเทียนในซีเรีย ซึ่งมาขายอาหารในมะดีนะ ขอให้ผู้คนชี้ทางไปยังกะอ์บ บินมาลิก ผู้คนชี้ไปที่ฉัน เขามาหาฉันและมอบจดหมายจากกษัตริย์แห่งกัสซาน และในฐานะที่ฉันเป็นนักเขียน ฉันอ่านจดหมายนั้นและเขียนไว้ว่า:
"เมื่อถึงจุดประสงค์ของฉัน ได้รับการแจ้งให้เราทราบว่ามิตรของท่าน (รัสเซียของอิสลาม) กำลังทำร้ายท่าน และอัลลอฮ์ไม่ได้สร้างท่านให้เป็นที่ที่ท่านจะถูกดูถูกและไม่สามารถหาที่ของท่านได้ ดังนั้นจงมาหาเราเพื่อให้เรามอบเกียรติแก่ท่าน" เมื่อฉันอ่านจดหมายนั้น ฉันก็กล่าวว่า: นี่ก็เป็นภัยพิบัติอีกอย่างหนึ่ง ดังนั้นฉันจึงเผามันในเตา เมื่อผ่านไปสี่สิบวันจากห้าสิบวัน และรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ไม่ได้รับการเปิดเผยความรู้สึกใด ๆ ก็มีผู้ส่งสารของรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) มาหาฉันและกล่าวว่า: แท้จริงแล้ว รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ได้สั่งให้เจ้าพักอยู่ห่างจากภรรยาของเจ้า ฉันถาม: ควรหย่าร้างเธอหรือไม่ หรือควรทำอะไร? เขากล่าวว่า: ไม่ แต่ให้แยกจากเธอและอย่ามีความสัมพันธ์ทางเพศกับเธอ เช่นเดียวกันก็ส่งข้อความนี้ไปยังเพื่อนร่วมทางของฉัน ดังนั้นฉันจึงบอกกับภรรยาของฉัน: จงไปอยู่กับพ่อแม่ของเธอและอยู่ที่นั่นจนกว่าอัลลอฮ์จะตัดสินใจในกรณีของฉัน ภรรยาของฮิละล บินอุมายะ มาหารัสเซียของอิสลาม (ﷺ) และกล่าวว่า: อัลลอฮ์ของท่าน ศาสนทูตของท่าน ฮิละล บินอุมายะ เป็นคนชราภาพ ไม่มีคนรับใช้ ท่านไม่อนุญาตให้ฉันรับใช้เขาหรือไม่? เขากล่าวว่า: ไม่ แต่จงอย่าเข้าใกล้เขา เธอกล่าวว่า: โดยอัลลอฮ์ เขาไม่มีความรู้สึกเช่นนั้นเลย ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาใช้เวลาน้ำตาไหลในความเศร้าโศก บางสมาชิกในครอบครัวของฉันกล่าวกับฉันว่า: ถ้าหากเจ้าขออนุญาตจากรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) เกี่ยวกับภรรยาของเจ้า เช่นเดียวกับที่เขาอนุญาตให้ภรรยาของฮิละล บินอุมายะ รับใช้เขา ฉันก็จะไม่ขออนุญาตจากรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) เพราะฉันไม่สามารถพูดได้ว่าอัลลอฮ์อาจจะตอบสนองอย่างไรต่อการขออนุญาตของฉัน และนอกจากนี้ ฉันยังเป็นหนุ่ม ฉันใช้เวลาห้าสิบคืนในสภาพนี้ ซึ่งเป็นเวลาที่ผู้คนได้ทำการคว่ำบาตรเรา เป็นเวลาเช้าของคืนที่ห้าสิบ ฉันทำละหมาดเช้าตรู่และนั่งอยู่บนหลังคาบ้านของเรา และฉันก็อยู่ในสภาพที่อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและพระเกียรติ ได้อธิบายไว้ในคำพูดเหล่านี้: "ชีวิตได้กลายเป็นความลำบากสำหรับตัวฉันเอง และโลกได้บีบอัดลงแม้จะกว้างขวางของมัน" จนกระทั่งฉันได้ยินเสียงประกาศจากยอดเขาของภูเขาซัลว่า: กะอ์บ บินมาลิก, มีข่าวดีสำหรับเจ้า ฉันล้มลงในท่าทางนอบน้อมและตระหนักว่ามี (ข้อความแห่ง) การปลดปล่อยสำหรับฉัน รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ได้แจ้งให้ผู้คนทราบถึงการยอมรับการกลับใจของเราโดยอัลลอฮ์ ขณะทำละหมาดเช้าตรู่ ดังนั้นผู้คนก็เริ่มให้ข่าวดีแก่เรา และบางคนก็ไปยังเพื่อนของฉันเพื่อให้ข่าวดีแก่พวกเขา