Sahih al-Bukhari, hedîsa 3349
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Kathirji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Al‑Mughira ibn an‑Nu'manالْمُغِيرَةُ بْنُ النُّعْمَانِ
- 4Sa'id ibn Jubayrسَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ
- 5Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلاً ـ ثُمَّ قَرَأَ – {كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ} وَأَوَّلُ مَنْ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ، وَإِنَّ أُنَاسًا مِنْ أَصْحَابِي يُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ أَصْحَابِي أَصْحَابِي. فَيَقُولُ، إِنَّهُمْ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ. فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ {وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ} إِلَى قَوْلِهِ {الْحَكِيمُ }"
Ji Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) hatiye vegotin: Pêxember ﷺ got:
"Hûn ê roja qiyametê pêxwas, rût û bêsinetkirî werin komkirin." Paşê wî ev ayet xwend: 'Wekî me dest bi afirandina yekem kir, em ê wê dubare bikin; ev sozeke li ser me ye, bêguman em ê wê pêk bînin.' (21:104). Wî wiha domand: "Yê ku roja qiyametê pêşî dê were cilandin Îbrahîm e. Komek ji hevalên min dê ber bi çepê ve (ber bi Dojehê) werin birin û ez ê bibêjim: 'Hevalên min! Hevalên min!' Lê dê bê gotin: 'Piştî ku tu ji wan veqetiyayî, ew her tim paşve vegeriyan (ji dîn derketin).' Hingê ez ê wekî bendeyê salih (Îsa) bibêjim: 'Ez şahidê wan bûm heta ku ez di nav wan de bûm...' heta gotina Wî '...Tu yê Serdest û Yê Xwedî Hikmet î.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Rojbûn hemû kesan dicivîne û îstiqamet û hesabdayînê eşkere dike.
Bê çermê pêşî yê ku di dema jidayikbûnê de heye; mirov dê di rewşa xwe ya bingehîn de bêne vejandin.
Wêneyek ji kesên ku ji bo hesabê têne birin; hedîs navên wan nabêje.
Îsa, kurê Meryemê, yê ku dê di Roja Vejînê de bêje ku heta dema li nav gelê xwe bû şahid bû.
Şîrovekarên klasîk tekez dikin ku vejîn dê laşî be: mirov dê wekî ku Allah wan afirandiye bên komkirin û Îbrahim dê yekem kes be ku dê cil li xwe bike. Gotinên derbarê komek ji sahabeyan de hişyar dikin ku nêzîkbûna wan a berê bi Pêxember ﷺ re wan ji îstiqametê û hesabdayînê azad nake. Gotinên veguhastî yên Îsa fêr dikin ku pêxember tenê heta dema ku di nav gelê xwe de ne şahidê wan in; biryara dawî ya Allah e.
- Her roj ji bo hesabê xwe amade bike: erkên xwe pêk bîne û dema kêmasî çêdibin poşman bibe.
- Tenê xwe dispêre navê baş an xelatên berê neke; di bawerî û kiryaran de xweşraw be.
- Berî dadweriya Allahê, di derbarê kesên din de zû biryar nede, ji ber ku tenê Ew rewşa wan bi tevahî dizane.
Ev rivayeta sahih jî behsa civîna Roja Vejînê dike û şert û mercên wê rojê zelal dike.
Sahih al-Bukhari · #3348 (Sahih)Ev rivayet bangkirina Allah ji Adem re vedibêje û bi vî awayî vejînê bi hesabdayînê ve girêdide.
Sahih al-Bukhari · #3326 (Sahih)Ev rivayeta sahih ya derbarê Roja Vejînê de tekez dike ku mirov dê ji bo dadweriya Allah bên komkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.