Sahih al-Bukhari, hedîsa 4046
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فَأَيْنَ أَنَا قَالَ " فِي الْجَنَّةِ " فَأَلْقَى تَمَرَاتٍ فِي يَدِهِ، ثُمَّ قَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ.
Jabir bin Ebdullah (razîyallahu anhuma) ragihand: Di roja şerê Uhudê de, zilamek hat cem Pêxember ﷺ û got:
"Ya Resûlallah! Heke ez bim kuştim (bim şehîd), ez ê li ku derê bim?" Pêxember ﷺ bersiv da: "Di Bihuştê de." Hingê wî zilamî çend xurmeyên ku di destê wî de bûn avêtin û heta ku şehîd bû şer kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Soza Cennetê zilam teşwîq kir ku xurmeyên xwe bihêle û here şer bike.
Ev bûyer di roja Şerê Uhudê de qewimî, dema ku zilamek ji Pêxember ﷺ pirsî ka heke were kuştin dê li ku derê be.
Şerek li nêzî çiyayê Uhudê, derdora Medîneyê.
Fêkîyên ku zilam bi xwe re hildabûn û berî ku here şer avêtin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku dilsoziya sincî ya ji bo Allah û daxwaza Axiretê dikare mirov ber bi fedakariyên mezin ve bibe. Ev rivayet wêrekî di şerekî rewa de, di bin serkirdayetiya Pêxember ﷺ de, pesn dide; ew ne teşwîq e ji bo tundûtûjiya bêhiş an lêgerîna mirinê. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî qedirê taybet ê şehîdbûnê qebûl dikin, lê dibêjin ku niyet û mercên şer jî girîng in.
- Baweriya xwe bi Allah xurtir bike û hilbijartinên xwe ber bi tiştên ku nirxa wan mayînde ye ve bibe.
- Nehêle mal û rahatî te ji erkeke sincî û rewa dûr bixe.
- Wêrek û sebatkar be, lê bi berpirsiyarî û di sînorên Îslamê de tevbigerin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.