Sahih al-Bukhari, hedîsa 5341
Umm Atiyyah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Umm Atiyya
- 1Abdullah ibn Abd al‑Wahhabji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ
- 2Hammad ibn Zaydحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ
- 3Ayyubأَيُّوبَ
- 4Hafsaحَفْصَةَ
- 5Umm Atiyyaأُمِّ عَطِيَّةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُنْهَى أَنْ نُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا، وَلاَ نَكْتَحِلَ، وَلاَ نَطَّيَّبَ، وَلاَ نَلْبَسَ ثَوْبًا مَصْبُوغًا، إِلاَّ ثَوْبَ عَصْبٍ، وَقَدْ رُخِّصَ لَنَا عِنْدَ الطُّهْرِ إِذَا اغْتَسَلَتْ إِحْدَانَا مِنْ مَحِيضِهَا فِي نُبْذَةٍ مِنْ كُسْتِ أَظْفَارٍ، وَكُنَّا نُنْهَى عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ.
Umm Ettiye (r.a) wiha got: Ji me re hatibû qedexekirin ku em ji bo miriyekî ji sê rojan zêdetir şîn bigirin, lê ji bilî mêr; ji bo mêr divê çar meh û deh roj şîn bê girtin. Di wê demê de ji me re hatibû qedexekirin ku em surme bikşînin, bixweşbînin an jî cilên boyaxkirî li xwe bikin, ji bilî cilê 'Esb'. Lê belê, dema yek ji me ji heyza xwe pak dibû û xwe dişuşt, destûr didan me ku em perçeyek ji buxura 'Kust Ezfar' bi kar bînin. Her wiha ji me re hatibû qedexekirin ku em li pey cenazeyan biçin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Jineke di çar meh û deh rojan şînê digire û ji xemilandin û bîhnxweşiyê dûr dikeve.
Dema bendewariyê ya diyarkirî piştî mirina mêr an jî piştî veqetînê.
Dema ku jin piştî mirina mêrê xwe ji xemilandinê dûr dikeve.
Cureyekî qumaşê ji Yemenê ye ku di vegotinê de wekî îstîsnayek di nav cilên boyaxkirî de tê gotin.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku jineke bî ew çar meh û deh rojan şînê digire, ji bilî dema ku ducanî be: li gorî Qur’anê 65:4, dema bendewariya wê bi zayînê diqede. Di dema şînê de ew, ji nav tiştên din, ji bîhnxweşî, kohl û xemilandinê dûr dikeve. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî van rêzikan ji bo jineke bî mecbûrî dibînin; hûrguliyên derbarê cilên destûrî û lênêrîna pêwîst de di hiqûqê de berfireh tên ravekirin. Şîna giştî ji bo kesekî din ji mêrê xwe zêdetirî sê rojan namîne. Îstîsnaya ku piştî bidawîbûna heyza mehane hindikek maddeya bîhnxweş destûr dide, ji bo paqijiyê ye, ne ji bo xemilandinê.
- Jineke bî dikare dema şînê û rêzikên wê bi zanyarekî pêbawer re biaxive, nemaze di rewşên taybet de.
- Kesên ku piştgirî didin jineke di şînê de, hewcedariya wê ya bi nermî û xweparastinê rêz digirin û ew naçar nakin ku xwe xemilîne.
- Îstîsnaya bîhnxweşiyê piştî heyza mehane ji bo paqijiyê ye; ew ji bikaranîna bîhnxweşiyê wekî xemilandinê cuda ye.
Ev vegotina sahih herwiha dema şînê û sînorkirinên ji bo jina di şînê de vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #5343 (Sahih)Ev vegotin îstîsnaya bîhnxweşiyê ya di dawiya heyza mehane de zelal dike.
Sahih al-Bukhari · #5342 (Sahih)Di vê vegotinê de jî dema şînê û dûrketina ji bîhnxweşî û xemilandinê têne ravekirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.