และชายคนหนึ่งก็วิ่งม้าจากเผ่าอัสลาม และม้าของเขาก็เข้ามาหาฉันเร็วกว่าที่เสียงของเขา และเมื่อเขามาหาฉันซึ่งฉันได้ยินเสียงของเขา เขาก็ให้ข่าวดีแก่ฉัน ฉันก็ถอดเสื้อผ้าของฉันและสวมใส่ให้เขาเพราะเขานำข่าวดีมาให้ฉัน และโดยอัลลอฮ์ ฉันไม่มีอะไรอื่น (ในรูปแบบของเสื้อผ้า) นอกจากสองชิ้นนี้ในโอกาสนั้น และฉันก็ขอให้ใครสักคนยืมเสื้อผ้ามาอีกสองตัวและแต่งตัวเองด้วยมัน ฉันไปหารัสเซียของอิสลาม (ﷺ) และระหว่างทางฉันก็พบกลุ่มคนที่ทักทายฉันเนื่องจาก (การยอมรับการกลับใจ) และพวกเขาก็กล่าวว่า: นี่คือคำทักทายสำหรับเจ้าที่การกลับใจของเจ้าได้รับการยอมรับโดยอัลลอฮ์ (ฉันเดินต่อไป) จนกระทั่งฉันมาถึงมัสยิด และรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ก็ได้นั่งอยู่ในหมู่คน ดังนั้นทัลฮะ บินอุไบดุลลอฮ์ ก็ลุกขึ้นและรีบวิ่งมาหาฉัน และเขาก็จับมือฉันและทักทายฉัน และโดยอัลลอฮ์ ไม่มีใครลุกขึ้น (เพื่อทักทายฉัน) จากหมู่ผู้ย้ายถิ่นฐาน ยกเว้นเขา กะอ์บกล่าวว่า เขาไม่เคยลืม (ท่าทางดีนี้ของ) ทัลฮะ กะอ์บกล่าวเพิ่มเติม: ฉันทักทายรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ด้วยอัสซะลาม-อาลัยกัม และใบหน้าของเขาก็เปล่งประกายด้วยความดีใจ และเขากล่าวว่า: ยินดีและพรสำหรับเจ้าที่การกลับใจของเจ้า ซึ่งเจ้าไม่เคยพบหรือจะพบอีกเลย ตั้งแต่แม่ของเจ้าให้กำเนิดเจ้า ฉันถาม: รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) นี่คือการยอมรับการกลับใจจากเจ้า หรือจากอัลลอฮ์? เขากล่าวว่า: ไม่ (มันไม่ใช่จากฉัน) มันมาจากอัลลอฮ์ และเป็นธรรมดาของรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ที่เมื่อเขามีความสุข ใบหน้าของเขาก็สว่างไสวขึ้นและดูเหมือนส่วนหนึ่งของพระจันทร์ และจากสิ่งนี้เราก็รู้ว่ามันคือความดีใจ เมื่อฉันนั่งอยู่ต่อหน้าเขา ฉันก็ถาม: รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ฉันสามารถให้บริจาคทรัพย์สินของฉันเพื่ออัลลอฮ์และเพื่อศาสนทูตของพระองค์ (ﷺ) ได้ไหม? จากนั้นรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) ก็กล่าวว่า: จงเก็บทรัพย์สินบางส่วนไว้กับเจ้า เพราะมันดีกว่าสำหรับเจ้า ฉันกล่าวว่า: ฉันจะเก็บส่วนที่ได้จากการรบที่กะอิบาร์ไว้ ฉันกล่าวว่า: รัสเซียของอิสลาม (ﷺ) แท้จริงแล้ว อัลลอฮ์ได้ประทานความรอดให้ฉันเพราะความจริง และฉะนั้น (ฉันคิดว่า) การกลับใจหมายความว่าฉันไม่ควรพูดอะไรนอกจากความจริงตราบเท่าที่ฉันมีชีวิต เขากล่าวว่า: โดยอัลลอฮ์ ฉันไม่รู้ว่ามีใครในหมู่มุสลิมที่ถูกทดสอบอย่างรุนแรงกว่าฉันโดยอัลลอฮ์ เนื่องจากการพูดความจริง และตั้งแต่ฉันได้กล่าวเรื่องนี้ต่อรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) จนถึงวันนี้ ฉันก็ไม่เคยโกหก และโดยอัลลอฮ์ ฉันได้ตัดสินใจว่าจะไม่โกหก และฉันก็หวังว่าอัลลอฮ์จะช่วยให้ฉันรอดพ้นจากการทดสอบตลอดชีวิตของฉัน และอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและพระเกียรติ ได้ประทานบทกลอนเหล่านี้ว่า: "แน่นอนว่า อัลลอฮ์ได้เปลี่ยนพระเมตตาไปยังศาสนทูตและผู้ลี้ภัยและผู้ช่วยเหลือที่ตามเขาในช่วงเวลายากลำบาก