Sahih al-Bukhari, hedîsa 1358
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ يُصَلَّى عَلَى كُلِّ مَوْلُودٍ مُتَوَفًّى وَإِنْ كَانَ لِغَيَّةٍ، مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ وُلِدَ عَلَى فِطْرَةِ الإِسْلاَمِ، يَدَّعِي أَبَوَاهُ الإِسْلاَمَ أَوْ أَبُوهُ خَاصَّةً، وَإِنْ كَانَتْ أُمُّهُ عَلَى غَيْرِ الإِسْلاَمِ، إِذَا اسْتَهَلَّ صَارِخًا صُلِّيَ عَلَيْهِ، وَلاَ يُصَلَّى عَلَى مَنْ لاَ يَسْتَهِلُّ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ سِقْطٌ، فَإِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ كَانَ يُحَدِّثُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ مَوْلُودٍ إِلاَّ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ أَوْ يُنَصِّرَانِهِ أَوْ يُمَجِّسَانِهِ، كَمَا تُنْتَجُ الْبَهِيمَةُ بَهِيمَةً جَمْعَاءَ هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ ". ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه – {فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا} الآيَةَ.
Ebû el-Yeman ji me re ragihand, Şuayb ji me re xeber da. Îbn Şîhab got: Ji bo her zarokekî ku bimire divê nimêja cenaze were kirin, her çend ew zarokê zinayê be jî; ji ber ku ew li ser fitreta Îslamê hatiye dinyayê. Heke her du dê û bavên wî misilman bin, an jî tenê bavê wî misilman be jî bes e, her çend diya wî ne misilman be jî. Eger piştî zayînê zarok bigirî û dengê xwe derxe (yanî zindî be), divê nimêja cenaze ji bo wî were kirin. Lê eger piştî zayînê negirî, ji ber ku ew wekî sîqt (bebekmirî) tê hesibandin, nimêja cenaze ji bo nayê kirin. Ebû Hureyre (razî be Allah jê re) ragihand ku Pêxember ﷺ gotiye:
"Her zarokek li ser fitretê tê dinyayê, paşê dê û bavên wî wî dikin cihû, xiristiyan an mecûsî. Mîna ku heywanek çêlikek saxlem û bêqisûr tîne dinyayê; ma hûn di nav wan de tiştekî qutbûyî an kêm dibînin?" Paşê Ebû Hureyre ev ayet xwend: {Fitreta Allah a ku mirov li ser afirandiye...}.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ji nûbûyê ku mirî ye û zindî hatiye dinyayê, nimêja cenazeyê wî tê kirin.
Xwezaya bingehîn a ku her mirov bi wê tê afirandin û wî ber bi naskirina Allah ve rêberî dike.
Li vir: piştî zayînê bi dengê bilind qîrîn, wek nîşana ku zarok zindî hatiye dinyayê.
Ducanîtiyek ku berî ku zarok zindî were dinyayê diqede; di vê vegotinê de zarokê ku qîrîna xwe ya yekem dernexistiye bi vî navî tê binavkirin.
Ibn Shihab di navbera nûbûyê ku piştî zayînê qîrîn dike û zarokê ku bêjiyan tê dinyayê de cudahî dike: li gorî vê vegotinê, ji bo ya yekem nimêja cenazeyê tê kirin, lê ji bo ya duyemîn na. Şîrove ev hukm bi fitrahê ve girêdide û dibêje ku ji têkiliyeke neqanûnî hatina zarokê xwezaya wî ya bingehîn naguherîne. Fiqhzan hûrguliyên rêzikên derbarê windabûna ducaniyê û nimêja cenazeyê de nîqaş dikin; ev beş nêrîna Ibn Shihabê vedibêje û bi tenê nîşanek temam a hemû cudahiyên navbera mezhebên fiqhê nîne.
- Bi her zarokî re bi rêzdarî tevbigere û neke ku esl an şertên zayînê bibe sedema biçûkxistinê.
- Ger li dora zayînê windahiyek çêbû, ji îmamekî pispor li ser rêzikên nimêja cenazeyê yên pêwendîdar bipirse.
- Berpirsyariya xwe ya perwerdehiya olî ya zarokan bi cidî bigire û bi baldarî nêzî xwezaya wan a jêdayî bibe.
Ev vegotin heman hînkirina derbarê fitrahê de dide: her zarok bi wê xwezayê tê dinyayê û perwerdehiya dêûbavan bandorê li nasnameya wî ya olî ya paşerojê dike.
Sahih al-Bukhari · #1356 (Sahih)Ev vegotina sahih a ji heman pirtûkê jî behsa awayê muamele kirinê bi zarokekî mirî re dike û nîqaşa rêzikên cenazeyê temam dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.