Sahih al-Bukhari, hedîsa 1052
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ انْخَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً نَحْوًا مِنْ قِرَاءَةِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ سَجَدَ، ثُمَّ قَامَ قِيَامًا طَوِيلاً وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ سَجَدَ، ثُمَّ انْصَرَفَ وَقَدْ تَجَلَّتِ الشَّمْسُ، فَقَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، لاَ يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، رَأَيْنَاكَ تَنَاوَلْتَ شَيْئًا فِي مَقَامِكَ، ثُمَّ رَأَيْنَاكَ كَعْكَعْتَ. قَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي رَأَيْتُ الْجَنَّةَ، فَتَنَاوَلْتُ عُنْقُودًا، وَلَوْ أَصَبْتُهُ لأَكَلْتُمْ مِنْهُ مَا بَقِيَتِ الدُّنْيَا، وَأُرِيتُ النَّارَ، فَلَمْ أَرَ مَنْظَرًا كَالْيَوْمِ قَطُّ أَفْظَعَ، وَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا النِّسَاءَ ". قَالُوا بِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " بِكُفْرِهِنَّ ". قِيلَ يَكْفُرْنَ بِاللَّهِ قَالَ " يَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ، وَيَكْفُرْنَ الإِحْسَانَ، لَوْ أَحْسَنْتَ إِلَى إِحْدَاهُنَّ الدَّهْرَ كُلَّهُ، ثُمَّ رَأَتْ مِنْكَ شَيْئًا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ مِنْكَ خَيْرًا قَطُّ ".
Ebdullah bin Mesleme ji me re vegot, ji Malik, ji Zeyd bin Eslem, ji Ata bin Yesar, ji Ebdullah bin Ebbas radîyallahu anhu; wî got: Di dema Resûlullah ﷺ de roj girt. Resûlullah ﷺ nimêja rojgirtinê kir û demeke dirêj sekinî, bi qasî dema xwendina Sûret-ul Beqereyê. Paşê rûkûeke dirêj kir, paşê serê xwe rakir û dîsa demeke dirêj sekinî, lê ev sekinandin ji ya yekem kurttir bû. Paşê rûkûeke dirêj kir, lê ev jî ji rûkûa yekem kurttir bû. Paşê çû secdeyê. Dîsa rabû û demeke dirêj sekinî, lê ji sekinandina yekem kurttir bû. Paşê rûkûeke dirêj kir, lê ji rûkûa berê kurttir bû. Paşê serê xwe rakir û demeke dirêj sekinî, lê ji sekinandina yekem kurttir bû. Paşê rûkûeke dirêj kir, lê ji rûkûa yekem kurttir bû. Paşê çû secdeyê û nimêz temam kir. Di wê demê de roj vebûbû. Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Roj û heyv du nîşanên Allah in; ne ji ber mirina kesekî û ne jî ji ber jiyana kesekî digirin. Gava hûn van tiştan bibînin, Allah bînin bîra xwe." Gotin: "Ey Resûlullah ﷺ! Me dît ku te di cihê xwe de destê xwe dirêj kir tiştekî bigire, paşê me dît ku te paşve gav avêt." Resûlullah ﷺ ferman kir: "Min Biheşt dît û min destê xwe dirêj kir da ku guşeyekî tiriyê jê bikim; heger min ew girtiba, hûn ê heya roja qiyametê jê bixwarana. Min Dojeh jî dît; min qet manzarayeke weha tirsonek nedîtibû. Min dît ku piraniya xelkê wê jin in." Gotin: "Çima ey Resûlullah ﷺ?" Ferman kir: "Ji ber kufra wan." Hate pirsîn: "Ma ew kafiriya Allah dikin?" Ferman kir: "Ew kafiriya mêrên xwe dikin û qenciyê înkar dikin. Heger tu tevahiya jiyana xwe başiyê li yekê ji wan bikî, paşê tiştekî nexweş ji te bibîne, dibêje: 'Min qet ji te tu qencî nedîtiye.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema girtina rojê an heyvê de nimêj bike, Allah bi bîr bîne û spasdarî nîşan bide.
Nimêjeke taybet e ku dema Roj an Heyv diçe bin siya de tê kirin.
Bûyerên di afirandinê de ne ku hêza Allah nîşan didin û mirov teşwîqî bîranîna Wî dikin.
Nîsbetkirin an biçûkxistina muameleya baş an xêrên ku mirov wergirtiye, wek mînaka ku hatiye gotin.
Zanyar derdixin ku girtina Rojê an Heyvê ne nîşaneya pêşbînîkirina jidayikbûna an mirina kesekî ye; ew nîşanek e ku mirov teşwîqî nimêjê û bîranîna Allah dike. Rivayet nimêja Pêxember ﷺ vedibêje, ku tê de rawestanên dirêj, ruku‘ û secde hene. Fiqhzanên mezhebên Sunnî li ser awayê rast û hukmê nimêja girtinê nîqaş dikin; wan bi hev re nimêja bi cemaatê, duakirin û bîranîna Allah wek bersivên guncaw tekez dikin. Hişyariya li ser bêspasiyê mirov teşwîqî xwehesibandinê dike û ne bingehek e ku jin wek komekê bêne şermezarkirin.
- Girtina Rojê an Heyvê bike derfeteke nimêjê, bîranîna Allah û duakirinê.
- Bûyerên xwezayî bi jidayikbûn an mirina kesekî ve girê nede; bala xwe bide îbadet û ramanê.
- Karên baş ên kesên din qebûl bike û bêhişyarî nexwaze ku qasî bêje ku qenciya wan a berê tune bû.
Aişe jî nimêjê di dema girtina Rojê de vedibêje û teşwîqa bîranîna Allahê dinirxîne.
Sahih al-Bukhari · #1041 (Sahih)Ev rivayet Roj û Heyv wek nîşanên Allah dibîne û ramana ku girtin bi jidayikbûna an mirina kesekî ve girêdayî ye red dike.
Sahih al-Bukhari · #1053 (Sahih)Esma behsa teşwîqa Pêxember ﷺ dike ku di dema girtina Rojê de sadeke bê dayîn.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.