หลังจากที่หัวใจของบางส่วนของพวกเขาเกือบจะเบี่ยงเบนไปแล้ว; แล้วพระองค์ก็เปลี่ยนใจพวกเขาในความเมตตา แน่นอนว่า พระองค์ทรงเมตตาและกรุณาแก่พวกเขา" (อัร-เราะอ์ด: 117-118) กะอ์บกล่าวว่า: โดยอัลลอฮ์ ตั้งแต่ที่อัลลอฮ์ชี้นำฉันเข้าสู่ศาสนาอิสลาม ไม่มีพรใดที่สำคัญสำหรับฉันเท่ากับความจริงนี้ที่ฉันพูดต่อรัสเซียของอิสลาม (ﷺ) และถ้าฉันจะโกหก ฉันก็จะถูกทำลายเช่นเดียวกับผู้ที่โกหก เพราะในเรื่องของผู้ที่โกหก อัลลอฮ์ใช้คำพูดที่รุนแรงที่สุดที่พระองค์ใช้ในการลงนามบทกลอน (และคำพูดของอัลลอฮ์คือ): "พวกเขาจะสาบานต่ออัลลอฮ์ต่อหน้าคุณเมื่อคุณกลับไปหาเขา เพื่อให้คุณปล่อยพวกเขาไว้ตามลำพัง ดังนั้นจงปล่อยพวกเขาไว้ตามลำพัง แท้จริงแล้ว พวกเขาคือคนสกปรก และที่พักของพวกเขาคือไฟนรก เป็นการชดเชยสำหรับสิ่งที่พวกเขาได้ทำไว้ พวกเขาจะสาบานต่อคุณเพื่อให้คุณพอใจพวกเขา แต่ถ้าคุณพอใจพวกเขา ก็แน่นอนว่าอัลลอฮ์ก็ไม่พอใจต่อบรรดาผู้ฝ่าฝืน" (อัร-เราะอ์ด: 95-96) กะอ์บกล่าวว่ากรณีของพวกเราสามคนถูกเลื่อนออกไปเมื่อเทียบกับผู้ที่ให้คำมั่นสัญญาในหน้ารัสเซียของอิสลาม (ﷺ) และเขายอมรับคำมั่นสัญญาและขออภัยโทษให้พวกเขา และอัลลอฮ์ไม่ได้ตัดสินใจในกรณีของเรา มันคืออัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและพระเกียรติ ที่ให้คำตัดสินในกรณีของพวกเรา สามคนที่อยู่เบื้องหลัง (คำในอัลกุรอาน) "สามคนที่อยู่เบื้องหลัง" ไม่ได้หมายความว่าเราอยู่เบื้องหลังในการศึก แต่หมายความว่า พระองค์ได้เก็บเรื่องของเราไว้เบื้องหลังพวกที่ให้คำมั่นและเสนอข้อแก้ตัวต่อพระองค์ บทรายงานนี้ได้ถ่ายทอดโดยอิบนิ ซูฮรี ด้วยสายโซ่เดียวกันของผู้รายงาน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
กะอ์บ อิบนุ มาลิกเลือกพูดความจริง และอัลลอฮ์ทรงรับการกลับใจของเขา
กะอ์บ อิบนุ มาลิกเล่าด้วยตนเองว่าเหตุใดเขาจึงไม่ได้ร่วมการเดินทางไปตะบูก คำสารภาพอย่างซื่อตรงของเขา และช่วงเวลา 50 วันที่ถูกแยกตัวก่อนที่อัลลอฮ์จะทรงรับการกลับใจของเขา
สถานที่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรอาหรับ ซึ่งท่านนบี ﷺ เดินทางไปพร้อมกับชาวมุสลิม
การหันกลับไปหาอัลลอฮ์ด้วยการยอมรับบาป เสียใจ และละทิ้งบาปนั้น
การบริจาคโดยสมัครใจเพื่ออัลลอฮ์
บรรดานักวิชาการชี้ว่า การพูดความจริงอย่างจริงใจ—even เมื่อมีผลเสียต่อตนเอง—ย่อมดีกว่าการโกหกเพื่อประโยชน์ชั่วคราว รายงานนี้ยังเน้นว่าการกลับใจเกี่ยวข้องกับการยอมรับความผิดและอดทนรอคำตัดสินของอัลลอฮ์ กะอ์บต้องการยกทรัพย์สินทั้งหมดของตนให้เป็นทาน แต่ท่านนบี ﷺ แนะนำให้เขาเก็บบางส่วนไว้ ดังนั้นการบริจาคจึงไม่จำเป็นต้องหมายถึงการสละทรัพย์สินทั้งหมด การแยกตัวของชายทั้งสามในเหตุการณ์นี้เป็นมาตรการเฉพาะกรณี และมิใช่คำสั่งทั่วไปให้หลีกเลี่ยงผู้ที่กลับใจ
- เมื่อทำผิด จงพูดความจริง แม้การพูดนั้นจะทำให้รู้สึกอึดอัดก็ตาม
- อย่าผัดผ่อนหน้าที่สำคัญ จงวางแผนที่ชัดเจนและลงมือทำขั้นแรกทันที
- เมื่อกลับใจแล้ว จงอดทนและอย่าสิ้นหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี