Sahih al-Bukhari, hedîsa 3884
Al-Musayyab ibn Hazn rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Mahmudji al‑Bukhari re vegotمَحْمُودٌ
- 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Ibn al‑Musayyabابْنِ الْمُسَيَّبِ
- 6Bavê wîأَبِيهِ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أَبَا طَالِبٍ، لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ " أَىْ عَمِّ، قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. كَلِمَةً أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ ". فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ، تَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَالاَ يُكَلِّمَانِهِ حَتَّى قَالَ آخِرَ شَىْءٍ كَلَّمَهُمْ بِهِ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْهُ ". فَنَزَلَتْ {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ} وَنَزَلَتْ {إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ}
El-Museyyeb ragihand: Dema ku mirina Ebû Talib nêzîk bû, Pêxember ﷺ çû ba wî û Ebû Cehl jî li cem wî rûniştibû. Pêxember ﷺ got:
"Ey apê min! Bêje: 'Ji bilî Allah tu ilah tune ye.' Ev gotineke ku ez ê bi wê li hember Allah ji bo te şefaetê bixwazim." Ebû Cehl û Ebdullah kurê Ebî Umeyye gotin: "Ey Ebû Talib! Ma tu ji dînê Ebdulmuttalib vediqetî?" Wan her tim ev yek jê re digot, heta ku gotina dawî ya ku beriya mirina xwe got ev bû: "Ez li ser dînê Ebdulmuttalib im." Hingê Pêxember ﷺ got: "Heta ku neyêm qedexekirin, ez ê ji bo te bexşandinê bixwazim." Paşê ev ayet nazil bû: "Ne ji bo Pêxember û ne jî ji bo yên ku bawer kirine, ne rast e ku ji bo muşrîkan bexşandinê bixwazin, her çend ew xizmên wan bin jî, piştî ku ji wan re diyar bû ku ew hevalên Dojehê ne." (9:113) Û ev ayet jî nazil bû: "Bêguman tu nikarî yê ku tu jê hez dikî bide rêya rast."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ mamê xwe yê di ber mirinê de vexwend ku bawer bike, lê nikarîbû wî rêberî bike.
Ebu Talib di ber mirinê de bû; Pêxember ﷺ wî vexwend ku şehadeta îmanê bibêje, lê Ebu Cehl û Abdullah ibn Ebî Umeyye teşwîq dikirin ku ew li ser dînê Abd al-Muttalib bimîne. Di rivayetê de ayetên 9:113 û 28:56 bi vê bûyerê ve tên girêdan.
Ji bilî Allah tu îlahê ku bi mafê xwe were perestîn tune ye.
Li ber kesekî axaftin û ji bo wî tiştek xwestin.
Baweriya olî ku, li gorî rivayetê, Ebu Talib heta dawiya jiyana xwe li ser ma.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku rêberiya ber bi îmanê ve di dawiyê de ji Allah tê: heta Pêxember ﷺ jî nikarîbû wê bidiyê kesekî ku jê hez dikir. Bangkirina kesekî ku şehadeta îmanê bibêje, heta dema nêzîkî dawiya jiyana wî jî girîng dimîne. Aleta 9:113 herwiha ji bo kesên ku wekî pirxwedaperest dimirin, ji bo xwestina lêborînê sînor datîne. Ev mijar derbarê axireteyê de ye û erkê vexwendina zindiyan ber bi îmanê ve bi şêwazeke aqilmend û dilovan kêm nake.
- Bi rêz û dilsozî mirovan ber bi îmanê ve vexwînin, tewra di demên dijwar de jî.
- Qebûl bikin ku hûn dikarin şîretê bidin kesên din, lê nikarin rêberiya wan a dawîn diyar bikin.
- Ji Allah daxwaza sebatê bikin û dema endamên malbatê li ser îmanê diaxivin, bi aqilmendî biaxivin.
Ev rivayeta sahih bi vegotinên li ser Ebu Talib re têkildar e û rewşa dawiya jiyana wî û çarçoveya ayetên ku bi wê ve tên girêdan zelal dike.
Sahih al-Bukhari · #79 (Sahih)Rivayet rêberî û zanînê bi barana ku jiyanê tîne re dide ber hev; bi hev re tekez dikin ku Allah rêberiyê dide û Pêxember ﷺ peyamê ragihîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.