Sahih al-Bukhari, hedîsa 2704
Abu Bakrah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Bakrah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، يَقُولُ اسْتَقْبَلَ وَاللَّهِ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ مُعَاوِيَةَ بِكَتَائِبَ أَمْثَالِ الْجِبَالِ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِنِّي لأَرَى كَتَائِبَ لاَ تُوَلِّي حَتَّى تَقْتُلَ أَقْرَانَهَا. فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ ـ وَكَانَ وَاللَّهِ خَيْرَ الرَّجُلَيْنِ ـ أَىْ عَمْرُو إِنْ قَتَلَ هَؤُلاَءِ هَؤُلاَءِ وَهَؤُلاَءِ هَؤُلاَءِ مَنْ لِي بِأُمُورِ النَّاسِ مَنْ لِي بِنِسَائِهِمْ، مَنْ لِي بِضَيْعَتِهِمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِ رَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي عَبْدِ شَمْسٍ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ سَمُرَةَ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ كُرَيْزٍ، فَقَالَ اذْهَبَا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فَاعْرِضَا عَلَيْهِ، وَقُولاَ لَهُ، وَاطْلُبَا إِلَيْهِ. فَأَتَيَاهُ، فَدَخَلاَ عَلَيْهِ فَتَكَلَّمَا، وَقَالاَ لَهُ، فَطَلَبَا إِلَيْهِ، فَقَالَ لَهُمَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ إِنَّا بَنُو عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، قَدْ أَصَبْنَا مِنْ هَذَا الْمَالِ، وَإِنَّ هَذِهِ الأُمَّةَ قَدْ عَاثَتْ فِي دِمَائِهَا. قَالاَ فَإِنَّهُ يَعْرِضُ عَلَيْكَ كَذَا وَكَذَا وَيَطْلُبُ إِلَيْكَ وَيَسْأَلُكَ. قَالَ فَمَنْ لِي بِهَذَا قَالاَ نَحْنُ لَكَ بِهِ. فَمَا سَأَلَهُمَا شَيْئًا إِلاَّ قَالاَ نَحْنُ لَكَ بِهِ. فَصَالَحَهُ، فَقَالَ الْحَسَنُ وَلَقَدْ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرَةَ يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ إِلَى جَنْبِهِ، وَهْوَ يُقْبِلُ عَلَى النَّاسِ مَرَّةً وَعَلَيْهِ أُخْرَى وَيَقُولُ " إِنَّ ابْنِي هَذَا سَيِّدٌ، وَلَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُصْلِحَ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ عَظِيمَتَيْنِ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ". قَالَ لِي عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّمَا ثَبَتَ لَنَا سَمَاعُ الْحَسَنِ مِنْ أَبِي بَكْرَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ.
Ji me re Abdullah kurê Mihemed vegot, ji me re Sufyan vegot, ji Ebû Mûsa, wî got: Min bihîst Hesen digot: Bi Xwedê, Hesen kurê Elî bi leşkerên mîna çiyayan li pêşiya Muawiyeyê derket. Emr kurê As got:
"Bi rastî ez leşkerên wisa dibînim ku heta dijminên xwe nekujin, paşve naçin." Muawiye jî – bi Xwedê ew ji her du mêran baştir bû – jê re got: "Ey Emr! Eger ev wan bikujin û ew jî van bikujin, kî dê ji bo karûbarên gel li cem min bimîne? Kî dê ji bo jinên wan li cem min bimîne? Kî dê ji bo zarokên wan li cem min bimîne?" Paşê wî du zilamên ji Qureyşê, ji Benî Ebd Şems şandin; Ebdurehman kurê Semure û Abdullah kurê Amir kurê Kureyz. Wî ji wan re got: "Herin cem vî zilamî, pêşniyarê lê bikin, bi wî re biaxivin û jê bixwazin." Ew çûn cem wî, ketin hundir û pê re axivîn, daxwaza xwe anîn ziman û jê xwestin. Hesen kurê Elî ji wan re got: "Em zarokên Ebdulmutelib in, me ji vî malî dest ketiye û ev ummet di nav xwîna xwe de winda bûye." Wan got: "Ew wiha û wiha pêşniyar dike, ji te dixwaze û lava dike." Wî got: "Kî dê berpirsiyarê vê yekê be?" Wan got: "Em ê bin." Çi tiştê ku wî ji wan xwest, wan got: "Em ê ji bo te bin." Lewma wî bi wî re sulh kir. Hesen (Basrî) got: Min bihîst Ebû Bekre digot: Min Resûlullah ﷺ li ser mînberê dît û Hesen kurê Elî li kêleka wî bû. Ew carêkê li gel dinerî û carêkê jî li Hesen kurê Elî û digot: "Bêguman kurê min ev Seyîd e û belkî Allah bi wî di navbera du komên mezin ên misilmanan de aştiyê çêbike." Elî kurê Abdullah ji min re got: Tenê bi vê hadîsê me bihîstina Hesen ji Ebû Bekre piştrast kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Al-Hasan ibn Ali bi aşîtî kir û xwînrêjî pêşî lê girt.
Rivayet pevçûna di navbera Al-Hasan ibn Ali û Mu'awiya de, û danûstandinên ku bi peymaneke aştiyê dawî bûn, vedibêje.
Mêrek an kesekî xwedî rûmet û pozîsyon; li vir, sernavê rûmetê ji bo Al-Hasan.
Gotineke mecazî ji bo hêzên leşkerî yên pir mezin û balkêş.
Sond xwarin ku peyman dê bên bicihanîn û berpirsiyariya vê yekê qebûl kirin.
Zanyar di vê rivayetê de girîngiya lihevkirinê dibînin, dema ku ew xwînrêjiyê pêşî lê digire û civakê yek dike. Gotinên Pêxember ﷺ ji ber rola Al-Hasan a wekî aşîtîxwaz, rûmetê didin wî. Rivayet herwiha hîn dike ku danûstandinkar divê sozên zelal bidin û berpirsiyariya peymanên ku dikin qebûl bikin.
- Di pevçûnekê de, berî ku gotin an kirin bibe sedema xwînrêjiyê, navbeynkarî û danûstandinê hilbijêre.
- Dema tu pevçûnên siyasî an kesane dinirxînî, bandora wan li ser malbat û civakê jî li ber çavan bigire.
- Di peymanên aştiyê de sozên zelal bide û berpirsiyariya ku digirî ser xwe bi cih bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.