Sahih al-Bukhari, hedîsa 1055
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Aisha
- 1Isma'ilji al‑Bukhari re vegotإِسْمَاعِيلُ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ
- 4Amra bint Abd ar‑Rahmanعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 5Aishaعَائِشَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ يَهُودِيَّةً، جَاءَتْ تَسْأَلُهَا فَقَالَتْ أَعَاذَكِ اللَّهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ. فَسَأَلَتْ عَائِشَةُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيُعَذَّبُ النَّاسُ فِي قُبُورِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَائِذًا بِاللَّهِ مِنْ ذَلِكَ. ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ غَدَاةٍ مَرْكَبًا، فَكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَرَجَعَ ضُحًى، فَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ ظَهْرَانَىِ الْحُجَرِ، ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى، وَقَامَ النَّاسُ وَرَاءَهُ، فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ سُجُودًا طَوِيلاً ثُمَّ قَامَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ قَامَ قِيَامًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ، ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً، وَهْوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ، ثُمَّ سَجَدَ وَهْوَ دُونَ السُّجُودِ الأَوَّلِ، ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ، ثُمَّ أَمَرَهُمْ أَنْ يَتَعَوَّذُوا مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ
Îsmaîl ji me re got: Malik ji min re got, ji Yehya kurê Seîd, ji Emre keça Ebdurehman, ji Aişeyê - Xwedê jê razî be - ku jineke Cihû hat pirsîn û got:
"Xwedê te ji ezabê gorê biparêze." Aişeyê ji Resûlullah ﷺ pirsî: "Gelo mirov di gorên xwe de tên cezakirin?" Resûlullah ﷺ got: "Ez penahê li Xwedê dixwazim ji wê yekê." Paşê Resûlullah ﷺ sibehê siwar bû, roj girt û ew berî nîvro vegeriya. Resûlullah ﷺ di navbera xaniyan de derbas bû, paşê rabû û nimêja kûsifê kir û xelk li pişt wî sekinîn. Wî demeke dirêj sekinî, paşê rûkûyeke dirêj kir, paşê serê xwe rakir û demeke dirêj sekinî, lê ev sekinandin ji ya yekem kurttir bû. Paşê rûkûyeke dirêj kir, lê ji ya yekem kurttir bû. Paşê serê xwe rakir û sicûdeke dirêj kir. Paşê rabû û demeke dirêj sekinî, lê ji ya yekem kurttir bû. Paşê rûkûyeke dirêj kir, lê ji ya yekem kurttir bû. Paşê demeke dirêj sekinî, lê ji ya yekem kurttir bû. Paşê rûkûyeke dirêj kir, lê ji ya yekem kurttir bû. Paşê sicûd kir, lê ji ya yekem kurttir bû. Paşê selam da û Resûlullah ﷺ tiştê ku Xwedê xwestibû got, û ferman da wan ku ji ezabê gorê penahê li Xwedê bixwazin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema girtina rojê de ji ezaba gorê penah xwest.
Ezaba ku li gorî baweriya Îslamî mirov dikare di gorê de bibîne.
Ji Allah xwestina parastinê li hemberî xerabî û ezabê.
Nimêjeke taybet e ku Pêxember ﷺ dema roj hat girtin pêk anî.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku ezaba gorê rastiyek e û pêşniyar e ku mirov ji Allah parastinê li hemberî wê bixwaze. Di dema girtina rojê de, Pêxember ﷺ nimêjeke dirêj bi çend rawestan û rûkuyan pêk anî; rîwayetên din ên sahih awayê nimêjê bi hûrgulî vedibêjin. Mezhebên fiqhê nimêja girtinê wekî ibadetek taybet nas dikin û balê dikişînin ser vê yekê ku girtinên rojê derfet in ji bo nimêj, dua û bîranîna Allah.
- Her dem ji Allah parastinê li hemberî ezaba gorê bixwaze.
- Li hemberî girtina rojê bi nimêj, dua û bîranîna Allah bersiv bide.
- Zanîna olî bi ciddî bigire, tewra dema ew bi riya pirsa kesekî din digihîje te.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.