Sahih al-Bukhari, hedîsa 2698
Al-Bara ibn Azib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Bara ibn Azib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ كَتَبَ عَلِيٌّ بَيْنَهُمْ كِتَابًا فَكَتَبَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ لاَ تَكْتُبْ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ، لَوْ كُنْتَ رَسُولاً لَمْ نُقَاتِلْكَ. فَقَالَ لِعَلِيٍّ " امْحُهُ ". فَقَالَ عَلِيٌّ مَا أَنَا بِالَّذِي أَمْحَاهُ. فَمَحَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ، وَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَدْخُلَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، وَلاَ يَدْخُلُوهَا إِلاَّ بِجُلُبَّانِ السِّلاَحِ، فَسَأَلُوهُ مَا جُلُبَّانُ السِّلاَحِ فَقَالَ الْقِرَابُ بِمَا فِيهِ.
El-Bera' bîn Azib (xweda jê razî be) got: Dema ku Resûlullah ﷺ bi xelkê Hudeybiyeyê re peymana aştiyê girêda, Elî di navbera wan de belgeyek nivîsî û tê de nivîsî:
"Mihemed, Resûlê Allah ﷺ". Lê muşrîkan gotin: "Nivîsa 'Mihemed Resûlê Allah' nenivîse; heger te bibûya resûlek me yê şer li gel te bikira." Paşê Resûlullah ﷺ ji Elî re got: "Wê jê bibe." Elî got: "Ez ne ew kes im ku wê jê bibim." Hingê Resûlullah ﷺ bi destê xwe ew jê bir û bi wan re aşitî kir bi şertê ku ew û hevalên xwe sê rojan bikevin Mekkeyê, lê tenê bi çekan di nava kîlan de bikevin. Wan jê pirsîn ka maneya "çekên di kîlan de" çi ye, û wî ferman da: "Şûrên di nava kîlan de."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di peymana aştiyê ya Hudeybiyê de, Pêxember ﷺ aştiyê li şûna sernavekî hilbijart.
Ev rivayet bûyereke di dema peymana aştiyê ya Hudeybiyê de vedibêje: aliyê dijber sernava „Resûlê Allah” nîqaş kir, paşê Pêxember ﷺ ew ji belgeyê jêbir û li ser şertên serdana Mekkeyê li hev kir.
Cihek li nêzî Mekkeyê ku Pêxember ﷺ û Qureyşî peymana aştiyê li hev kirin.
Qalik an jî kîseke ku çek tê de tê parastin.
Peymaneke fermî ku tê de alî şertên dawîkirin an pêşîlêgirtina şerê destnîşan dikin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku danûstandin û çêkirina aştiyê destûr e, dema ku ji berjewendiya mezintir re xizmet bike. Pêxember ﷺ ji pêxemberiya xwe dest nekir, lê qebûl kir ku sernava ku dihat nîqaşkirin di belgeyê de neyê nivîsandin. Hilbijartina wî sebr û hişmendiya rêveberiyê nîşan dide; redkirina Elî ya ku ew peyv bi destê xwe jê bibe, rêz û hurmeta wî ji Pêxember ﷺ re nîşan dide. Fiqhzan girîngiya peymanan û pêkanîna wan qebûl dikin, heya ku ew li dijî bingehên Îslamê nebin.
- Di nakokiyê de li peymanên ku pêşî li zirara din digirin bigere, bêyî ku tu dev ji baweriyên xwe yên olî berdî.
- Di danûstandinan de şertan zelal diyar bike, da ku her du alî bizanibin li ser çi li hev kiriye.
- Nehêle ku serbilindiya birîndar ji çareseriyeke dadperwer û aştiyane girîngtir bibe.
Ev rivayet jî vedibêje ka mirovên Mekkeyê çawa rê li ber Pêxember ﷺ û hevalên wî girtin ku bikevin bajêr.
Sahih al-Bukhari · #2700 (Sahih)Ev rivayeta El-Berâ jî li ser peymanên derbarê serdana Mekkeyê piştî peymanê ye.
Sahih al-Bukhari · #2690 (Sahih)Pêxember ﷺ li wir di nakokiyeke di navbera mirovan de navbeynkarî kir; ev bi hewldana ji bo başkirina têkiliyan û aştiyê re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.