Sahih al-Bukhari, hedîsa 2340
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانُوا يَزْرَعُونَهَا بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ وَالنِّصْفِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيَمْنَحْهَا، فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلْيُمْسِكْ أَرْضَهُ ". وَقَالَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيَمْنَحْهَا أَخَاهُ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُمْسِكْ أَرْضَهُ ".
Ubeydullah bîn Mûsa ji me re vegot, Ewzaî ji me re ragihand, ji Ata, ji Cabir (Xwedê jê razî be) ku got:
"Ew erdên xwe bi sêyeka, çaryeka û nîvê berhemê didan kirê. Pêxember ﷺ ferman kir: 'Kî xwediyê erdekê be, bila ew bi xwe biçîne an jî wê bide birayê xwe (belaş); eger neke, bila erda xwe (bêçandin) bihêle.'" Û Rebî' bîn Nafi' Ebû Tewbe got: Muawiye ji me re vegot, ji Yehya, ji Ebû Seleme, ji Ebû Hureyre (Xwedê jê razî be) ku got: "Resûlullah ﷺ ferman kir: 'Kî xwediyê erdekê be, bila ew bi xwe biçîne an jî wê bide birayê xwe; eger ew red bike, bila erda xwe (bêçandin) bihêle.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Erda bêkar divê xwediyê wê bixwe çandinê bike an jî wê bêpere li ber destê kesekî din bihêle.
Beşa lihevkirî ya hilberînê ku digihîşt xwediyê erdê an kesê ku erdê dixebitand.
Destûr dayîn ku kesekî din erdê bêyî dayîna pere ji bo bikaranîna wê bikar bîne.
Erd nexebitînin û wê bêkar bihêlin.
Zanyar vê rivayetê bi nivîsên din ên derbarê kirêkirina erdê de pêkve dinirxînin. Piraniya fuqehayan, di nav de mezhebên Mālik, al-Shāfiʿī, Aḥmad û Abū Ḥanīfa, hin awayên kirêkirinê destûr didin, heke şert zelal bin û para hilberînê dadmend be. Ew teşwîqa li vir wek bangekê ji bo bikaranîna berhemdar a erdê û dilovanî fam dikin, ne wek qedexeyeke giştî li ser her kirêkirina bi pere. Di derbarê awayên rast ên destûrdayî de cudahî hene; divê lihevhatinên nezelal ên ku yek alî dixin rewşeke xirab de werin dûrxistin.
- Erdê bereketdar bêyî sedem bêkar nehêle: bixwe wê bixe çandinê an jî bi kesekî ku dikare wê bixebitîne re lihevhatineke dadmend bike.
- Ji berê ve bi zelalî li hev bikin ka lêçûn, ked û hilberîn dê çawa werin parvekirin.
- Heke dikarî, gihîştina kesên din bi wan çavkaniyan re peyda bike ku dê wekî din bêkar bimînin.
Ev rivayeta sahih jî li ser çandin an kirêkirina erdên çandiniyê ye û alîkar e ku çarçoveya hiqûqî ya mijarê bê famkirin.
Sahih al-Bukhari · #2342 (Sahih)Ibn Abbas tê de vedibêje ku Tawus kirêkirina erdê ji bo çandinê destûr dida; ev bi cudahiya ramanên zanyaran li ser awayên kirêkirinê ve girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #2341 (Sahih)Ev rivayeta sahih a ji Cabir behsa heman pratîka çandina erdê li hember beşek ji hilberînê dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.