Sahih al-Bukhari, hedîsa 4625
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ إِلَى اللَّهِ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلاً ـ ثُمَّ قَالَ ـ {كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ ـ ثُمَّ قَالَ ـ أَلاَ وَإِنَّ أَوَّلَ الْخَلاَئِقِ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ، أَلاَ وَإِنَّهُ يُجَاءُ بِرِجَالٍ مِنْ أُمَّتِي فَيُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ، فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُصَيْحَابِي. فَيُقَالُ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ. فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ {وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ} فَيُقَالُ إِنَّ هَؤُلاَءِ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ ".
Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) ragihand: Resûlullah (ﷺ) xutbeyek da û got:
"Ey mirov! Bêguman hûn ê li ber Allah bê pêlav, tazî û ne sunetkirî bên komkirin." Paşê (ji Qur'anê ayetek xwend û) got: "{Wekî me dest bi afirandina yekem kir, em ê wê dubare bikin. Ev sozeke li ser me ye; bêguman em ê wê bicîh bînin}" (21:104). Paşê Pêxember (ﷺ) got: "Yê ku di Roja Qiyametê de ji mirovan yekem car cil lê tê kirin, Îbrahîm e. Hişyar bin! Çend mêr ji ummeta min tên anîn û ber bi aliyê çepê (Dojehê) ve tên birin. Ez dibêjim: 'Ey Rebê min! Ev hevalên min in!' Tê gotin: 'Tu nizanî piştî te çi kirine.' Ez jî wekî ew bendeyê salih (Pêxember Îsa) dibêjim: '{Heta ez di nav wan de bûm, ez şahidê wan bûm. Lê gava te canê min stand, tu bûyî çavdêrê wan}' (5:117). Hingê tê gotin: 'Ji dema ku tu ji wan veqetiyayî, ev kes her tim li ser paşiyên xwe vegeriyane (bûne murted)'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Hemû dê bê cil û pêlav bêne vejandin û paşê hesabê xwe bidin.
Mirov dê wekî dema ku cara yekem hatine afirandin, bê qutkirinê bên vejandin.
Wêneyek e ji mirovên ku ber bi hesab û cezakirinê ve têne birin.
Piştî wefata Pêxember ﷺ ji rêberiya wî dûr ketin û di vê dûrketinê de berdewam kirin.
Zanyarên klasîk, di nav de Ibn Hecer, diyar dikin ku mirov dê di Roja Vejandinê de bê milkên dinyayê û bê statûya derveyî bên komkirin. Gotina ku Îbrahîm dê yekem kes be ku cil li xwe bike, rûmeta wî ya taybet nîşan dide. Dîmena mirovên ku têne dûrxistin hişyariyê dide ku navê civakê an nêzîkbûna ji Pêxember ﷺ ne garantiyek rizgariyê ye: ya diyarker dilsozî ji Allah û şopandina rêberiya Wî ye. Gotinên derbarê xulamê rast de vedigerin Îsa ﷺ û tekez dikin ku Allah piştî çûna pêxemberekî bi tevahî li civaka wî dinêre.
- Ji bo hesabê xwe amade bike: her roj kirinên xwe binirxîne û tobe bike.
- Bi domdarî rêberiya Pêxember ﷺ bişopîne, heta dema ku kesên din ji wê dûr bikevin.
- Bi eslê xwe an endamtiya xwe ya komekê re xwe ewle neke: bawerî û kirinên baş pêdiviya wan bi lênêrîna domdar heye.
Ev rivayet ji heman çarçoveyê ravekirina komkirinê û bûyerên Roja Vejandinê temam dike.
Sahih al-Bukhari · #4627 (Sahih)Rivayet bi gotinên Îsa yên derbarê şahidiya wî û çavdêriya Allah li ser civaka wî ve girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #4476 (Sahih)Ev hedîs vedibêje ka bawermend di wê rojê de çawa dicivin û li kesekî digerin ku ji bo wan şefaatê bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.