Sahih al-Bukhari, hedîsa 4640
Abu ad-Darda rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu ad-Darda hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُوسَى بْنُ هَارُونَ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ زَبْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ، يَقُولُ كَانَتْ بَيْنَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ مُحَاوَرَةٌ، فَأَغْضَبَ أَبُو بَكْرٍ عُمَرَ، فَانْصَرَفَ عَنْهُ عُمَرُ مُغْضَبًا، فَاتَّبَعَهُ أَبُو بَكْرٍ يَسْأَلُهُ أَنْ يَسْتَغْفِرَ لَهُ، فَلَمْ يَفْعَلْ حَتَّى أَغْلَقَ بَابَهُ فِي وَجْهِهِ، فَأَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ وَنَحْنُ عِنْدَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا صَاحِبُكُمْ هَذَا فَقَدْ غَامَرَ ". قَالَ وَنَدِمَ عُمَرُ عَلَى مَا كَانَ مِنْهُ فَأَقْبَلَ حَتَّى سَلَّمَ وَجَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَصَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْخَبَرَ. قَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ وَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يَقُولُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لأَنَا كُنْتُ أَظْلَمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُو لِي صَاحِبِي هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُو لِي صَاحِبِي إِنِّي قُلْتُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا فَقُلْتُمْ كَذَبْتَ. وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ صَدَقْتَ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ غَامَرَ سَبَقَ بِالْخَيْر".
Ebû Derda (r.a.) wiha rivayet dike: Di navbera Ebû Bekir û Omer de guftugoyek çêbû û Ebû Bekir Omer hêrs kir. Loma Omer bi hêrs ji wî dûr ket û çû. Ebû Bekir li pey wî çû û jê xwest ku ji bo wî bexşandinê bixwaze, lê Omer ev yek nekir û deriyê xwe li rûyê wî girt. Paşê Ebû Bekir hat cem Resûlullah ﷺ, dema em jî li ba wî bûn. Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Ev hevalê we, bêguman di tiştekî de pêşbaziyê kiriye." Ebû Derda dibêje: Piştre Omer ji ber kirina xwe poşman bû û hat, silav da û li kêleka Pêxember ﷺ rûnişt û bûyer ji Resûlullah ﷺ re vegot. Ebû Derda dibêje: Resûlullah ﷺ hêrs bû û Ebû Bekir dest pê kir gotin: "Ya Resûlallah! Bi Xwedê sond, ez zalimtir bûm." Resûlullah ﷺ ferman kir: "Hûn ê hevalê min ji min re nehêlin? Hûn ê hevalê min ji min re nehêlin? Dema min got 'Ey mirov! Ez ji bo hemûyan şandiyê Xwedê me', we got 'Te derew kir'. Lê Ebû Bekir got 'Te rast got'." Ebû Ebdillah (Buxarî) dibêje: Maneya 'gamere' ew e ku di xêran de pêşbaziyê kiriye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir li gel Umarê lihevhatinê geriyan, û Pêxember ﷺ li hevalê xwe yê dilsoz parast.
Ji kesekî xwestin ku ji Allah bixwaze te bibexşîne.
Dost û piştgirê nêzîk; Pêxember ﷺ li vir qesta Ebû Bekir dike.
Şiroveya îmam al-Buxarî ya peyva “ghāmara”: kesek ku bi pêşî kirina xêrê xwe nîşan dide.
Şîrovekarên klasîk destnîşan dikin ku Ebû Bekir, tevî ku di gotûbêja tûj de xwedî beşek bû, ji Umar lêborîn xwest û paşê sûc li ser xwe girt. Gotinên Pêxember ﷺ piştgiriya zû û wêrekane ya Ebû Bekir ji peyamê re bi bîr tînin. Vegotin hîn dike ku divê mirov nehêle pevçûn bidome, lê di heman demê de divê merîfetên berê û dilsozîya rast bi dadperwerî were nasîn.
- Piştî nakokiyekê, tu bixwe destpêşxeriyê bike, lêborîn bixwaze û têkiliyê nû bike.
- Dema hêrî dibî, bersivê paş bixe û cihê poşmanbûn û lihevhatinê bihêle.
- Karên baş ên kesên din nas bike, bêyî ku xeletiyên wan veşêrî an jî bi awayekî neheq li wan bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.