Fezîlet û Menaqibên Pêxember ﷺ û Hevalên Wî · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 3571

Imran ibn Husayn rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Fezîlet û Menaqibên Pêxember ﷺ û Hevalên Wî
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji Imran ibn Husayn hatiye rîwayetkirin

Sahih (pêbawer)

Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ، سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ، أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَسِيرٍ، فَأَدْلَجُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ وَجْهُ الصُّبْحِ عَرَّسُوا فَغَلَبَتْهُمْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى ارْتَفَعَتِ الشَّمْسُ، فَكَانَ أَوَّلَ مَنِ اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ لاَ يُوقَظُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَنَامِهِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ، فَاسْتَيْقَظَ عُمَرُ فَقَعَدَ أَبُو بَكْرٍ عِنْدَ رَأْسِهِ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ، حَتَّى اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلَ وَصَلَّى بِنَا الْغَدَاةَ، فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّ مَعَنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ ‏"‏ يَا فُلاَنُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَنَا ‏"‏‏.‏ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ‏.‏ فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَيَمَّمَ بِالصَّعِيدِ، ثُمَّ صَلَّى وَجَعَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَكُوبٍ بَيْنَ يَدَيْهِ، وَقَدْ عَطِشْنَا عَطَشًا شَدِيدًا فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذَا نَحْنُ بِامْرَأَةٍ سَادِلَةٍ رِجْلَيْهَا بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ، فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ فَقَالَتْ إِنَّهُ لاَ مَاءَ‏.‏ فَقُلْنَا كَمْ بَيْنَ أَهْلِكِ وَبَيْنَ الْمَاءِ قَالَتْ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ‏.‏ فَقُلْنَا انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَتْ وَمَا رَسُولُ اللَّهِ فَلَمْ نُمَلِّكْهَا مِنْ أَمْرِهَا حَتَّى اسْتَقْبَلْنَا بِهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَحَدَّثَتْهُ بِمِثْلِ الَّذِي حَدَّثَتْنَا غَيْرَ أَنَّهَا حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا مُؤْتِمَةٌ، فَأَمَرَ بِمَزَادَتَيْهَا فَمَسَحَ فِي الْعَزْلاَوَيْنِ، فَشَرِبْنَا عِطَاشًا أَرْبَعِينَ رَجُلاً حَتَّى رَوِينَا، فَمَلأْنَا كُلَّ قِرْبَةٍ مَعَنَا وَإِدَاوَةٍ، غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ نَسْقِ بَعِيرًا وَهْىَ تَكَادُ تَنِضُّ مِنَ الْمِلْءِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ هَاتُوا مَا عِنْدَكُمْ ‏"‏‏.‏ فَجُمِعَ لَهَا مِنَ الْكِسَرِ وَالتَّمْرِ، حَتَّى أَتَتْ أَهْلَهَا قَالَتْ لَقِيتُ أَسْحَرَ النَّاسِ، أَوْ هُوَ نَبِيٌّ كَمَا زَعَمُوا، فَهَدَى اللَّهُ ذَاكَ الصِّرْمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ فَأَسْلَمَتْ وَأَسْلَمُوا‏.‏

Werger

Ebû El-Welîd ji me re vegot: Selm bin Zerîr ji me re vegot: Min ji Ebû Reca bihîst, wî got: Imran bin Huseyn (rezî) ji me re vegot: Ew ligel Pêxember ﷺ di rêwîtiyekê de bûn. Wan tevahiya şevê rêwîtî kirin û dema ku berbang nêzîk bû, ew rawestiyan û xew li ser wan serdest bû heta ku roj bilind bû. Yê yekem ku ji xewê rabû Ebû Bekir (rezî) bû. Resûlullah ﷺ ji xewa xwe nehatana hişyarkirin; ew bi xwe hişyar dibû. Umer (rezî) hişyar bû, paşê Ebû Bekir (rezî) li ba serê Pêxember ﷺ rûnişt û dest bi gotina 'Allahu Ekber' kir û dengê xwe bilind kir heta ku Pêxember ﷺ hişyar bû. Paşê ew ji siwarbûna xwe peya bû û nimêja sibehê da me. Mêrekî ji nav gel bi me re nimêj nekiribû. Dema ku Pêxember ﷺ ji nimêjê farix bû, jê pirsî:

