Sahih al-Bukhari, hedîsa 1201
Sahl ibn Sa'd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Sahl ibn Sa'd hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصْلِحُ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ، وَحَانَتِ الصَّلاَةُ، فَجَاءَ بِلاَلٌ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ حُبِسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَؤُمُّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتُمْ. فَأَقَامَ بِلاَلٌ الصَّلاَةَ، فَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَصَلَّى، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ يَشُقُّهَا شَقًّا حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ الأَوَّلِ، فَأَخَذَ النَّاسُ بِالتَّصْفِيحِ. قَالَ سَهْلٌ هَلْ تَدْرُونَ مَا التَّصْفِيحُ هُوَ التَّصْفِيقُ. وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ، فَلَمَّا أَكْثَرُوا الْتَفَتَ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّفِّ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ مَكَانَكَ. فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ، فَحَمِدَ اللَّهَ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ وَتَقَدَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى.
Ebdullah kurê Mesleme ji me re vegot; Ebdul-Ezîz kurê Ebû Hazim ji bavê xwe, ew jî ji Sehl (razî be Allah jê) vegot: Pêxember ﷺ ji bo çareserkirina nakokiyên navbera qebîleya Benî Emr bin Evf derketibû û dema nimêjê hat. Bîlal hat cem Ebû Bekir (razî be Allah ji herduyan) û got:
"Pêxember ﷺ dereng maye, tu dixwazî ji xelkê re bibî îmam?" Ebû Bekir got: "Erê, eger hûn bixwazin." Hingê Bîlal îqame da xwendin û Ebû Bekir pêş ve çû û nimêj da kirin. Di vê navberê de Pêxember ﷺ hat û di nav refan de derbas bû heta ku gihîşt refa yekem. Xelkê dest bi çepikan kir. Sehl got: "Hûn dizanin çepik çi ye? Ew lêdana kefa li hev e." Ebû Bekir di nimêjê de li dora xwe nedinera, lê gava dengê çepikan zêde bû, wî paş ve mêze kir û dît ku Pêxember ﷺ di refê de ye. Pêxember ﷺ îşaret pê re kir ku li cihê xwe bimîne, lê Ebû Bekir her du destên xwe bilind kirin, hemd û sena ji Allah re kir, paş vekişiya û Pêxember ﷺ pêş ve çû û nimêj temam kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir paşve kir dema ku Pêxember ﷺ hat da nimêjê bimeşîne.
Pêxember ﷺ ji bo ku di navbera Benu Amr ibn Awf de aşitiyê çêbike derketibû. Dema wextê nimêjê hat, Ebû Bekir heta hatina Pêxember ﷺ li kesên amade pêşengî kir.
Bangewazîya ku nîşan dide nimêja ferz dê tavilê dest pê bike.
Li ser hev xistina destan ji bo ku di dema nimêjê de balê bikişîne.
Kesê ku nimêja bi cemaatê pêş ve dibe.
Zanyar ji vê derdixin ku dema îmamê asayî dereng bimîne, kesekî guncaw ji nav kesên amade dikare nimêjê pêş ve bibe. Pêxember ﷺ di destpêkê de ji Ebû Bekir re got ku bimîne, lê Ebû Bekir paşve çû û cih vekir dema ku Pêxember ﷺ pêş ve hat. Rivayet herwiha nîşan dide ku dema sedem hebe, tevger û rêberîyek kurt di nav nimêjê de destûr e. Li gorî şîroveyên zanyaran, mêr dikarin bi pesindana Allah balê bikişînin ser îmam; di rivayetê de lihevxistina destan wekî nîşanekê tê gotin.
- Ji berê ve li hev bikin ka dema îmam dereng bimîne kî dikare nimêjê pêş ve bibe, da ku cemaat di wextê xwe de nimêjê bike.
- Heke dixwazî di dema nimêjê de tiştekî ji îmam re ragihînî, nîşaneke guncaw bikar bîne û ji tevgerên bêhewce an balkişandinê dûr bikeve.
- Ji kesekî jêhatî re cihê pêşengiyê veke û dema îmam pêşengiyê digire bi rêz tevbigerre.
Ev rivayeta Sahih dibêje ku mêr „Subhan Allah” dibêjin û jin di dema nimêjê de destên xwe li hev dixin da ku balê bikişînin.
Sahih al-Bukhari · #477 (Sahih)Ev rivayet nirxa taybet a nimêja bi cemaatê destnîşan dike û bi rewşa ku Ebû Bekir cemaatê pêş ve dibir ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.