Sahih al-Bukhari, hedîsa 3269
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Isma'il ibn Abu Uwaysji al‑Bukhari re vegotإِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ
- 2Birayê wîأَخِي
- 3Sulayman ibn Bilalسُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ
- 4Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ
- 5Sa'id ibn al‑Musayyabسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ إِذَا هُوَ نَامَ ثَلاَثَ عُقَدٍ، يَضْرِبُ كُلَّ عُقْدَةٍ مَكَانَهَا عَلَيْكَ لَيْلٌ طَوِيلٌ فَارْقُدْ. فَإِنِ اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ، فَإِنْ تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ، فَإِنْ صَلَّى انْحَلَّتْ عُقَدُهُ كُلُّهَا، فَأَصْبَحَ نَشِيطًا طَيِّبَ النَّفْسِ، وَإِلاَّ أَصْبَحَ خَبِيثَ النَّفْسِ كَسْلاَنَ ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Dema yek ji we radize, Şeytan li pişta serê wî sê girêkan dide û li ser her girêkekê dibêje: 'Şev dirêj e, lewma tu razê.' Eger ew kes hişyar bibe û Allah bîne bîra xwe, girêkek vedibe; eger destnimêjê bigire, girêka duyemîn vedibe; û eger nimêj bike, hemû girêkên wî vedibin. Wê demê ew bi dilxweşî û zindîtî sibehê dike. Lê eger van tiştan neke, ew bi dilekî nexweş û tiral rabûna sibehê dike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Bîranîna Allah, wudû û nimêj alîkarî dikin ku meriv ji xewê bêhêz derkeve.
Wêneyek ji astengî û bêhêziya xewê ye ku şeytan bi wan dixwaze mirov ji rabûna ji bo îbadetê dûr bixe.
Bi gotin û baldarî Allah bîr anîn, mînakî dema mirov ji xewê radibe pesnê Wî bide.
Paqqijiya ayînî bi avê ye ku berî nimêjê tê kirin.
Zanyarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, rave dikin ku sê girêk nîşana bêhêziya xewê û teşwîqa li ser mayîna di nivînê de ne. Bîranîna Allah, wudûya ayînî û nimêj rêbazên li pey hev in ji bo derbaskirina vê astengiyê. Behskirina nimêjê girîngiya wê, bi taybetî nimêja şevê ya nexweşandî, destnîşan dike; mecbûriya rast a nimêjekê bi rewşê ve girêdayî ye, wek destpêkirina dema nimêja sibê ya farz. Nîşandana rewşa xirab a derûnî hişyariyek e, ne dadwerî li ser baweriya kesekî.
- Dema ku ji xewê radibî, di cih de Allah bîr bîne û sibê xwe bi tiştên ku balê belav dikin dest pê neke.
- Dema wextê nimêjê tê, wudû û nimêjê bike beşek ji rêça xwe ya sibê.
- Heke rabûn ji te re dijwar be, şeva berê cihê nimêjê û alarmê amade bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.