"Ey filan! Çi te ji nimêjkirina bi me re asteng kir?" Wî bersiv da: "Cenabetî li min ketiye." Resûlullah ﷺ ferman da wî ku bi axa pak teyemmum bike. Wî jî teyemmum kir û nimêj kir. Paşê Resûlullah ﷺ ez û çend kesên din li pêşiya xwe siwar kirin. Me tîbûneke dijwar dikir. Dema em diçûn, me jinek dît ku lingên xwe di navbera du tûrikên avê de daliqandibûn. Me jê pirsî: "Av li ku ye?" Wê got: "Li vir av tune ye." Me pirsî: "Di navbera mala we û avê de çiqas mesafe heye?" Wê got: "Rêwîtiya rojekê û şevekê." Me got: "Were cem Resûlullah ﷺ." Wê pirsî: "Resûlullah ﷺ kî ye?" Me ew bi zorê anî cem Resûlullah ﷺ. Wê heman tiştê ku ji me re gotibû, ji wî re jî got û zêde kir ku ew dayika sêwiyan e. Pêxember ﷺ ferman da ku her du tûrikên wê yên avê werin anîn û devê wan mist da. Em çil mêr bûn û me heta têrbûna xwe vexwar. Me hemû tûrik û firaqên xwe yên avê tijî kirin, lê me devekan neavdan. Tûrikê avê wisa tijî bûbû ku hema bibêje diteqiya. Paşê Pêxember ﷺ got: "Tiştên xwarinê yên li cem we kom bikin." Ji ber vê yekê pariyên nan û xurma ji bo wê jinê hatin komkirin. Dema ku ew çû cem gelê xwe, got: "Min yan mezintirîn sêrbazê mirovan dît, yan jî ew Pêxemberek e wekî ku gel îdia dike." Bi saya wê jinê, Allah ew gundî rastkirin. Hem ew û hem jî gelê wê bûn Misilman.

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Pêxember ﷺ rêwiyanên tî bi avê dabîn kir û civakek ber bi Îslamê ve rêberî kir.

Wateya peyvên dijwar
Teyemmum

Paqqijiya ayînî bi axa paqij dema ku av tune be an neyê bikaranîn.

Cunub

Rewşa nepakiya mezin a ayînî, wek piştî têkiliya cinsî, ku bi gelemperî berî nimêjê hemamkirineke tevahî dixwaze.

Meşkê avê

Çenteyeke ji çerm ku rêwî tê de avê diparêzin.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê derdixin ku kesê di rewşa cunubiyê de, ku nikare avê bikar bîne, teeyemmumê dike û nimêjê dike. Mezhebên fiqhê şertên rast ên teeyemmumê li ser bingeha gelek nivîsan nîqaş dikin; ev rivayet piştrast dike ku tunebûna avê destûra paqijkirina bi axê dide. Zanyar avê zêde wekî mûcîzeyeke ji Allah dibînin ku bi rêya Pêxember ﷺ pêk hat. Herwiha ev nîşanî dide ku Ebû Bekir çiqas xema Pêxember ﷺ dixwar û qencî û tevgera bi hişmendî dikare mirovan bibe ber bi Îslamê ve.

Dersên ji bo îro
  1. Heke av tune be û divê tu nimêj bikî, fêr bibe kengê teeyemmum derbasdar e û wê bi baldarî bike.
  2. Tiştê ku te heye bi kesên hewcedar re parve bike; rêwiyan piştî vexwarina ava jinê, xwarin dane wê.
  3. Bi lênêrîn û rêzê re bi mirovan re tev bigere, ji ber ku alîkariya dilpak dikare kesên din nêzî baweriyê bike.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.