Sahih al-Bukhari, hedîsa 4895
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ وَأَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ مُسْلِمٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ شَهِدْتُ الصَّلاَةَ يَوْمَ الْفِطْرِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَكُلُّهُمْ يُصَلِّيهَا قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ يَخْطُبُ بَعْدُ، فَنَزَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ حِينَ يُجَلِّسُ الرِّجَالَ بِيَدِهِ، ثُمَّ أَقْبَلَ يَشُقُّهُمْ حَتَّى أَتَى النِّسَاءَ مَعَ بِلاَلٍ فَقَالَ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ يَسْرِقْنَ وَلاَ يَزْنِينَ وَلاَ يَقْتُلْنَ أَوْلاَدَهُنَّ وَلاَ يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ} حَتَّى فَرَغَ مِنَ الآيَةِ كُلِّهَا ثُمَّ قَالَ حِينَ فَرَغَ " أَنْتُنَّ عَلَى ذَلِكَ ". وَقَالَتِ امْرَأَةٌ وَاحِدَةٌ لَمْ يُجِبْهُ غَيْرُهَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لاَ يَدْرِي الْحَسَنُ مَنْ هِيَ. قَالَ " فَتَصَدَّقْنَ " وَبَسَطَ بِلاَلٌ ثَوْبَهُ فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ الْفَتَخَ وَالْخَوَاتِيمَ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ.
Îbn Ebbas (r.a.) got: Min nimêja Cejna Remezanê (Îd el-Fitr) ligel Pêxemberê Xwedê ﷺ, Ebû Bekir, Umer û Usman dît; hemûyan berî xutbeyê nimêj dikirin, paşê jî xutbe didan. Piştî ku Pêxember ﷺ nimêj û xutbe qedandin, daket xwarê; wisa bû ku ez niha li wî dinêrim dema ku bi destê xwe îşaret bi mêran dikir ku rûnin. Paşê di nav wan de derbas bû heta ku ligel Bilal gihîşte ba jinan. Wê demê ev ayet xwend: 'Ey Pêxember! Dema jinên bawermend tên ba te da ku bey'atê bidin te ku ew ê tiştekî wekî şirîk ji Xwedê re çênekin, diziyê nekin, zînayê nekin, zarokên xwe nekujin û bi dest û lingên xwe buxtanekê çênekin...' (60:12). Dema ku ayet temam kir, got: 'Hûn li ser vê yekê ne?' Tenê jinekê bersiv da û got: 'Erê, ey Resûlê Xwedê ﷺ!' (Hasan nizanibû ew jin kî ye). Paşê Pêxember ﷺ ji wan re got: 'Wê demê sedeqeyê bidin.' Bilal cilê xwe vekir û jinan destpê kir xelekên mezin û biçûk avêtin nav cilê Bilal.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî nimêja Cejdê, Pêxember ﷺ jinan hîn kir û ew teşwîq kir ku xêr bikin.
Cejna ku meha Remezanê bi dawî dike.
Sozeke bi heybet dayîn ku mirov ji Allah re bindest be û hin tiştên qedexekirî dûr bikeve.
Alîkariyên dilxwazî ji bo kesên hewcedar an ji bo armanceke baş.
Zanyar ji vê vegotinê derdixin ku xutbeya Cejdê piştî nimêjê tê kirin û ku îmam dikare rasterast jinan jî hîn bike. Nêzîkbûna cuda ya ji jinan re nîşan dide ku divê civak perwerdehiya guncaw û gihîştbar bistîne. Teşwîqa xêrkariyê nirxa bexşandina dilxwazî radixe ber çavan; vegotinê ferz nake ku jin zêr û zînetê bibexşînin.
- Di Cejdê de ne tenê guhdariya xutbeyê bike, lê teşwîqa pratîkî ya bo kirinên baş jî bi xwe re bigire.
- Bi dilxwazî alîkariya kesên hewcedar bike, li gorî şiyana xwe.
- Bixebite ku hînkirina olî bigihîje hemû endamên civakê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.